شريعت جو دور 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹پوءِ موسيٰ وڃي سڀني اسرائيلين کي هي ڳالهيون ٻڌايون. ²کين چيائين تہ ”اڄ آءٌ هڪ سؤ ويهن سالن جو آهيان. هاڻي آءٌ ٻاهر نڪري اندر اچي نہ ٿو سگهان، ۽ اسان جي پيءُ مون کي فرمايو آهي تہ ’تون هي يردن پار نہ ڪندين.‘ ³اوهان جو پيءُ پاڻ اوهان جي اڳيان پار ٿيندو. هو انهن قومن کي اوهان جي اڳيان ناس ڪندو، ۽ اوهين کين ڪڍي ڇڏيندؤ. جيئن اسان جي پيءُ فرمايو آهي، تيئن يشوع بہ اوهان جي اڳيان پار ٿيندو. ⁴جيئن اموري بادشاهن سيحون ۽ عوج سان ۽ سندن زمين سان ڪيائين، جڏهن انهن کي ناس ڪيائين، تيئن اسان جو پيءُ انهن سان ڪندو. ⁵اسان جو پيءُ انهن کي اوهان جي حوالي ڪندو، ۽ جيئن مون اوهان کي حڪم ڏنو آهي، تيئن ئي اوهين کين ڪجو. ⁶مضبوط ۽ همتوارا ٿيو. انهن کان نہ ڊڄو ۽ نہ ڏڪو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو پيءُ اوهان سان گڏ هلي ٿو. هو ڪڏهن بہ اوهان کي نہ ڇڏيندو ۽ نہ اوهان کان منهن موڙيندو.“

⁷موسيٰ يشوع کي سڏي سڄي اسرائيل جي سامهون کيس چيو تہ ”مضبوط ۽ همتوارو ٿي، ڇاڪاڻ تہ جنهن ملڪ لاءِ اسان جي پيءُ انهن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو تہ اهو کين ڏيندو، تنهن ۾ تون هن قوم سان گڏ ويندين، ۽ اهو ورثي طور کين حوالي ڪندين. ⁸اسان جو پيءُ پاڻ تنهنجي اڳيان هلي ٿو. هو تو سان گڏ هوندو. هو تو کي ڪڏهن بہ نہ ڇڏيندو ۽ نہ تو کان منهن موڙيندو. نہ ڊڄ، نہ مايوس ٿي.“

اسرائيل کي سونپيل شريعت

⁹موسيٰ هيءَ شريعت لکي اها لاوي جي اولاد مان انهن ڪاهنن کي ڏني، جيڪي اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق کڻندا هئا، ۽ اسرائيل جي سڀني بزرگن کي بہ ڏني. ¹⁰پوءِ موسيٰ کين حڪم ڏنو تہ ”هر ستن سالن جي پڇاڙيءَ ۾، ڇوٽڪاري جي سال جي مقرر وقت تي، جھوپڙين جي عيد دوران، ^a a v10 جھوپڙين جي عيد: هڪ هفتي جي خزان جي فصل جي عيد، جنهن ۾ ڪٽنب عارضي جھوپڙيون ٺاهي انهن ۾ رهندا هئا، تہ جيئن اسرائيل جي بيابان جي سفر کي ياد ڪن. ¹¹جڏهن سڄو اسرائيل اوهان جي پيءُ جي اڳيان انهيءَ هنڌ تي حاضر ٿئي جيڪو هو چونڊيندو، تڏهن اوهين هيءَ شريعت سڄي اسرائيل کي وڏي آواز سان پڙهي ٻڌائجو. ¹²ماڻهن کي، يعني مردن، عورتن، ٻارن ۽ اوهان جي شهرن ۾ رهندڙ پرديسي کي گڏ ڪريو، تہ جيئن اهي ٻڌن، سکن ۽ اوهان جي پيءُ جو خوف رکن، ۽ هن شريعت جي سڀني ڳالهين کي مڃين ۽ انهن تي عمل ڪن. ¹³پوءِ انهن جا ٻار، جيڪي هيءَ شريعت نہ ٿا ڄاڻن، اها ٻڌندا، ۽ جنهن ملڪ تي قبضو ڪرڻ لاءِ اوهين يردن پار ڪري رهيا آهيو، انهيءَ ۾ جيستائين اوهين جيئرا رهو، تيستائين اوهان جي پيءُ جو خوف رکڻ سکندا.“

اسان جو پيءُ يشوع کي مقرر ڪري ٿو

¹⁴اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”تنهنجي موت جو وقت ويجهو آهي. يشوع کي سڏ ۽ ٻئي ملاقات واري خيمي وٽ حاضر ٿيو. آءٌ کيس مقرر ڪندس.“ تنهنڪري موسيٰ ۽ يشوع وڃي ملاقات واري خيمي وٽ حاضر ٿيا.

