تثنیه 30

30 ¹چون همهٔ این چیزها بر تو واقع شود—برکت و لعنتی که پیش روی تو نهاده‌ام—و آنها را در میان همهٔ قوم‌هایی که پدرت تو را به آنجا رانده است، به یاد آوری، ²و به سوی پدرت بازگردی و صدای او را در هر آنچه امروز به تو فرمان می‌دهم اطاعت کنی، تو و فرزندانت، با تمامی دل و با تمامی جان، ³آنگاه پدرت تو را از اسارت باز خواهد آورد، و دلش با شفقت به سوی تو خواهد گشت، و بار دیگر تو را از میان همهٔ قوم‌هایی که پدرت تو را در آنها پراکنده ساخته است، گرد خواهد آورد. ⁴اگر تا کرانه‌های آسمان‌ها پراکنده شده باشی، پدرت از آنجا تو را گرد خواهد آورد، و از آنجا تو را باز خواهد گرفت. ⁵پدرت تو را به سرزمینی که پدرانت آن را به تصرف درآوردند خواهد آورد؛ و تو آن را به تصرف درخواهی آورد، و او تو را بیش از پدرانت برکت خواهد داد و افزون خواهد ساخت. ⁶پدرت دل تو و دل نسل تو را ختنه خواهد کرد، تا پدرت را با تمامی دل و با تمامی جان دوست بداری، تا زنده بمانی. ^a a v6 پدر ما وعده می‌دهد که خود این کار درونی را به انجام رساند — دل را دگرگون سازد تا فرزندانش بتوانند به‌راستی او را دوست بدارند. این همان دگرگونیِ دل است که عهد جدید آن را به کمال می‌رساند، آنگاه که روح‌القدس محبت را در ما می‌نگارد. ⁷پدرت همهٔ این لعنت‌ها را بر دشمنانت و بر آنانی که از تو نفرت داشتند و تو را تعقیب کردند، خواهد آورد. ⁸و تو بار دیگر صدای پدرت را اطاعت خواهی کرد و همهٔ فرمان‌های او را که امروز به تو امر می‌کنم، به جای خواهی آورد. ⁹پدرت تو را در همهٔ کارهای دستت به فراوانی برکت خواهد داد، در ثمرهٔ بطنت، در ثمرهٔ چهارپایانت، و در ثمرهٔ زمینت، برای نیکویی. زیرا پدرت بار دیگر برای نیکویی از تو شادمان خواهد شد، چنان‌که از پدرانت شادمان بود، ¹⁰آنگاه که صدای پدرت را اطاعت کنی، و فرمان‌ها و فرایض او را که در این کتاب شریعت نوشته شده است نگاه داری، و با تمامی دل و با تمامی جان به سوی پدرت بازگردی.

نزدیک‌تر از آنچه می‌پنداری

¹¹این حکمی که امروز به تو امر می‌کنم، برای تو بسیار دشوار نیست، و نه دور از دسترس. ¹²در آسمان نیست تا بگویی: «کیست که برای ما به آسمان بالا رود و آن را بگیرد و نزد ما بیاورد تا آن را بشنویم و به جای آوریم؟» ¹³و نه آن سوی دریاست تا بگویی: «کیست که برای ما از دریا بگذرد و آن را نزد ما بیاورد تا آن را بشنویم و به جای آوریم؟» ¹⁴زیرا این کلام به تو بسیار نزدیک است، در دهان و دل توست، تا آن را به جای آوری. ^b b v14 پولس این آیه را برمی‌گیرد تا خودِ انجیل را وصف کند — کلامِ ایمان که به ما نزدیک است، در دهان و دل ما، که به‌واسطهٔ آن به عیسی توکل می‌کنیم و نجات می‌یابیم. ¹⁵بنگر، امروز حیات و نیکویی، مرگ و بدی را پیش روی تو نهاده‌ام. ¹⁶اگر امروز فرمان‌های پدرت را اطاعت کنی—با دوست داشتن او، رفتن در راه‌های او، و نگاه داشتن فرمان‌ها، فرایض و احکام او—زنده خواهی ماند و افزون خواهی شد، و او تو را در سرزمینی که برای تصرف آن داخل می‌شوی، برکت خواهد داد. ¹⁷اما اگر دلت روی بگرداند و نخواهی بشنوی، و فریفته شوی تا در برابر خدایان دیگر سجده کنی و آنها را عبادت نمایی، ¹⁸امروز به تو اعلام می‌کنم: هرآینه هلاک خواهی شد، و در سرزمینی که برای تصرف آن از اردن می‌گذری تا به آن داخل شوی، عمر دراز نخواهی داشت. ¹⁹امروز آسمان و زمین را بر تو شاهد می‌گیرم: حیات و مرگ را پیش روی تو نهاده‌ام، برکت و لعنت را. پس حیات را برگزین، تا تو و فرزندانت زنده بمانید، ²⁰با دوست داشتن پدرت، اطاعت از صدای او، و چنگ زدن به او، زیرا او حیات تو و درازیِ روزهای توست، تا در سرزمینی که پدرت برای پدرانت، ابراهیم، اسحاق و یعقوب، سوگند خورد که به ایشان ببخشد، زندگی کنی.