Το φως του Πατέρα δεν σταματά με τίποτα
Μια χρυσή λυχνία που τρέφεται από δύο ελιές απαντά στην αποθάρρυνση του Ζοροβάβελ για έναν μικρό, ημιτελή ναό. Ο λόγος του Πατέρα μας προς αυτόν: όχι με ισχύ, ούτε με δύναμη, αλλά με το Πνεύμα μου. Τα χέρια που έβαλαν το θεμέλιο θα τον ολοκληρώσουν· κανείς δεν πρέπει να περιφρονεί τα μικρά πράγματα.
4 1Τότε ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου γύρισε και με ξύπνησε, σαν κάποιον που τον ξυπνούν από τον ύπνο. 2Με ρώτησε: «Τι βλέπεις;» Είπα: «Μια χρυσή λυχνία, με μια λεκάνη στην κορυφή της, εφτά λυχνάρια και εφτά στόμια για κάθε λυχνάρι στην κορυφή.
3Δύο ελιές στέκονται δίπλα της, η μία στα δεξιά της λεκάνης και η άλλη στα αριστερά της».
4Και ρώτησα τον άγγελο που μιλούσε μαζί μου: «Τι είναι αυτά, κύριέ μου;»
5Τότε ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου είπε: «Δεν ξέρεις τι είναι αυτά;» Είπα: «Όχι, κύριέ μου».
6Μου είπε: «Αυτός είναι ο λόγος του Πατέρα μας προς τον Ζοροβάβελ: Όχι με δύναμη ούτε με ισχύ, αλλά με το Πνεύμα μου, λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων. 7Ποιος είσαι εσύ, μεγάλο βουνό; Μπροστά στον Ζοροβάβελ γίνεσαι πεδιάδα. Αυτός βγάζει την κορυφαία πέτρα φωνάζοντας: “Χάρη, χάρη σ’ αυτήν!”
8Τότε ήρθε σ’ εμένα ο λόγος του Πατέρα μας, λέγοντας:
9Τα χέρια του Ζοροβάβελ έβαλαν τα θεμέλια αυτού του ναού· τα χέρια του θα τον τελειώσουν. Τότε θα μάθεις ότι ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων με έστειλε σ’ εσένα. 10Ποιος περιφρόνησε τη μέρα των μικρών πραγμάτων; Θα χαρούν βλέποντας το νήμα της στάθμης στο χέρι του Ζοροβάβελ. Αυτά τα εφτά είναι τα μάτια του Πατέρα μας, που περιτρέχουν όλη τη γη».
11Τότε τον ρώτησα: «Τι είναι αυτές οι δύο ελιές στα δεξιά και στα αριστερά της λυχνίας;» 12Ρώτησα πάλι: «Τι είναι αυτά τα δύο κλαδιά ελιάς δίπλα στους δύο χρυσούς σωλήνες που χύνουν χρυσό λάδι;»
13Μου είπε: «Δεν ξέρεις τι είναι αυτά;» Είπα: «Όχι, κύριέ μου».
14Είπε: «Αυτοί είναι οι δύο χρισμένοι που στέκονται δίπλα στον Κυρίαρχο όλης της γης».