¹⁵پوءِ اسان جو پيءُ خيمي ۾ ڪڪر جي ٿنڀي ۾ ظاهر ٿيو، ۽ ڪڪر جو ٿنڀو خيمي جي دروازي تي بيٺو. ¹⁶اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”تون پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهڻ وارو آهين. تڏهن هيءَ قوم اٿي انهيءَ ملڪ جي پرائن معبودن جي پويان زنا ڪندي جنهن ۾ اهي داخل ٿي رهيا آهن، ۽ مون کي ڇڏي ڏيندي ۽ منهنجو اهو عهد ٽوڙي ڇڏيندي جيڪو مون انهن سان ڪيو هو. ¹⁷انهيءَ ڏينهن منهنجو غضب انهن تي ڀڙڪندو. آءٌ کين ڇڏي ڏيندس، پنهنجو منهن کانئن لڪائيندس، ۽ اهي کائجي ويندا. ڪيتريون ئي بلائون ۽ مصيبتون انهن تي اينديون. انهيءَ ڏينهن اهي چوندا تہ ’ڇا اهي بلائون اسان تي انهيءَ ڪري نہ آيون آهن جو اسان جو خدا اسان سان گڏ ناهي؟‘ ¹⁸جيڪا بڇڙائي هنن ٻين معبودن ڏانهن ڦري ڪئي آهي، انهيءَ سڀ جي ڪري آءٌ انهيءَ ڏينهن ضرور پنهنجو منهن لڪائيندس.

¹⁹هاڻي اوهين هي گيت پنهنجي لاءِ لکو، اسرائيلين کي سيکاريو ۽ سندن وات ۾ وجھو، تہ جيئن هي گيت اسرائيلين جي خلاف منهنجو شاهد ٿئي. ²⁰جڏهن آءٌ کين انهيءَ ملڪ ۾ آڻيندس، جنهن ۾ کير ۽ ماکي وهن ٿا ۽ جنهن بابت مون سندن ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو، تڏهن اهي کائي ڍاپي ٿلها ٿيندا، ٻين معبودن ڏانهن ڦري انهن جي بندگي ڪندا، مون کي ڌڪاريندا ۽ منهنجو عهد ٽوڙيندا. ²¹جڏهن ڪيتريون ئي بلائون ۽ مصيبتون کين اچي گهيرينديون، تڏهن هي گيت سندن خلاف شاهدي ڏيندو، ڇاڪاڻ تہ اهو سندن اولاد جي وات تان نہ وسرندو. ڇاڪاڻ تہ آءٌ ڄاڻان ٿو تہ اهي اڄ، انهيءَ کان اڳ جو آءٌ کين انهيءَ ملڪ ۾ آڻيان جنهن لاءِ مون کين ڏيڻ جو قسم کنيو آهي، ڪهڙا ارادا ٺاهي رهيا آهن.“

²²تنهنڪري موسيٰ انهيءَ ئي ڏينهن هي گيت لکي اسرائيلين کي سيکاريو.

²³پوءِ اسان جي پيءُ نون جي پٽ يشوع کي مقرر ڪري فرمايو تہ ”مضبوط ۽ همتوارو ٿي، ڇاڪاڻ تہ جنهن ملڪ لاءِ مون کين ڏيڻ جو قسم کنيو آهي، تنهن ۾ اسرائيلين کي تون آڻيندين، ۽ آءٌ پاڻ تو سان گڏ هوندس.“

²⁴جڏهن موسيٰ هن شريعت جا لفظ شروع کان آخر تائين ڪتاب ۾ لکي پورا ڪيا، ²⁵تڏهن انهن لاويين کي، جيڪي اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق کڻندا هئا، حڪم ڏنائين تہ ²⁶”هي شريعت جو ڪتاب کڻي اوهان جي پيءُ جي عهد جي صندوق جي ڀر ۾ رکو، تہ جيئن اهو اتي اوهان جي خلاف شاهد طور رهي. ²⁷ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جي بغاوت ۽ ضد ڄاڻان ٿو. جڏهن آءٌ اڄ اوهان سان گڏ جيئرو آهيان، تڏهن بہ اوهان اسان جي پيءُ جي خلاف بغاوت ڪئي آهي. منهنجي موت کان پوءِ تہ ڪيترو نہ وڌيڪ ڪندا! ²⁸پنهنجن سڀني قبيلن جي بزرگن ۽ عملدارن کي مون وٽ گڏ ڪريو، تہ جيئن آءٌ هي ڳالهيون کين ٻڌايان ۽ آسمان ۽ زمين کي سندن خلاف شاهد ڪري سڏيان. ²⁹ڇاڪاڻ تہ آءٌ ڄاڻان ٿو تہ منهنجي موت کان پوءِ اوهين بلڪل بگڙي پوندؤ ۽ انهيءَ واٽ کان ڀٽڪي ويندؤ جنهن جو مون اوهان کي حڪم ڏنو آهي. ايندڙ ڏينهن ۾ اوهان تي آفت ايندي، ڇاڪاڻ تہ اوهين اسان جي پيءُ جي نظر ۾ اهو ڪندؤ جيڪو بڇڙو آهي، ۽ پنهنجن هٿن جي ڪم سان کيس ڪاوڙائيندؤ.“

³⁰موسيٰ اسرائيل جي سڄي جماعت کي هن گيت جا لفظ شروع کان آخر تائين پڙهي ٻڌايا.