Ησαΐας 57 FHB Father's Heart Bible™

57 ¹Ο δίκαιος χάνεται, και κανείς δεν το βάζει στην καρδιά του· άνθρωποι πιστοί φεύγουν, και κανείς δεν καταλαβαίνει ότι ο δίκαιος γλιτώνει από το κακό που έρχεται. ²Μπαίνει στην ειρήνη· αναπαύονται στα κρεβάτια τους—όλοι όσοι βαδίζουν με ακεραιότητα.

³Εσείς όμως—ελάτε εδώ, παιδιά της μάγισσας, γενιά του μοιχού και της πόρνης! ⁴Ποιον περιπαίζετε; Ενάντια σε ποιον ανοίγετε διάπλατα το στόμα σας και βγάζετε τη γλώσσα σας; Δεν είστε παιδιά της αποστασίας, γενιά του ψέματος, ⁵εσείς που φλέγεστε από πάθος ανάμεσα στις βελανιδιές, κάτω από κάθε πράσινο δέντρο, που σφάζετε τα παιδιά σας στις κοιλάδες, κάτω από τις σχισμές των βράχων; ⁶Ανάμεσα στα λεία πετράδια της κοιλάδας βρίσκεται το μερίδιό σου· ναι, αυτά είναι ο κλήρος σου. Σ' αυτά έχυσες σπονδή, πρόσφερες προσφορά δημητριακών. Μ' όλα αυτά να ευχαριστηθώ; ⁷Πάνω σ' ένα βουνό ψηλό κι υπερυψωμένο έστησες το κρεβάτι σου· κι εκεί ανέβηκες να προσφέρεις θυσία. ⁸Πίσω από την πόρτα και τον παραστάτη έστησες το σύμβολό σου. Εγκαταλείποντάς με, ξεσκέπασες το κρεβάτι σου· ανέβηκες σ' αυτό και το έκανες πλατύ. Έκανες συμφωνία μαζί τους· αγάπησες το κρεβάτι τους, ατένισες τη γύμνια τους. ⁹Ταξίδεψες στον βασιλιά με λάδι και πλήθυνες τα αρώματά σου· έστειλες τους απεσταλμένους σου μακριά, και τους κατέβασες ως και στον κόσμο των νεκρών. ^a a v9 Ο «βασιλιάς» πιθανότατα αναφέρεται στον Μολόχ, μια χαναανιτική θεότητα που συνδεόταν με θυσίες παιδιών. ¹⁰Κουράστηκες από το μάκρος του δρόμου σου, όμως δεν είπες: «Δεν υπάρχει ελπίδα». Βρήκες καινούρια δύναμη, κι έτσι δεν ατόνησες. ¹¹Ποιον τρόμαξες και φοβήθηκες τόσο, ώστε είπες ψέματα, και δεν με θυμήθηκες, ούτε το σκέφτηκες; Μήπως δεν έμεινα σιωπηλός τόσον καιρό, ώστε πια δεν με φοβάσαι; ¹²Εγώ θα ξεσκεπάσω τη δικαιοσύνη σου και τα έργα σου, όμως δεν θα σε ωφελήσουν. ¹³Όταν κραυγάσεις, ας σε σώσει το πλήθος των ειδώλων σου! Ο άνεμος θα τα σηκώσει όλα και θα τα πάρει, μια πνοή θα τα παρασύρει. Όποιος όμως καταφεύγει σ' εμένα θα κατέχει τη γη και θα κληρονομήσει το άγιο βουνό μου.

Ανοίξτε τον δρόμο της επιστροφής

¹⁴Και θα ειπωθεί: «Στρώστε, στρώστε, ετοιμάστε τον δρόμο! Βγάλτε κάθε εμπόδιο από τον δρόμο του λαού μου».

¹⁵Γιατί να τι λέει ο ύψιστος κι υπερυψωμένος—ο Πατέρας μας, που ζει αιώνια, και το όνομά του είναι Άγιο: «Κατοικώ στον ψηλό κι άγιο τόπο, αλλά και μαζί μ' εκείνον που είναι συντριμμένος και ταπεινός στο πνεύμα, για να αναζωογονήσω το πνεύμα των ταπεινών και να αναζωογονήσω την καρδιά των συντριμμένων. ^b b v15 Ο Πατέρας μας κατοικεί στον ψηλό κι άγιο τόπο—και κάνει επίσης το σπίτι του μαζί με τους συντετριμμένους στην καρδιά. Αυτή είναι η καρδιά του Θεού φανερωμένη: ο ίδιος Πατέρας που ζει αιώνια σκύβει για να κατοικήσει μαζί με όποιον το πνεύμα του είναι τσακισμένο. ¹⁶Γιατί δεν θα μάχομαι αιώνια, ούτε θα οργίζομαι για πάντα· γιατί τότε το πνεύμα θα ατονούσε μπροστά μου—η ίδια η πνοή της ζωής που εγώ έπλασα. ¹⁷Εξαιτίας της αμαρτωλής απληστίας του οργίστηκα· τον χτύπησα, έκρυψα το πρόσωπό μου, κι οργίστηκα—εκείνος όμως συνέχιζε ν' απομακρύνεται, ακολουθώντας τον δρόμο της δικής του καρδιάς. ¹⁸Είδα τους δρόμους του, όμως θα τον γιατρέψω· θα τον οδηγήσω και θα δώσω ξανά παρηγοριά σ' αυτόν και σ' εκείνους που τον πενθούν, ¹⁹φέρνοντας αίνο στα χείλη τους. Ειρήνη, ειρήνη σ' αυτόν που είναι μακριά και σ' αυτόν που είναι κοντά», λέει ο Πατέρας μας, «κι εγώ θα τους γιατρέψω». ^c c v19 Ο Παύλος εφαρμόζει αυτή την ειρήνη προς τους μακρινούς και τους κοντινούς κατευθείαν στον Ιησού: «Ήρθε και κήρυξε ειρήνη σ' εσάς που ήσασταν μακριά και ειρήνη σ' εκείνους που ήταν κοντά» (Εφεσ. 2:17). Η υπόσχεση του Πατέρα μας για ειρήνη φτάνει και στον Ιουδαίο και στον εθνικό μέσω του Υιού.

²⁰Οι ασεβείς όμως είναι σαν τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, που δεν μπορεί να ηρεμήσει, και τα νερά της ανακατεύουν βούρκο και λάσπη.

²¹«Δεν υπάρχει ειρήνη», λέει ο Πατέρας μας, «για τους ασεβείς».