ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ନୁହେଁ
ଆମ ପିତାଙ୍କ ଶ୍ରବଣରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ନାହିଁ; ପାପ ହିଁ ମଝିରେ ଠିଆ ହୋଇଛି। ଲୋକମାନେ ନିଜେ ଏହାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି: ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ କାନ୍ଥ ଆଉଁସି ଆଉଁସି ଚାଲିବା, କେବେ ନ ଆସୁଥିବା ନ୍ୟାୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା। କେହି ଆଗେଇ ଆସେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ନିଜେ ଅସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଫେରି ଆସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ମୁକ୍ତିଦାତା ରୂପେ ଆସନ୍ତି।
59 1ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ ପରିତ୍ରାଣ କରିବାକୁ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ନୁହେଁ, କିଅବା ତାହାଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଭାରୀ ନୁହେଁ। 2କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପରାଧସବୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରିଅଛି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପସବୁ ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଇ ଅଛି, ତେଣୁ ସେ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ। 3କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ରକ୍ତରେ କଳୁଷିତ, ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳି ପାପରେ କଳୁଷିତ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଓଷ୍ଠ ମିଥ୍ୟା କହିଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜିହ୍ଵା ଦୁଷ୍ଟତା ବଡ଼ବଡ଼ାଏ। 4କେହି ନ୍ୟାୟ ନିମନ୍ତେ ଡାକ ପକାଏ ନାହିଁ, ଓ କେହି ସତ୍ୟତାରେ ଯୁକ୍ତି କରେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅସାରତାରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ଓ ମିଥ୍ୟା କହନ୍ତି; ସେମାନେ ଉପଦ୍ରବ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରି ଅନିଷ୍ଟ ପ୍ରସବ କରନ୍ତି। 5ସେମାନେ କାଳସର୍ପର ଅଣ୍ଡା ଫୁଟାନ୍ତି ଓ ବୁଢ଼ୀଆଣୀର ଜାଲ ବୁଣନ୍ତି; ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଅଣ୍ଡା ଖାଏ, ସେ ମରେ, ପୁଣି ଗୋଟିଏ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ତହିଁରୁ କାଳସର୍ପ ବାହାରେ। 6ସେମାନଙ୍କ ଜାଲ ବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ, ପୁଣି ସେମାନେ ଆପଣା କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି ପାରିବେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଅଧର୍ମର କର୍ମ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। 7ସେମାନଙ୍କ ଚରଣ ଅନିଷ୍ଟ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼େ, ପୁଣି ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରକ୍ତ ବୁହାଇବାକୁ ଚଞ୍ଚଳ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଭାବନା ଅଧର୍ମର ଭାବନା; ଉଚ୍ଛିନ୍ନତା ଓ ବିନାଶ ସେମାନଙ୍କ ପଥସବୁରେ ଥାଏ। 8ଶାନ୍ତିର ପଥ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ମାର୍ଗରେ ନ୍ୟାୟ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଆପଣା ପଥସବୁ ବକ୍ର କରିଅଛନ୍ତି; ଯେ ସେଥିରେ ଚାଲେ, ସେ ଶାନ୍ତି ଜାଣେ ନାହିଁ। 9ଏଣୁ ନ୍ୟାୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ଅଛି, ପୁଣି ଧାର୍ମିକତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଲୋକ ନିମନ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ମାତ୍ର କେବଳ ଅନ୍ଧକାର; ଉଜ୍ଜ୍ଵଳତା ନିମନ୍ତେ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେମାନେ ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧକାରରେ ଚାଲୁ। 10ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ଧ ଲୋକ ପରି କାନ୍ଥ ଦେଖାଇ ଦେଖାଇ ଯାଉ; ଚକ୍ଷୁହୀନ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖାଇ ଦେଖାଇ ଯାଉ। ଆମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଗୋଧୂଳି ପରି ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼ୁ; ବଳବାନ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ମୃତ ଲୋକ ପରି। 11ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭାଲୁ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁ ଓ କପୋତ ପରି ବିଳାପ କରି କାତରୋକ୍ତି କରୁ। ଆମ୍ଭେମାନେ ନ୍ୟାୟ ନିମନ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ମାତ୍ର କିଛି ନାହିଁ; ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ, ମାତ୍ର ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ରହେ। 12କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହସବୁ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନେକ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପସବୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହସବୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଅଛି, ପୁଣି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଅଧର୍ମସବୁ ଜାଣୁ: 13ବିଦ୍ରୋହ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରିବା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗମନରୁ ଫେରିଯିବା, ଉପଦ୍ରବ ଓ ବିଦ୍ରୋହ କହିବା, ହୃଦୟରୁ ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରି ବଡ଼ବଡ଼ାଇବା।
14ଏଣୁ ନ୍ୟାୟ ପଛକୁ ହଟାଯାଇଅଛି, ଓ ଧାର୍ମିକତା ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛି; କାରଣ ସତ୍ୟ ଛକରେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼ିଅଛି, ପୁଣି ସରଳତା ପ୍ରବେଶ କରି ପାରୁ ନାହିଁ। 15ସତ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ଯେ ଅନିଷ୍ଟରୁ ବିମୁଖ ହୁଏ, ସେ ଲୁଟିତ ହୁଏ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହା ଦେଖି ନ୍ୟାୟ ନ ଥିବାରୁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। 16ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ କେହି ନାହିଁ, ପୁଣି କେହି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ନ ହେବାରୁ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହେଲେ; ତେଣୁ ତାହାଙ୍କ ନିଜ ବାହୁ ପରିତ୍ରାଣ ଆଣିଲା, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ଧାର୍ମିକତା ତାହାଙ୍କୁ ଧରି ରଖିଲା। a a v16 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦେଖିଲେ ଯେ କେହି ପରିତ୍ରାଣ କରି ପାରିବ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ଆପଣା ନିଜ ବାହୁ — ଆପଣା ପରିତ୍ରାଣର ଶକ୍ତି ପ୍ରେରଣ କଲେ। ଯୋହନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାହୁକୁ ଯୀଶୁ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି (ଯୋହନ ୧୨:୩୮)। 17ସେ ବୁକୁପଟା ପରି ଧାର୍ମିକତା ପରିଧାନ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ମସ୍ତକରେ ପରିତ୍ରାଣର ଟୋପର ଦେଲେ; ସେ ପ୍ରତିଶୋଧର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କଲେ ଓ ଉତ୍ତରୀୟ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଉଦ୍ଯୋଗରେ ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲେ।
18ସେମାନଙ୍କ କର୍ମାନୁସାରେ, ସେହିପରି ସେ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବେ: ଆପଣା ବିପକ୍ଷମାନଙ୍କୁ କୋପ, ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ; ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଦ୍ଵୀପସମୂହକୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ଦେବେ। 19ତହିଁରେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମକୁ ଭୟ କରିବେ, ପୁଣି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦିଗରୁ ତାହାଙ୍କ ମହିମାକୁ ଭୟ କରିବେ; କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାୟୁ ଦ୍ଵାରା ତାଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ବେଗବାନ୍ ନଦୀ ପରି ଆସିବେ। 20ସେତେବେଳେ ମୁକ୍ତିଦାତା ସିୟୋନକୁ ଆସିବେ, ଯାକୁବ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ପାପରୁ ବିମୁଖ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବେ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। b b v20 ପାଉଲ ଏହି ପଦକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟାଗମନ ବିଷୟରେ ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି — ରୋମୀୟ ୧୧:୨୬। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ମୁକ୍ତିଦାତା ସିୟୋନକୁ ଆସନ୍ତି, ସେ ଯୀଶୁ ଅଟନ୍ତି।
21“ଆମ୍ଭ ବିଷୟରେ କହିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ୍ଭର ନିୟମ ଏହି,” ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି: “ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଥିବା ଆମ୍ଭର ଆତ୍ମା, ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖରେ ରଖିଥିବା ଆମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ମୁଖରୁ, କିଅବା ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ, କିଅବା ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେବ ନାହିଁ,” ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, “ଏବେଠାରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।”