تثنیه 31

31 ¹آنگاه موسی رفت و این سخنان را به تمامی اسرائیل گفت. ²به ایشان گفت: «امروز من صد و بیست ساله‌ام؛ دیگر نمی‌توانم رفت‌وآمد کنم، و پدر ما به من گفته است: ‹از این اردن عبور نخواهی کرد.› ³پدر شما خودْ پیشاپیش شما عبور خواهد کرد؛ او این قوم‌ها را از برابر شما نابود خواهد ساخت، و شما آنها را بیرون خواهید راند. یوشع پیشاپیش شما عبور خواهد کرد، چنانکه پدر ما گفته است. ⁴پدر ما با ایشان همان خواهد کرد که با سیحون و عوج، پادشاهان اموریان، و با سرزمینشان کرد، آنگاه که آنان را نابود ساخت. ⁵پدر ما ایشان را به دست شما خواهد سپرد، و شما باید با آنان دقیقاً همان‌گونه عمل کنید که به شما فرمان دادم. ⁶قوی و دلیر باشید. از ایشان مترسید و هراسان مباشید، زیرا پدر شما همراهتان می‌رود؛ او هرگز شما را وا نخواهد گذاشت و ترک نخواهد کرد.»

⁷موسی یوشع را فراخواند و در برابر تمامی اسرائیل به او گفت: «قوی و دلیر باش، زیرا تو با این قوم به سرزمینی خواهی رفت که پدر ما برای پدرانشان سوگند خورد که به ایشان بدهد، و تو آن را همچون میراث به ایشان خواهی سپرد. ⁸پدر ما خودْ پیشاپیش تو می‌رود؛ او با تو خواهد بود. هرگز تو را وا نخواهد گذاشت و ترک نخواهد کرد. مترس و دلسرد مشو.»

شریعت به اسرائیل سپرده می‌شود

⁹موسی این شریعت را نوشت و آن را به کاهنان، پسران لاوی، که صندوق عهد پدر ما را حمل می‌کردند، و به همهٔ مشایخ اسرائیل سپرد. ¹⁰آنگاه موسی به ایشان فرمان داد: «در پایان هر هفت سال، در زمان معیّن سال بخشودگی، در طول عید سایبان‌ها، ^a a v10 عید سایبان‌ها: جشنی یک‌هفته‌ای در پاییز به مناسبت برداشت محصول، که در آن خانواده‌ها سایبان‌های موقت می‌ساختند و در آنها سکونت می‌کردند تا سفر اسرائیل در بیابان را به یاد آورند. ¹¹چون تمامی اسرائیل در مکانی که او برمی‌گزیند به حضور پدر شما بیایند، این شریعت را با صدای بلند برای همهٔ اسرائیل بخوان. ¹²قوم را گرد آور—مردان، زنان، کودکان، و غریبی که در شهرهایتان ساکن است—تا بشنوند و بیاموزند و از پدر شما بترسند، و همهٔ سخنان این شریعت را نگاه دارند و به‌جا آورند. ¹³آنگاه فرزندانشان که این شریعت را نمی‌دانند، آن را خواهند شنید و خواهند آموخت که در تمامی روزهایی که در سرزمینی که برای تصرفش از اردن عبور می‌کنید زندگی می‌کنید، از پدر شما بترسند.»

پدر ما یوشع را مأمور می‌کند

¹⁴پدر ما به موسی گفت: «هنگام مرگت نزدیک شده است. یوشع را فراخوان و خود را در خیمهٔ ملاقات حاضر سازید تا او را مأمور کنم.» پس موسی و یوشع رفتند و خود را در خیمهٔ ملاقات حاضر ساختند.

¹⁵آنگاه پدر ما در ستونی از ابر در خیمه ظاهر شد، و ستون ابر بر دهانهٔ خیمه ایستاد. ¹⁶و پدر ما به موسی گفت: «تو به‌زودی با پدرانت خواهی خفت. آنگاه این قوم برخواهند خاست و در پی خدایان بیگانهٔ سرزمینی که بدان داخل می‌شوند، زنا خواهند کرد، و مرا ترک کرده، عهدی را که با ایشان بستم خواهند شکست. ¹⁷در آن روز خشم من بر ایشان افروخته خواهد شد. ایشان را وا خواهم گذاشت و روی خود را از ایشان پنهان خواهم کرد، و بلعیده خواهند شد. بلاها و مصیبت‌های بسیار بر ایشان خواهد آمد. در آن روز خواهند گفت: ‹آیا این بلاها از آن رو بر ما نیامده که خدای ما در میان ما نیست؟› ¹⁸در آن روز به‌یقین روی خود را پنهان خواهم کرد، به‌سبب همهٔ شرارتی که کرده‌اند و به خدایان دیگر روی آورده‌اند.

¹⁹اکنون این سرود را برای خود بنویسید و آن را به بنی‌اسرائیل بیاموزید و بر زبانشان بگذارید، تا این سرود برای من بر ضد بنی‌اسرائیل شاهد باشد. ²⁰چون ایشان را به سرزمینی که شیر و شهد در آن جاری است، که برای پدرانشان سوگند خوردم، درآورم، خواهند خورد و سیر و فربه خواهند شد، و به خدایان دیگر روی آورده، آنها را خدمت خواهند کرد، و مرا خوار خواهند شمرد و عهد مرا خواهند شکست. ²¹چون بلاها و مصیبت‌های بسیار بر ایشان فرو ریزد، این سرود همچون شاهدی در برابرشان خواهد ایستاد، زیرا از زبان نسل ایشان فراموش نخواهد شد. زیرا من می‌دانم که ایشان امروز چه در سر می‌پرورانند، پیش از آنکه ایشان را به سرزمینی که برای دادنش سوگند خوردم، درآورم.»

²²پس موسی همان روز این سرود را نوشت و آن را به بنی‌اسرائیل آموخت.

²³آنگاه پدر ما یوشع پسر نون را مأمور کرد: «قوی و دلیر باش، زیرا تو بنی‌اسرائیل را به سرزمینی که برای دادنش سوگند خوردم، درخواهی آورد، و من خودْ با تو خواهم بود.»

²⁴چون موسی از نوشتن سخنان این شریعت در کتاب، از آغاز تا انجام، فارغ شد، ²⁵به لاویانی که صندوق عهد پدر ما را حمل می‌کردند، فرمان داد: ²⁶«این کتاب شریعت را بگیرید و آن را در کنار صندوق عهد پدر شما بگذارید تا در آنجا همچون شاهدی بر ضد شما بماند. ²⁷زیرا من سرکشی و گردنکشی شما را می‌دانم. حتی اکنون که امروز زنده و با شما هستم، بر ضد پدر ما سرکشی کرده‌اید—چه رسد به بعد از مرگ من! ²⁸همهٔ مشایخ قبایل و صاحب‌منصبان خود را نزد من گرد آورید، تا این سخنان را به گوش ایشان بگویم و آسمان و زمین را بر ضد ایشان به شهادت بطلبم. ²⁹زیرا می‌دانم که پس از مرگ من به‌کلی فاسد خواهید شد و از راهی که به شما فرمان دادم، منحرف خواهید گشت. و در روزهای آینده بلا بر شما فرو خواهد آمد، زیرا آنچه را که در نظر پدر ما بد است به‌جا خواهید آورد، و با کردار دستهای خود او را به خشم خواهید آورد.»

³⁰موسی سخنان این سرود را از آغاز تا انجام، به گوش تمامی جماعت اسرائیل خواند.