ڇپيل
ڪتاب

سندس هٿ ننڍو ناهي

اسان جي پيءُ جي ٻڌڻ ۾ ڪا خرابي ناهي؛ گناهه ئي وچ ۾ بيٺل آهي. ماڻهو پاڻ ان جو بيان ڪن ٿا: منجهند جو ڀتين کي ٽٽوليندا، اهڙي انصاف جو انتظار ڪندا جيڪو ڪڏهن نٿو اچي. ڪو به وچ ۾ نٿو اچي، تنهن ڪري هو پاڻ هٿيار ٻڌي ٿو ۽ موٽي ايندڙن وٽ ڇوٽڪارو ڏيندڙ بڻجي اچي ٿو.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 21

باب 59.

ڏسو، اسان جي پيءُ جو هٿ بچائڻ لاءِ ننڍو ناهي، نڪي سندس ڪن ٻڌڻ کان ٻوڙو ناهي. پر اوهان جي بدڪارين اوهان کي اوهان جي پيءُ کان جدا ڪيو آهي، ۽ اوهان جي گناهن سندس منهن اوهان کان لڪائي ڇڏيو آهي، ان ڪري هو نہ ٿو ٻڌي. ڇالاءِ جو اوهان جا هٿ رت سان ۽ اوهان جون آڱريون گناهه سان ناپاڪ ٿيل آهن؛ اوهان جي چپن ڪوڙ ڳالهايو آهي، اوهان جي زبان بدڪاري بڙبڙائي ٿي. ڪوبہ انصاف لاءِ نہ ٿو سڏي، ۽ ڪوبہ ايمانداريءَ سان فرياد نہ ٿو ڪري. اهي باطل تي ڀروسو ڪن ٿا ۽ ڪوڙ ٿا ڳالهائين؛ مصيبت کي پيٽ ۾ کڻن ٿا ۽ بدي کي جنم ڏين ٿا. اهي زهريلن نانگن جا آنا سيٽين ٿا ۽ مڪڙيءَ جو ڄار اڻين ٿا؛ جيڪو سندن آنا کائي ٿو سو مري ٿو، ۽ جڏهن ڪو آنو چيڀاٽجي ٿو تڏهن زهريلو نانگ نڪري ٿو. سندن ڄار ڪپڙو بڻجي نہ ٿا سگهن، ۽ اهي پنهنجي ٺاهيل شيءِ سان پاڻ کي ڍڪي نہ ٿا سگهن. سندن ڪم بدڪاريءَ جا ڪم آهن، ۽ سندن هٿ ظلم سان ڀريل آهن. سندن پير بدي ڏانهن ڊوڙن ٿا، ۽ اهي بيگناهه رت وهائڻ لاءِ تڪڙ ڪن ٿا. سندن خيال بدڪاريءَ جا خيال آهن؛ تباهي ۽ بربادي سندن هر رستي تي پيل آهن. سلامتيءَ جو رستو اهي نہ ٿا ڄاڻن، ۽ سندن واٽن ۾ انصاف ناهي. هنن پنهنجون واٽون ڏنگيون ڪري ڇڏيون آهن؛ جيڪو بہ انهن تي هلي ٿو سو سلامتيءَ کي نہ ٿو ڄاڻي. تنهنڪري انصاف اسان کان پري آهي، ۽ سچائي اسان تائين نہ ٿي پهچي. اسين روشنيءَ جو انتظار ڪريون ٿا، پر اونداهي ئي اونداهي آهي؛ چمڪ جو انتظار ڪريون ٿا، پر اسين ڌنڌلڪي ۾ هلون ٿا. اسين انڌن وانگر ڀت کي ٽٽولي هلون ٿا؛ اکين کان سواءِ ماڻهن وانگر ٽٽوليون ٿا. اسين منجهند جو شام جي ڌنڌلڪي وانگر ٿاٻا کائون ٿا؛ طاقتورن جي وچ ۾ اسين مُردن وانگر آهيون. اسين سڀ رڇن وانگر غرون ٿا ۽ ڪبوترن وانگر ڏک مان ڪُوڪون ٿا. اسين انصاف جو انتظار ڪريون ٿا، پر ڪو ناهي؛ نجات جو، پر اها اسان کان پري رهي ٿي. ڇالاءِ جو اسان جون بغاوتون تنهنجي اڳيان گهڻيون آهن، ۽ اسان جا گناهه اسان جي خلاف شاهدي ڏين ٿا. اسان جون بغاوتون اسان سان گڏ آهن، ۽ پنهنجي بدڪاري اسين ڄاڻون ٿا: بغاوت ڪرڻ ۽ اسان جي پيءُ کان انڪار ڪرڻ، اسان جي پيءُ جي پيروي ڪرڻ کان موٽي وڃڻ، ظلم ۽ سرڪشيءَ جون ڳالهيون ڪرڻ، دل مان ڪوڙا لفظ سوچڻ ۽ بڙبڙائڻ.

