چاپ شوی
کتاب

د هغۀ لاس لنډ نۀ دے

زموږ د پلار په اورېدو کې هیڅ عيب نشته؛ ګناه ده چې منځ کې ولاړه ده. خلک يې پخپله بیانوي: د غرمې پر مهال دېوالونه لمسوي، د هغه انصاف په تمه دي چې هیڅکله نه راځي. هیڅوک مخې ته نه راځي، نو هغه پخپله وسله اخلي او د هغو لپاره چې راګرځي د خلاصوونکي په توګه راځي.

څپرکی 59.

وګورئ، د زمونږ پلار لاس د خلاصون دپاره لنډ نۀ دے، او د اورېدو دپاره د هغۀ غوږ کوڼ نۀ دے. خو ستاسو خطاګانو تاسو د خپل پلار نه بېل کړئ، او ستاسو ګناهونو د هغۀ مخ له تاسو نه پټ کړو، نو ځکه هغه نۀ اورى. ځکه چې ستاسو لاسونه په وينو ککړ شوى، او ستاسو ګوتې په ګناه؛ ستاسو شونډو دروغ وئيلى، ستاسو ژبه بدى بړبړوى. هيڅوک د اِنصاف دپاره نۀ غږيږى، او هيڅوک په ايماندارۍ سره نۀ زارى کوى. هغوئ په بوختۍ باندې بهروسه کوى او دروغ وائى؛ هغوئ د تکليف اُميدوارى کوى او بدى زېږوى. هغوئ د کبرو هګۍ رنګوى او د غڼې جالۍ اوبوى؛ څوک چې د هغوئ هګۍ وخورى هغه مرى، او کله چې يوه ماته شى، نو کبره ترې راوځى. د هغوئ جالۍ جامې نۀ شى جوړېدے، او هغوئ د خپل عمل نه ځان نۀ شى پټولے. د هغوئ کارونه د بدۍ کارونه دى، او د هغوئ لاسونه د ظلم نه ډک دى. د هغوئ پښې بدۍ ته منډې وهى، او هغوئ د بې‌ګناه وينو تويولو ته جلت کوى. د هغوئ خيالونه د بدۍ خيالونه دى؛ تباهى او بربادى د هغوئ په هره لار باندې پرته ده. د سلامتۍ لار هغوئ نۀ پېژنى، او د هغوئ په لارو کښې اِنصاف نشته. هغوئ خپلې لارې کږې کړې دى؛ څوک چې پرې ګرځى هغه سلامتى نۀ پېژنى. نو ځکه اِنصاف زمونږ نه لرې دے، او صداقت مونږ ته نۀ رسيږى. مونږ د رڼا اِنتظار کوو، خو يواځې تيارۀ ده؛ د روښنائۍ، خو مونږ په تورتم کښې ګرځو. مونږ د ړندو په شان د ديوال په اوږدو لمس کوو؛ د هغو کسانو په شان چې سترګې يې نۀ وى مونږ لمس کوو. مونږ په غرمه داسې ښوئيږو لکه چې ماښام وى؛ د زورورو په مينځ کښې مونږ د مړو په شان يُو. مونږ ټول د ايږانو په شان غرُمبيږو او د کوترو په شان په غم سره کوکارۍ کوو. مونږ د اِنصاف اِنتظار کوو، خو هيڅ نشته؛ د خلاصون، خو هغه زمونږ نه لرې پاتې کيږى. ځکه چې زمونږ بغاوتونه ستا په وړاندې ډېر دى، او زمونږ ګناهونه زمونږ خلاف ګواهى ورکوى. زمونږ بغاوتونه زمونږ سره دى، او زمونږ بدى مونږ پېژنو: بغاوت کول او د خپل پلار نه اِنکار کول، د خپل پلار د تابعدارۍ نه مخ اړول، د ظلم او سرکشۍ وينا کول، د زړۀ نه د دروغو خبرو اُميدوارى کول او بړبړول.

نو اِنصاف شاته شړلے شوے دے، او صداقت لرې ولاړ دے؛ ځکه چې حقيقت د عام ځائ کښې ښوئيدلے دے، او راستى دننه نۀ شى راتلے. حقيقت نشته، او څوک چې د بدۍ نه مخ واړوى هغه لوټ شى. زمونږ پلار دا وليدل او بد يې يې وګڼل چې اِنصاف نۀ وو. هغۀ وليدل چې هيڅوک نشته، او حېران شو چې هيڅوک به مينځګړيتوب نۀ کوى؛ نو د هغۀ خپل بازو خلاصون راووړو، او د هغۀ صداقت هغه سنبال کړو. a a v16 زمونږ پلار وليدل چې هيڅوک نۀ شى خلاصولے، نو هغۀ خپل بازو راولېږلو — د خپل خلاصون قوت. يوحنا د زمونږ پلار بازو عيسىٰ معلوموى (يوحنا ۱۲:۳۸). هغۀ صداقت د سينه‌بند په شان واغوستو، او د سر دپاره د خلاصون خولئ؛ هغۀ د برياليتوب جامې واغوستلې او د چپن په شان جوش راتاؤ کړو.

د هغوئ د کړو مطابق، هغه به بدله ورکوى: خپلو مخالفينو ته قهر، خپلو دښمنانو ته بدله؛ لرې جزيرو ته به هغه، څۀ چې د هغوئ حق دے، ورکوى. نو هغوئ به د نمر لوېدو نه د زمونږ پلار د نوم نه ويريږى، او د نمر راختو نه د هغۀ د لوئۍ نه؛ ځکه چې هغه به د چټکې سيند په شان راشى، چې د زمونږ پلار باد به يې زغلوى. بيا به خلاصونکے صيون ته راشى، د يعقوب هغو کسانو ته چې د خپلو ګناهونو نه مخ اړوى، زمونږ پلار فرمائى. b b v20 پولوس دا آيت د عيسىٰ د بيا راتلو په حقله نقلوى — روميان ۱۱:۲۶. هغه خلاصونکے چې صيون ته راځى ترڅو د زمونږ پلار بچى راجمع کړى، هغه عيسىٰ دے.

زمونږ پلار فرمائى چې، ”زما په خپله، د هغوئ سره زما لوظ دا دے: زما روح چې ستا باندې دے، او زما خبرې چې ما ستا په خولۀ کښې ايښى دى، ستا د خولې نه، او د ستا د بچو د خولې نه، او د ستا د بچو د بچو د خولې نه به جُدا نۀ شى،“ زمونږ پلار فرمائى، ”له اوسه نه د تل دپاره.“