Το χέρι του δεν είναι κοντό
Η ακοή του Πατέρα μας δεν έχει κανένα πρόβλημα· η αμαρτία είναι αυτό που στέκεται ανάμεσα. Ο λαός το περιγράφει μόνος του: ψηλαφούν τους τοίχους μέρα μεσημέρι, περιμένουν δικαιοσύνη που δεν έρχεται ποτέ. Κανείς δεν μπαίνει στη μέση, γι' αυτό οπλίζεται ο ίδιος και έρχεται ως Λυτρωτής σε όσους επιστρέφουν.
59 1Δείτε, το χέρι του Πατέρα μας δεν είναι κοντό για να σώσει, ούτε το αυτί του βαρύ για να ακούσει. 2Αλλά τα αδικήματά σας σας χώρισαν από τον Πατέρα σας, και οι αμαρτίες σας έκρυψαν το πρόσωπό του από εσάς, ώστε να μην ακούει. 3Γιατί τα χέρια σας είναι μολυσμένα με αίμα, και τα δάχτυλά σας με την αμαρτία· τα χείλη σας έχουν πει ψέματα, η γλώσσα σας μουρμουρίζει κακία. 4Κανείς δεν ζητάει το δίκαιο, και κανείς δεν υπερασπίζεται με εντιμότητα. Στηρίζονται στο κενό και λένε ψέματα· συλλαμβάνουν ταραχή και γεννούν κακία. 5Κλωσούν αυγά οχιάς και υφαίνουν ιστό αράχνης· όποιος φάει από τα αυγά τους πεθαίνει, κι όταν σπάσει κανένα, βγαίνει μια οχιά. 6Οι ιστοί τους δεν μπορούν να γίνουν ρούχα, και δεν μπορούν να σκεπαστούν μ’ αυτά που φτιάχνουν. Τα έργα τους είναι έργα αδικίας, και τα χέρια τους είναι γεμάτα βία. 7Τα πόδια τους τρέχουν στο κακό, και βιάζονται να χύσουν αθώο αίμα. Οι σκέψεις τους είναι σκέψεις αδικίας· ερήμωση και καταστροφή βρίσκονται σε κάθε τους δρόμο. 8Τον δρόμο της ειρήνης δεν τον γνωρίζουν, και δεν υπάρχει δίκαιο στους δρόμους τους. Έκαναν τα μονοπάτια τους στραβά· όποιος βαδίζει σ’ αυτά δεν γνωρίζει ειρήνη. 9Γι’ αυτό το δίκαιο είναι μακριά από εμάς, και η δικαιοσύνη δεν μας φτάνει. Περιμένουμε φως, μα υπάρχει μόνο σκοτάδι· λαμπρότητα, μα βαδίζουμε μέσα στον ζόφο. 10Ψηλαφίζουμε τον τοίχο σαν τυφλοί· σαν άνθρωποι χωρίς μάτια ψηλαφίζουμε. Σκοντάφτουμε το μεσημέρι σαν να ’ναι σούρουπο· ανάμεσα στους δυνατούς είμαστε σαν νεκροί. 11Όλοι μας μουγκρίζουμε σαν αρκούδες και στενάζουμε θλιβερά σαν περιστέρια. Περιμένουμε το δίκαιο, μα δεν υπάρχει· τη σωτηρία, μα μένει μακριά από εμάς. 12Γιατί οι ανταρσίες μας είναι πολλές μπροστά σου, και οι αμαρτίες μας μαρτυρούν εναντίον μας. Οι ανταρσίες μας είναι μαζί μας, και τις ανομίες μας τις γνωρίζουμε: 13κάνοντας ανταρσία και αρνούμενοι τον Πατέρα μας, απομακρυνόμενοι από το να ακολουθούμε τον Πατέρα μας, λέγοντας λόγια καταπίεσης και εξέγερσης, συλλαμβάνοντας και μουρμουρίζοντας ψεύτικα λόγια μέσα από την καρδιά.
14Έτσι το δίκαιο αποδιώχνεται, και η δικαιοσύνη στέκεται μακριά· γιατί η αλήθεια σκόνταψε στην πλατεία, και η εντιμότητα δεν μπορεί να μπει. 15Η αλήθεια λείπει, και όποιος απομακρύνεται από το κακό γίνεται λεία. Ο Πατέρας μας το είδε και δυσαρεστήθηκε που δεν υπήρχε δίκαιο. 16Είδε ότι δεν υπήρχε κανείς, και έμεινε εμβρόντητος που κανείς δεν μεσολαβούσε· έτσι ο ίδιος ο βραχίονάς του έφερε τη σωτηρία, και η δικαιοσύνη του τον στήριξε. a a v16 Ο Πατέρας μας είδε ότι κανείς δεν μπορούσε να σώσει, γι’ αυτό έστειλε τον ίδιο του τον βραχίονα — τη δύναμη της σωτηρίας του. Ο Ιωάννης ταυτίζει τον βραχίονα του Πατέρα μας με τον Ιησού (Ιωάννης 12:38). 17Φόρεσε τη δικαιοσύνη σαν θώρακα, και περικεφαλαία σωτηρίας στο κεφάλι του· ντύθηκε με ρούχα δικαίωσης και τυλίχτηκε με ζήλο σαν μανδύα.
18Σύμφωνα με τις πράξεις τους, έτσι θα ανταποδώσει: οργή στους αντιπάλους του, ανταπόδοση στους εχθρούς του· στα μακρινά παράλια θα τους δώσει αυτό που τους αξίζει. 19Έτσι θα φοβηθούν το όνομα του Πατέρα μας από τη δύση, και τη δόξα του από την ανατολή του ήλιου· γιατί θα έρθει σαν ορμητικό ποτάμι, που το σπρώχνει ο άνεμος του Πατέρα μας. 20Τότε ο Λυτρωτής θα έρθει στη Σιών, σ’ αυτούς στον Ιακώβ που γυρίζουν από τις αμαρτίες τους, λέει ο Πατέρας μας. b b v20 Ο Παύλος παραθέτει αυτό το εδάφιο για την επιστροφή του Ιησού — Ρωμαίους 11:26. Ο Λυτρωτής που έρχεται στη Σιών για να συγκεντρώσει τα παιδιά του Πατέρα μας είναι ο Ιησούς.
21«Όσο για μένα, αυτή είναι η διαθήκη μου μαζί τους», λέει ο Πατέρας μας: «Το Πνεύμα μου που είναι πάνω σου, και τα λόγια μου που έβαλα στο στόμα σου, δεν θα φύγουν από το στόμα σου, ούτε από το στόμα των παιδιών σου, ούτε από το στόμα των παιδιών των παιδιών σου», λέει ο Πατέρας μας, «από τώρα και για πάντα».
