Isaias 59

59 ¹Tan-awa, ang kamot sa atong Amahan dili mubo kaayo aron sa pagluwas, ni ang iyang dalunggan bungol kaayo aron sa pagpamati. ²Apan ang inyong mga kasaypanan nagbulag kaninyo gikan sa inyong Amahan, ug ang inyong mga sala nagtago sa iyang nawong gikan kaninyo, mao nga siya dili mamati. ³Kay ang inyong mga kamot nahugawan sa dugo, ug ang inyong mga tudlo sa sala; ang inyong mga ngabil nagsulti ug mga bakak, ang inyong dila nagyamyam ug pagkadaotan. ⁴Walay nagtawag alang sa hustisya, ug walay nangamuyo nga matinud-anon. Nagsalig sila sa kahaw-ang ug nagsulti ug mga bakak; nagmabdos sila ug kasamok ug nanganak ug kadaotan. ⁵Gipuso nila ang mga itlog sa mga bitin nga malala ug gilala ang lawa sa lawalawa; si bisan kinsa nga mokaon sa ilang mga itlog mamatay, ug kon madugmok ang usa, mogula ang usa ka bitin nga malala. ⁶Ang ilang mga lawa dili mahimong bisti, ug dili sila makatabon sa ilang kaugalingon sa ilang gibuhat. Ang ilang mga buhat mao ang mga buhat sa kalapasan, ug ang ilang mga kamot puno sa kapintasan. ⁷Ang ilang mga tiil nagdagan ngadto sa kadaotan, ug nagdali sila sa pag-ula sa dugo nga walay sala. Ang ilang mga hunahuna mao ang mga hunahuna sa kalapasan; ang kaguol ug ang kalaglagan anaa sa ilang matag dalan. ⁸Ang dalan sa kalinaw wala nila mailhi, ug walay hustisya sa ilang mga agianan. Gihimo nila nga baliko ang ilang mga agianan; si bisan kinsa nga molakaw niini dili makaila sa kalinaw. ⁹Busa ang hustisya halayo kanamo, ug ang pagkamatarong wala moabot kanamo. Naghulat kami sa kahayag, apan anaa lamang ang kangitngit; sa kasidlak, apan naglakaw kami sa kadulom. ¹⁰Nagpangapkap kami sa bongbong sama sa mga buta; sama sa mga walay mga mata nangapkap kami. Napandol kami sa udto nga daw sa kilomkilom; taliwala sa mga kusgan sama kami sa mga patay. ¹¹Kaming tanan nagngulob sama sa mga oso ug nagbakho sa makasubo sama sa mga salampati. Naghulat kami sa hustisya, apan wala; sa kaluwasan, apan nagpabilin kini nga halayo kanamo. ¹²Kay daghan ang among mga pagsupak sa imong atubangan, ug ang among mga sala nagsaksi batok kanamo. Ang among mga pagsupak anaa kanamo, ug ang among kalapasan among nahibaloan: ¹³nga nagsupak ug naglimod sa atong Amahan, nga mitalikod gikan sa pagsunod sa atong Amahan, nga nagsulti ug pagdaogdaog ug pagrebelde, nga nagmabdos ug nagyamyam ug bakak nga mga pulong gikan sa kasingkasing.

¹⁴Busa ang hustisya giabog pabalik, ug ang pagkamatarong nagbarog sa halayo; kay ang kamatuoran napandol sa plasa sa katawhan, ug ang pagkamatarong dili makasulod. ¹⁵Ang kamatuoran nawala, ug si bisan kinsa nga mitalikod gikan sa kadaotan gitulis. Nakita kini sa atong Amahan ug wala siya mahimuot nga walay hustisya. ¹⁶Nakita niya nga walay bisan usa, ug natingala siya nga walay bisan usa nga molabang; busa ang iyang kaugalingong bukton nagdala sa kaluwasan, ug ang iyang pagkamatarong naglig-on kaniya. ^a a v16 Nakita sa atong Amahan nga walay makaluwas, busa gipadala niya ang iyang kaugalingong bukton — ang kusog sa iyang kaluwasan. Giila ni Juan ang bukton sa atong Amahan ingon nga si Jesus (Juan 12:38). ¹⁷Gisul-ob niya ang pagkamatarong sama sa taming sa dughan, ug ang kalo sa kaluwasan diha sa iyang ulo; gibistihan niya ang iyang kaugalingon sa mga bisti sa katarong ug giputos ang iyang kaugalingon sa kasibot sama sa kupo.

¹⁸Sumala sa ilang mga binuhatan, mao usab ang iyang ibalos: kaligutgot sa iyang mga kaaway, balos sa iyang mga kontra; sa halayong mga baybayon ihatag niya kanila ang angay kanila. ¹⁹Busa mahadlok sila sa ngalan sa atong Amahan gikan sa kasadpan, ug sa iyang himaya gikan sa silangan sa adlaw; kay moabot siya sama sa nagbaha nga suba, nga giduso sa hangin sa atong Amahan. ²⁰Unya ang Manunubos—si Jesus—moabot sa Zion, ngadto sa mga anaa kang Jacob nga mitalikod gikan sa ilang mga sala, nag-ingon ang atong Amahan. ^b b v20 Gikutlo ni Pablo kini nga bersikulo mahitungod sa pagbalik ni Jesus — Roma 11:26. Ang Manunubos nga moabot sa Zion aron tigumon ang mga anak sa atong Amahan mao si Jesus.

²¹“Kon bahin kanako, mao kini ang akong kasabotan uban kanila,” nag-ingon ang atong Amahan: “Ang akong Espiritu nga anaa kanimo, ug ang akong mga pulong nga akong gibutang sa imong baba, dili mobiya sa imong baba, o sa baba sa imong mga anak, o sa baba sa mga anak sa imong mga anak,” nag-ingon ang atong Amahan, “sukad karon ug hangtod sa kahangtoran.”