Zekeriya 4

4 ¹Sonra benimle konuşan melek geri döndü ve uykusundan uyandırılan biri gibi beni uyandırdı. ²Bana, «Ne görüyorsun?» diye sordu. «Som altından bir kandillik görüyorum» dedim, «tepesinde bir tas, üzerinde yedi kandil, tepedeki her kandil için yedişer oluk var.

³Kandilliğin yanında, biri tasın sağında öbürü solunda duran iki zeytin ağacı var.»

⁴Benimle konuşan meleğe, «Bunlar nedir, efendim?» diye sordum.

⁵Benimle konuşan melek, «Bunların ne olduğunu bilmiyor musun?» dedi. «Hayır, efendim» dedim.

⁶Bunun üzerine bana şöyle dedi: «Babamız'ın Zerubbabil'e sözü şudur: Güçle değil, kudretle de değil, ancak benim Ruhum'la, diyor göksel orduların Babası. ⁷Sen kim oluyorsun, ey ulu dağ? Zerubbabil'in önünde düz ovaya döneceksin. O, ‹Lütuf, ona lütuf olsun!› diye bağırarak tepe taşını çıkaracak.»

⁸Sonra Babamız'ın sözü bana şöyle geldi:

⁹«Zerubbabil'in elleri bu tapınağın temelini attı; elleri onu tamamlayacak. O zaman göksel orduların Babası'nın beni size gönderdiğini anlayacaksınız. ¹⁰Küçük işler gününü kim küçümsedi? Zerubbabil'in elindeki çekülü görünce sevinecekler. Bu yedi kandil, bütün yeryüzünü dolaşan Babamız'ın gözleridir.»

¹¹Sonra meleğe, «Kandilliğin sağındaki ve solundaki bu iki zeytin ağacı nedir?» diye sordum. ¹²Yine sordum: «Altın renkli yağ akıtan iki altın oluğun yanındaki bu iki zeytin dalı nedir?»

¹³Bana, «Bunların ne olduğunu bilmiyor musun?» dedi. «Hayır, efendim» dedim.

¹⁴Şöyle dedi: «Bunlar, bütün yeryüzünün Egemeni'nin yanında duran, meshedilmiş iki kişidir.»