وڏي آواز سان ڪوڪ — زخم جو نالو وٺ
ماڻهو روزا رکن ٿا ۽ شڪايت ڪن ٿا ته اسان جي پيءُ ڌيان ئي نه ڏنو. هو جواب ڏئي ٿو ته روزي دوران اهي پنهنجن مزدورن کان زوريءَ ڪم وٺندا ۽ جهيڙا ڪندا رهيا. جيڪو روزو هو چاهي ٿو اهو آهي: زنجير ڍرا ڪرڻ، ماني ورهائڻ، بي گهرن کي گهر اندر آڻڻ. اهي ائين ڪن ته سندن روشني صبح وانگر ڦٽي نڪرندي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–8, 10–14
58 1”وڏي آواز سان سڏ ڪر، پوئتي نہ هٽ؛ تُرهيءَ وانگر پنهنجو آواز بلند ڪر. منهنجي قوم کي سندن بغاوت ۽ يعقوب جي گھراڻي کي سندن گناهه ٻڌاءِ.
2”تڏهن بہ ڏينهن ڏينهن مون کي ڳولين ٿا ۽ منهنجي واٽن کي ڄاڻڻ ۾ خوش ٿين ٿا، انهيءَ قوم وانگر جيڪا سچائيءَ جا ڪم ڪري ٿي ۽ جنهن پنهنجي پيءُ جو انصاف نہ ڇڏيو آهي. مون کان سچار فيصلا گھرن ٿا؛ اسان جي پيءُ جي ويجھو اچڻ ۾ خوش ٿين ٿا. 3اسان روزو ڇو رکيو، جو تو ڏٺو ئي ڪونہ؟ اسان پاڻ کي ڇو نمائو ڪيو، جو تون ڌيان ئي نہ ٿو ڏين؟‘ ڏس، تون پنهنجي روزي واري ڏينهن تي پنهنجي مرضي پوري ڪرڻ ۾ لڳو ٿو رهين ۽ پنهنجن سڀني ڪم ڪندڙن کي سختيءَ سان ڪم ۾ جوٽين ٿو.
4”ڏس، تون روزو رڳو جھڳڙي ۽ ويڙهه ڪرڻ ۽ بڇڙي مُڪي سان ڌڪ هڻڻ لاءِ ٿو رکين. تون اڄ جيئن روزو ٿو رکين، تيئن رکي آسمان ۾ پنهنجي آواز جي ٻڌجڻ جي اميد نہ ٿو رکي سگهين. 5ڇا اهڙو روزو آءٌ چونڊيان ٿو، جو ماڻهو هڪ ڏينهن لاءِ پاڻ کي نمائو ڪري؟ ڇا رڳو سر کي ڪانوَ وانگر جھڪائڻ، ۽ ٽاٽ ۽ رک وڇائڻ پاڻ هيٺان؟ ڇا هن کي تون روزو ٿو چوين، اهڙو ڏينهن جيڪو تنهنجي پيءُ کي وڻي؟
6”ڇا اهو روزو ناهي جيڪو آءٌ چونڊيان ٿو، يعني بڇڙائيءَ جون زنجيرون کولڻ، جوئي جون رسيون ڇوڙڻ، مظلومن کي آزاد ڪرڻ، ۽ هر جوئو ڀڃي ڇڏڻ؟ 7ڇا اهو نہ آهي تہ تون بکايلن سان پنهنجي ماني ورهائين، ۽ بي گھر غريبن کي پنهنجي گھر ۾ آڻين؛ جڏهن ننگي کي ڏسين، تڏهن کيس ڪپڙا پهرائين، ۽ پنهنجي گوشت پوست کان پاڻ کي نہ لڪائين؟
8”تڏهن تنهنجي روشني صبح جي سوجھري وانگر ڦٽي نڪرندي، ۽ تنهنجي شفا جلد اڀري ايندي؛ تنهنجي سچائي تنهنجي اڳيان هلندي، ۽ منهنجو جلوو تنهنجي پٺ جو نگهبان ٿيندو.“
9تڏهن تون سڏيندين، ۽ آءٌ وراڻيندس؛ تون مدد لاءِ دانهن ڪندين، ۽ آءٌ چوندس تہ ’هتي آءٌ آهيان.‘ جيڪڏهن تون پنهنجي وچ مان جوئو، آڱر سان اشارو ڪرڻ ۽ بڇڙيون ڳالهيون ڪرڻ ڪڍي ڇڏين،
10”جيڪڏهن تون بکايلن لاءِ پاڻ کي ارپي ڇڏين ۽ ستايلن جي گھرج پوري ڪرين، تہ تنهنجي روشني اونداهيءَ ۾ اڀرندي، ۽ تنهنجي رات منجھند وانگر ٿي پوندي. 11آءٌ تنهنجي رهنمائي لڳاتار ڪندس، ۽ سڙيل جاين ۾ توکي ڍاپ ڏيندس؛ تنهنجين هڏين کي مضبوط ڪندس. تون پاڻي ڏنل باغ وانگر ٿيندين، پاڻيءَ جي انهيءَ چشمي وانگر جنهن جو پاڻي ڪڏهن نہ سُڪندو. 12تنهنجا ماڻهو قديم کنڊرن کي ٻيهر اڏيندا؛ تون ڪيترين پيڙهين جي بنيادن کي اڀاريندين. تون ڀڃ جو مرمت ڪندڙ، رهڻ لائق گهٽين کي بحال ڪندڙ سڏبين. a a v12 ’ڀڃ‘ مان مراد شهر جي ڀت ۾ ڪو رخنو يا ڀڳل جاءِ آهي؛ هي لقب انهيءَ شخص جي تصوير ڏئي ٿو جيڪو نقصان کي مرمت ڪري ۽ حفاظتي ڀتين کي بحال ڪري.
13”جيڪڏهن تون سبت جي بي حرمتيءَ کان پنهنجو پير روڪين، منهنجي پاڪ ڏينهن تي پنهنجي مرضي پوري ڪرڻ کان؛ جيڪڏهن سبت کي خوشيءَ جو ڏينهن سڏين ۽ منهنجي پاڪ ڏينهن جي عزت ڪرين؛ جيڪڏهن پنهنجي واٽ تي نہ هلي، پنهنجي مرضي نہ ڳولي ۽ بيڪار ڳالهيون نہ ڪري انهيءَ جي عزت ڪرين، 14تڏهن تون مون ۾ پنهنجي خوشي لهندين، ۽ آءٌ توکي ملڪ جي اوچائين تي سوار ڪندس ۽ تنهنجي ابي يعقوب جي ورثي سان کارائيندس — ڇاڪاڻ تہ تنهنجي پيءُ جي وات فرمايو آهي.“
