چاپ شوی
کتاب

پاڅه، ستا رڼا راغلې ده

تياره لا هم ځمکه پوښلې، خو پر يوه ښار رڼا راختلې ده، او د تګ راتګ لوری اوړي: زامن کور ته راوړل کېږي، اوښان له سبا راځي، پردي هغه دېوالونه بيا جوړوي چې دوی ړنګ کړي وو. دروازې هیڅکله نه بندېږي. لمر ته اړتيا نه پاتې کېږي، ځکه زموږ پلار هغه رڼا ده چې هیڅکله نه لوېږي.

څپرکی 60.

پاڅه، رڼا شه، ځکه چې ستا رڼا راغلې ده، او د زمونږ پلار لوئى په تا باندې راختلې ده. ځکه چې تيارۀ به زمکه پټه کړى، او ګاړه تيارۀ به قومونه پټ کړى؛ خو زمونږ پلار به په تا باندې راخيژى، او د هغۀ لوئى به په تا باندې ښکاره شى. قومونه به ستا رڼا ته راشى، او بادشاهان به ستا د سحر ځلا ته راشى.

خپلې سترګې چاپېره اوچتې کړه او وګوره: دوئ ټول راغونډېږى، تا ته راځى؛ ستا زامن به د لرې نه راشى، او ستا لوڼه به په غېږ کښې راوړلى شى. نو تۀ به وګورې او وځلېږې؛ ستا زړۀ به وټوپيږى او پراخ شى، ځکه چې د سمندر برکت به تا طرف ته واوړى، د قومونو دولت به تا ته راشى. د اوښانو ډېرے به تا پټه کړى، د مِديان او عيفه ځوان اوښان؛ د سبا نه به ټول راشى، سره زر او لوبان به راوړى، او د زمونږ پلار ثناء به بيانوى.

د قيدار ټولې رمې به تا ته راغونډې شى، د نبايوت پسونه به ستا خدمت وکړى؛ زما په قربان‌ګاه باندې به قربان کړى شى او قبول به شى، او زۀ به خپل باجلاله کور ته جلال ورکړم.

دا څوک دى چې د ورېځې په شان الوزى، او د کوترو په شان خپلو کړکو ته؟ يقيناً سمندرى ساحلونه زما انتظار کوى، تر ټولو مخکښې د ترسيس بېړۍ، چې ستا زامن د لرې نه راولى، د دوئ د سپينو او سرو زرو سره، ستا د پلار د نوم دپاره، د اِسرائيل د پاک ذات دپاره، ځکه چې هغۀ تا ته جلال درکړے دے.

پردى به ستا دېوالونه جوړ کړى، او د دوئ بادشاهان به ستا خدمت وکړى؛ ځکه چې ما په خپل قهر کښې تۀ ووهلې، خو په خپل فضل کښې زما زړۀ پر تا رحم وکړو. ستا دروازې به تل خلاصې وى؛ د ورځې او د شپې به بندې نۀ کړى شى، دې دپاره چې د قومونو دولت تا ته راوړلى شى، او د دوئ بادشاهان په جلوس کښې راوستلى شى. ځکه چې هغه قوم او بادشاهى چې ستا خدمت ونۀ کړى هلاک به شى؛ هغه قومونه به بالکل برباد کړى شى.

د لبنان لوئى به تا ته راشى — سرو، چنار او صنوبر سره يو ځائ — دې دپاره چې زما د مقدِس ځائ ښائسته کړى؛ او زۀ به د خپلو قدمونو ځائ ته جلال ورکړم. د هغو کسانو اولاد چې پر تا يې ظلم کړے وو تا ته به سر ټيټ کوى راشى؛ هغه ټول چې سپک يې ګڼلې وې ستا په قدمونو کښې به سجده کوى. دوئ به تا د زمونږ پلار ښار وبولى، د اِسرائيل د پاک ذات صيون.

اګرچې تۀ پرېښودلې او بد ليدلې شوې وې، چې هيڅوک نۀ وو تېرېدونکے، زۀ به تا ابدى فخر جوړه کړم، نسل تر نسله خوشحالى. تۀ به د قومونو شيدې څښې، او د بادشاهانو تى به رومبې؛ او تۀ به پوهه شې چې زۀ، ستا پلار، ستا خلاصونکے يم او ستا فديه ورکوونکے، د يعقوب قادر — ستا پلار. د کاڼسى په بدل کښې به زۀ سره زر راوړم، د اوسپنې په بدل کښې به سپين زر راوړم، د لرګى په بدل کښې کاڼسى، او د کاڼو په بدل کښې اوسپنه. زۀ به سلامتى ستا حاکم جوړه کړم او صداقت ستا کارمشر. ستا په مُلک کښې به نور ظلم وا نۀ ورېدلى شى، او نه ستا په سرحدونو کښې تباهى او بربادى؛ خو تۀ به خپل دېوالونه خلاصون وبولې او خپلې دروازې ثناء.

نمر به نور د ورځې ستا رڼا نۀ وى، او نه به سپوږمۍ تا ته خپله رڼا درکوى؛ خو زمونږ پلار به ستا ابدى رڼا وى، او ستا پلار به ستا لوئى وى. a a v19 مکاشفه دا وعده تکراروى: نوى يروشلم ته د نمر يا سپوږمۍ ضرورت نشته، ځکه چې د زمونږ پلار لوئى د هغۀ رڼا ده، او عيسىٰ ګډوريے د هغۀ ډيوه دے (مکاشفه ۲۱:۲۳). ستا نمر به نور نۀ پرېوځى، او ستا سپوږمۍ به نۀ کميږى؛ ځکه چې زمونږ پلار به ستا ابدى رڼا وى، او ستا د ماتم ورځې به ختمې شى. ستا ټول خلق به صادق وى؛ دوئ به تل دپاره د مُلک مالکان وى — زما د کرلو ښاخ، زما د لاسونو کار، دې دپاره چې زۀ ته جلال ورکړى شم. تر ټولو وړوکے به ۱۰۰۰ شى، او تر ټولو کوچنے به يو زورور قوم شى. زۀ ستا پلار يم؛ کله چې وخت مناسب شى، نو زۀ به دا په تيزۍ سره پوره کړم.