تنهنڪري انصاف پوئتي ڌڪيو ويو آهي، ۽ سچائي پري بيٺي آهي؛ ڇالاءِ جو سچ عام چوڪ ۾ ٿاٻو کائي ڪريو آهي، ۽ ديانتداري اندر اچي نہ ٿي سگهي. سچ گم ٿي ويو آهي، ۽ جيڪو بدي کان ڦري ٿو سو لُٽجي ٿو. اسان جي پيءُ اهو ڏٺو ۽ ناراض ٿيو جو انصاف ڪونہ هو. هن ڏٺو تہ ڪو بہ ڪونهي، ۽ ڇرڪي ويو جو ڪو بہ وچ ۾ نہ ٿو پوي؛ تنهنڪري سندس پنهنجي ٻانهن نجات آندي، ۽ سندس سچائيءَ کيس سنڀاليو. a a v16 اسان جي پيءُ ڏٺو تہ ڪو بہ بچائي نہ ٿو سگهي، تنهنڪري هن پنهنجي ٻانهن موڪلي — سندس نجات جي طاقت. يوحنا اسان جي پيءُ جي ٻانهن کي يسوع ڄاڻائي ٿو (يوحنا 12:38). هن سچائيءَ کي زره وانگر پهريو، ۽ پنهنجي مٿي تي نجات جو خود رکيو؛ حق ثابت ڪرڻ جو لباس پهريائين ۽ غيرت کي چوغي وانگر ويڙهيائين.

جيئن سندن ڪم آهن، تيئن هو بدلو ڏيندو: پنهنجن مخالفن کي غضب، پنهنجن دشمنن کي بدلو؛ پري جي ٻيٽن کي هو سندن لائق بدلو ڏيندو. تنهنڪري اولهه وارا اسان جي پيءُ جي نالي کان ڊڄندا، ۽ سج اڀرڻ واري هنڌ وارا سندس جلوي کان بہ ڊڄندا؛ ڇالاءِ جو هو تيز وهندڙ درياهه وانگر ايندو، جنهن کي اسان جي پيءُ جو واءُ هلائيندو. پوءِ ڇڏائيندڙ صيون ۾ ايندو، يعقوب ۾ انهن وٽ جيڪي پنهنجن گناهن کان توبه ڪن ٿا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. b b v20 پولس هي آيت يسوع جي موٽي اچڻ بابت نقل ڪري ٿو — رومين 11:26. جيڪو ڇڏائيندڙ اسان جي پيءُ جي ٻارن کي گڏ ڪرڻ لاءِ صيون ۾ ٿو اچي، سو يسوع آهي.

”مون لاءِ تہ، هنن سان منهنجو هي عهد آهي،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو: ”منهنجو روح جيڪو اوهان تي آهي، ۽ منهنجا لفظ جيڪي مون اوهان جي وات ۾ وڌا آهن، اوهان جي وات مان نہ هٽندا، يا اوهان جي ٻارن جي وات مان، يا اوهان جي ٻارن جي ٻارن جي وات مان،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ”هاڻي کان وٺي هميشه تائين.“