زکریا 4

4 ¹آنگاه فرشته‌ای که با من سخن می‌گفت بازگشت و مرا بیدار کرد، همچون کسی که او را از خواب بیدار کنند. ²پرسید: «چه می‌بینی؟» گفتم: «چراغدانی از طلا می‌بینم، با کاسه‌ای بر فرازش و هفت چراغ، و برای هر یک از چراغ‌هایی که بر فرازش قرار دارند هفت لوله.

³دو درخت زیتون در کنارش ایستاده‌اند، یکی در سمت راستِ کاسه و دیگری در سمت چپِ آن.»

⁴و به فرشته‌ای که با من سخن می‌گفت گفتم: «اینها چیستند، ای سرورم؟»

⁵آنگاه فرشته‌ای که با من سخن می‌گفت پاسخ داد: «آیا نمی‌دانی اینها چیستند؟» گفتم: «نه، ای سرورم.»

⁶به من گفت: «این است کلامِ پدرِ ما به زروبابل: نه به نیرو و نه به قدرت، بلکه به روحِ من، پدرِ لشکرهای آسمان می‌گوید. ⁷ای کوهِ بزرگ، تو کیستی؟ در برابر زروبابل به زمینی هموار بدل خواهی شد. او سنگِ نهایی را بیرون خواهد آورد، در حالی که فریاد برمی‌آید: ‹فیض، فیض بر آن باد!›»

⁸آنگاه کلامِ پدرِ ما بر من نازل شد و گفت:

⁹دستان زروبابل بنیادِ این خانه را نهاد، و دستانش آن را به پایان خواهد رساند. آنگاه خواهید دانست که پدرِ لشکرهای آسمان مرا نزد شما فرستاده است. ¹⁰«کیست که روزِ چیزهای کوچک را خوار شمرده باشد؟ آنان شادی خواهند کرد، آنگاه که شاقول را در دستِ زروبابل ببینند. این هفت، چشمانِ پدرِ ما هستند که سراسرِ زمین را می‌نگرند.»

¹¹آنگاه از او پرسیدم: «این دو درخت زیتون که در سمت راست و چپِ چراغدان قرار دارند، چیستند؟» ¹²دوباره پرسیدم: «این دو شاخهٔ زیتون که در کنارِ دو لولهٔ زرین قرار دارند و روغنِ زرین از آنها فرو می‌ریزد، چیستند؟»

¹³به من گفت: «آیا نمی‌دانی اینها چیستند؟» گفتم: «نه، ای سرورم.»

¹⁴گفت: «اینها آن دو مسح‌شده هستند که در کنارِ فرمانروای تمامِ زمین ایستاده‌اند.»