Ronahiya Bavê me Nayê Rawestandin
Şamdaneke zêrîn a ku ji du daran zeytûnê tê xwedîkirin bersiva bêhêvîtiya Zerûbabel li ser perestgeheke biçûk û nîvçe dide. Peyva Bavê me jê re: ne bi hêzê, ne jî bi quwetê, lê bi Ruhê min. Destên ku bingeh danîn wê wê temam bikin; divê kes tiştên biçûk piçûk nebîne.
Bavê me di ayetan de dipeyive 6–7, 9–10
4 1Paşê milyaketê ku bi min re diaxivî vegeriya û ez hişyar kirim, mîna kesê ku ji xewê tê hişyarkirin. 2Wî jê pirsî: “Tu çi dibînî?” Min got: “Şamdanek ji zêr, li serê wê tasek, heft çira, ji bo her çirayekê li jor heft lûle.
3Li tenişta wê du daran zeytûnê radiwestin, yek li rastê tasê, ya din li çepê wê.”
4Û min ji milyaketê ku bi min re diaxivî got: “Ya ezbenî, ev çi ne?”
5Paşê milyaketê ku bi min re diaxivî got: “Ma tu nizanî ev çi ne?” Min got: “Na, ya ezbenî.”
6Wî ji min re got: “Ev peyva Bavê me ji Zerûbabel re ye: Ne bi hêzê, ne jî bi quwetê, lê bi Ruhê min, Bavê artêşên ezmanan dibêje. 7Ey çiyayê mezin, tu kî yî? Li ber Zerûbabel tu dibî zemînê rast. Ewê kevirê serî derxe û bang bike: ‘Kerem, kerem lê be!’
8Paşê peyva Bavê me ji min re hat û got:
9Destên Zerûbabel bingehê vê xanî danîn; destên wî wê wê temam bikin. Hingê hûnê bizanin ku Bavê artêşên ezmanan ez şandime ba we. 10Kê roja tiştên biçûk piçûk dîtiye? Ewê şa bibin, gava ku rîsê şaqûlê di destê Zerûbabel de bibînin. Ev heft, ew çavên Bavê me ne, yên ku li ser tevahiya erdê digerin.”
11Paşê min jê pirsî: “Ev her du daran zeytûnê yên li rastê û çepê şamdanê çi ne?” 12Min dîsa pirsî: “Ev her du çiqilên zeytûnê yên li tenişta her du boriyên zêr ên ku rûnê zêrîn jê dirije çi ne?”
13Wî ji min re got: “Ma tu nizanî ev çi ne?” Min got: “Na, ya ezbenî.”
14Wî got: “Ev her du mesîhkirî ne, yên ku li ba Padîşahê tevahiya erdê radiwestin.”
