Φώναξε Δυνατά — Ονομάτισε την Πληγή
Ο λαός νηστεύει και παραπονιέται ότι ο Πατέρας μας δεν το πρόσεξε. Εκείνος απαντά ότι νήστευαν ενώ καταπίεζαν τους εργάτες τους και μάλωναν. Η νηστεία που θέλει είναι αλυσίδες που λύνονται, ψωμί που μοιράζεται, άστεγοι που μπαίνουν κάτω από στέγη. Αν το κάνουν αυτό, το φως τους θα ξεσπάσει σαν την αυγή.
58 1«Φώναξε δυνατά, μη συγκρατιέσαι· ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα. Ανάγγειλε στον λαό μου την ανταρσία τους, στον οίκο του Ιακώβ τις αμαρτίες τους.
2«Κι όμως μέρα με τη μέρα με αναζητούν και ευχαριστιούνται να γνωρίζουν τους δρόμους μου, σαν έθνος που κάνει το σωστό και δεν έχει εγκαταλείψει τη δικαιοσύνη του Πατέρα τους. Μου ζητούν δίκαιες κρίσεις· ευχαριστιούνται να πλησιάζουν τον Πατέρα μας. 3“Γιατί νηστέψαμε, κι εσύ δεν το είδες; Γιατί ταπεινωθήκαμε, κι εσύ δεν δίνεις σημασία;” Κοίτα—την ημέρα της νηστείας σας επιδιώκετε τη δική σας επιθυμία, και καταπιέζετε σκληρά όλους τους εργάτες σας.
4«Κοίτα—νηστεύετε μόνο για να φιλονικείτε και να μαλώνετε και να χτυπάτε με πονηρή γροθιά. Δεν μπορείτε να νηστεύετε όπως κάνετε σήμερα και να περιμένετε να ακουστεί η φωνή σας στον ουρανό. 5Είναι αυτή η νηστεία που διαλέγω, μια ημέρα να ταπεινώνεται ο άνθρωπος; Είναι μόνο να σκύβει το κεφάλι σαν καλάμι, και να στρώνει χοντρό ύφασμα και στάχτη από κάτω του; Αυτό ονομάζετε νηστεία, μια ημέρα ευάρεστη στον Πατέρα σας;
6«Δεν είναι αυτή η νηστεία που διαλέγω: να λύνετε τις αλυσίδες της κακίας, να ξελύνετε τα λουριά του ζυγού, να ελευθερώνετε τους καταπιεσμένους, και να σπάτε κάθε ζυγό; 7Δεν είναι να μοιράζεσαι το ψωμί σου με τον πεινασμένο, και να φέρνεις στο σπίτι σου τον άστεγο φτωχό· όταν βλέπεις τον γυμνό, να τον ντύνεις, και να μην κρύβεσαι από τη δική σου σάρκα και το αίμα σου;
8«Τότε το φως σου θα ξεπροβάλει σαν την αυγή, και η θεραπεία σου θα αναβλύσει γρήγορα· η δικαιοσύνη σου θα προχωρεί μπροστά από σένα, και η δόξα μου θα είναι η οπισθοφυλακή σου».
9Τότε θα καλέσεις, κι εγώ θα απαντήσω· θα φωνάξεις για βοήθεια, κι εγώ θα πω: “Εδώ είμαι”. Αν αφαιρέσεις τον ζυγό ανάμεσά σου, το δάχτυλο που κατηγορεί και την κακόβουλη ομιλία,
10«αν δώσεις τον εαυτό σου για τον πεινασμένο και χορτάσεις την επιθυμία του βασανισμένου, τότε το φως σου θα ανατείλει στο σκοτάδι, και η νύχτα σου θα γίνει σαν το μεσημέρι. 11Θα σε οδηγώ πάντοτε, και θα σε χορταίνω σε κατάξερους τόπους· θα δυναμώνω τα κόκαλά σου. Θα είσαι σαν κήπος ποτισμένος, σαν πηγή νερού που τα νερά της ποτέ δεν στερεύουν. 12Ο λαός σου θα ξαναχτίσει τα αρχαία ερείπια· θα σηκώσεις τα παμπάλαια θεμέλια. Θα ονομαστείς Επιδιορθωτής του Ρήγματος, Αποκαταστάτης των Δρόμων για Κατοίκηση. a a v12 Το «ρήγμα» είναι ένα κενό ή σπάσιμο σε ένα τείχος πόλης· ο τίτλος εικονίζει κάποιον που μπαλώνει τη ζημιά και αποκαθιστά τις άμυνες.
13«Αν κρατήσεις το πόδι σου από το να καταπατάς το Σάββατο, από το να επιδιώκεις τη δική σου επιθυμία την άγια μέρα μου· αν ονομάσεις το Σάββατο απόλαυση και τιμήσεις την άγια μέρα μου· αν την τιμήσεις μη βαδίζοντας τον δικό σου δρόμο, μην επιδιώκοντας τη δική σου επιθυμία ή μιλώντας μάταια λόγια, 14τότε θα βρεις την απόλαυσή σου σε μένα, κι εγώ θα σε κάνω να ιππεύεις στα ύψη της γης και θα σε θρέφω με την κληρονομιά του πατέρα σου του Ιακώβ—γιατί το στόμα του Πατέρα σου μίλησε».