Otamizning nurini toʻxtatib boʻlmaydi

Ikki zaytun daraxtidan oziqlanadigan oltin chiroqpoya Zerubabelning kichik, bitmagan ma'bad tufayli tushkunligiga javob beradi. Otamizning unga so'zi: kuch bilan ham emas, qudrat bilan ham emas, balki Ruhim bilan. Poydevorni qo'ygan qo'llar uni bitiradi; hech kim kichik narsalarni xor ko'rmasin.

4-bob.

Keyin men bilan gaplashgan farishta qaytib keldi va uyqudan uygʻotilgan odamdek, meni uygʻotdi. U soʻradi: “Nima koʻryapsan?” Men dedim: “Oltin chiroqpoya, uning tepasida kosa, yettita chiroq, tepadagi har bir chiroq uchun yettita joʻmrak koʻryapman.

Uning yonida ikkita zaytun daraxti turibdi, biri kosaning oʻng tomonida, ikkinchisi chap tomonida.”

Men bilan gaplashgan farishtaga dedim: “Ey hazratim, bular nima?”

Shunda men bilan gaplashayotgan farishta dedi: “Bularning nima ekanini bilmaysanmi?” Men dedim: “Yoʻq, hazratim.”

U menga dedi: “Bu Otamizning Zarubbabelga aytgan soʻzidir: Qudrat bilan emas, kuch bilan emas, balki Mening Ruhim bilan, deydi samoviy qoʻshinlar Otasi. Sen kimsan, ey buyuk togʻ? Zarubbabel oldida tekis yerga aylanasan. U choʻqqi toshini olib chiqib: «Inoyat, unga inoyat boʻlsin!» deb hayqiradi.

Keyin menga Otamizning soʻzi keldi:

Zarubbabelning qoʻllari bu uyning poydevorini qoʻydi; uning qoʻllari uni bitkazadi. Shunda samoviy qoʻshinlar Otasi meni sizlarga yuborganini bilasizlar. Kichik ishlar kunini kim mensimadi? Zarubbabelning qoʻlidagi shoqulni koʻrib, ular quvonadilar. Bu yettovi butun yer yuzini kezib yuruvchi Otamizning koʻzlaridir.”

Keyin men undan soʻradim: “Chiroqpoyaning oʻng va chap tomonidagi bu ikki zaytun daraxti nima?” Yana soʻradim: “Oltin moy toʻkayotgan ikki oltin quvur yonidagi bu ikki zaytun shoxi nima?”

U menga dedi: “Bularning nima ekanini bilmaysanmi?” Men dedim: “Yoʻq, hazratim.”

U dedi: “Bular butun yerning Hukmdori huzurida turuvchi ikki moylangan kishidir.”