ኢሳይያስ 59

59 ¹እነሆ፣ የአባታችን እጅ ለማዳን አላጠረችም፤ ጆሮውም ለመስማት አልከበደችም። ²ነገር ግን በደላችሁ ከአባታችሁ ለያያችሁ፤ ኀጢአታችሁም ፊቱን ከእናንተ ሰውሮአል፤ ስለዚህ አይሰማም። ³እጆቻችሁ በደም ረክሰዋልና፣ ጣቶቻችሁም በኀጢአት፤ ከንፈሮቻችሁ ውሸትን ተናግረዋል፤ ምላሳችሁ ክፋትን ያጉተመትማል። ⁴ለፍትሕ የሚጮኽ የለም፤ በእውነት የሚከራከርም የለም። በከንቱ ነገር ይታመናሉ፤ ውሸትንም ይናገራሉ፤ ጭንቅን ይፀንሳሉ፤ ክፋትንም ይወልዳሉ። ⁵የእፉኝትን እንቍላል ይፈለፍላሉ፤ የሸረሪትንም ድር ይሠራሉ፤ እንቍላላቸውን የሚበላ ይሞታል፤ አንዱም በተቀጠቀጠ ጊዜ እፉኝት ይወጣል። ⁶ድራቸው ልብስ ሊሆን አይችልም፤ በሠሩትም ራሳቸውን ሊከድኑ አይችሉም። ሥራቸው የክፋት ሥራ ነው፤ እጆቻቸውም በግፍ ተሞልተዋል። ⁷እግሮቻቸው ወደ ክፋት ይሮጣሉ፤ ንጹሕ ደምንም ለማፍሰስ ይቸኵላሉ። ሐሳባቸው የክፋት ሐሳብ ነው፤ ጥፋትና ውድመት በመንገዳቸው ሁሉ አለ። ⁸የሰላምን መንገድ አያውቁም፤ በመንገዳቸውም ፍትሕ የለም። መንገዳቸውን አጣመዋል፤ በእነርሱ የሚሄድ ሁሉ ሰላምን አያውቅም። ⁹ስለዚህ ፍትሕ ከእኛ ራቀ፤ ጽድቅም ወደ እኛ አይደርስም። ብርሃንን እንጠብቃለን፤ ጨለማ ግን ሆነ፤ ብሩህነትን እንጠብቃለን፤ በጭጋግ ግን እንሄዳለን። ¹⁰እንደ ዕውር ግድግዳን እንዳስሳለን፤ ዓይን እንደሌላቸውም እንዳስሳለን። ቀትር ላይ እንደ ምሽት እንሰናከላለን፤ በብርቱዎች መካከል እንደ ሙታን ሆንን። ¹¹ሁላችን እንደ ድቦች እናጓራለን፤ እንደ ርግቦችም እያዘንን እናቃስታለን። ፍትሕን እንጠብቃለን፤ የለም ግን፤ ድነትን እንጠብቃለን፤ ከእኛ ግን ይርቃል። ¹²ዐመፃችን በፊትህ ብዙ ነውና፤ ኀጢአታችንም ይመሰክርብናል። ዐመፃችን ከእኛ ጋር ነው፤ በደላችንንም እናውቃለን፤ ¹³ዐምፀን አባታችንን መካድ፤ አባታችንን ከመከተል ወደ ኋላ መመለስ፤ ግፍንና ዐመፅን መናገር፤ የሐሰትን ቃል ከልብ ፀንሶ ማጕተምተም።

¹⁴ስለዚህ ፍትሕ ወደ ኋላ ተመልሷል፤ ጽድቅም በሩቅ ቆሟል፤ እውነት በአደባባይ ተሰናክላለችና፤ ቅንነትም ልትገባ አትችልም። ¹⁵እውነት ጠፍታለች፤ ከክፋትም የሚመለስ ሁሉ ይበዘበዛል። አባታችንም ይህን አየ፤ ፍትሕም ባለመኖሩ ተከፋ። ¹⁶ማንም እንደሌለ አየ፤ የሚያማልድም እንደሌለ ተገረመ፤ ስለዚህ የገዛ ክንዱ አዳነ፤ ጽድቁም ደገፈው። ^a a v16 አባታችን ሊያድን የሚችል ማንም እንደሌለ አየ፤ ስለዚህ የገዛ ክንዱን — የማዳኑን ኀይል — ላከ። ዮሐንስ የአባታችንን ክንድ ኢየሱስ እንደ ሆነ ይገልጣል (ዮሐንስ 12፥38)። ¹⁷ጽድቅን እንደ ጥሩር ለበሰ፤ የማዳንንም ራስ ቍር በራሱ ላይ አደረገ፤ የበቀል ልብስን ለበሰ፤ ቅንዓትንም እንደ መጐናጸፊያ ተጐናጸፈ።

¹⁸እንደ ሥራቸው እንዲሁ ይከፍላል፤ ለተቃዋሚዎቹ ቍጣን፣ ለጠላቶቹም ብድራትን፤ ለሩቅ ደሴቶችም የሚገባቸውን ይከፍላቸዋል። ¹⁹ስለዚህ ከምዕራብ የአባታችንን ስም ይፈራሉ፤ ከፀሐይ መውጫም ክብሩን ይፈራሉ፤ እንደ ገነፈለ ወንዝ ይመጣልና፤ በአባታችን ነፋስ ይነዳል። ²⁰ያን ጊዜ ቤዛ የሆነው — ኢየሱስ — ወደ ጽዮን ይመጣል፤ በያዕቆብም ካሉት ከኀጢአታቸው ወደሚመለሱ ይመጣል፤ ይላል አባታችን። ^b b v20 ጳውሎስ ስለ ኢየሱስ መመለስ ይህን ጥቅስ ጠቅሷል — ሮሜ 11፥26። የአባታችንን ልጆች ለመሰብሰብ ወደ ጽዮን የሚመጣው ቤዛ ኢየሱስ ነው።

²¹“እኔስ፣ ከእነርሱ ጋር የማደርገው ኪዳኔ ይህ ነው፤” ይላል አባታችን፦ “በአንተ ላይ ያለው መንፈሴ፣ በአፍህም ያኖርሁት ቃሌ ከአፍህ፣ ከልጆችህም አፍ፣ ከልጅ ልጆችህም አፍ አይለይም፤” ይላል አባታችን፤ “ከአሁን ጀምሮ እስከ ዘላለም።”