پاڅه، ستا رڼا راغلې ده
تياره لا هم ځمکه پوښلې، خو پر يوه ښار رڼا راختلې ده، او د تګ راتګ لوری اوړي: زامن کور ته راوړل کېږي، اوښان له سبا راځي، پردي هغه دېوالونه بيا جوړوي چې دوی ړنګ کړي وو. دروازې هیڅکله نه بندېږي. لمر ته اړتيا نه پاتې کېږي، ځکه زموږ پلار هغه رڼا ده چې هیڅکله نه لوېږي.
60 1پاڅه، رڼا شه، ځکه چې ستا رڼا راغلې ده، او د زمونږ پلار لوئى په تا باندې راختلې ده. 2ځکه چې تيارۀ به زمکه پټه کړى، او ګاړه تيارۀ به قومونه پټ کړى؛ خو زمونږ پلار به په تا باندې راخيژى، او د هغۀ لوئى به په تا باندې ښکاره شى. 3قومونه به ستا رڼا ته راشى، او بادشاهان به ستا د سحر ځلا ته راشى.
4خپلې سترګې چاپېره اوچتې کړه او وګوره: دوئ ټول راغونډېږى، تا ته راځى؛ ستا زامن به د لرې نه راشى، او ستا لوڼه به په غېږ کښې راوړلى شى. 5نو تۀ به وګورې او وځلېږې؛ ستا زړۀ به وټوپيږى او پراخ شى، ځکه چې د سمندر برکت به تا طرف ته واوړى، د قومونو دولت به تا ته راشى. 6د اوښانو ډېرے به تا پټه کړى، د مِديان او عيفه ځوان اوښان؛ د سبا نه به ټول راشى، سره زر او لوبان به راوړى، او د زمونږ پلار ثناء به بيانوى.
7د قيدار ټولې رمې به تا ته راغونډې شى، د نبايوت پسونه به ستا خدمت وکړى؛ زما په قربانګاه باندې به قربان کړى شى او قبول به شى، او زۀ به خپل باجلاله کور ته جلال ورکړم.
8دا څوک دى چې د ورېځې په شان الوزى، او د کوترو په شان خپلو کړکو ته؟ 9يقيناً سمندرى ساحلونه زما انتظار کوى، تر ټولو مخکښې د ترسيس بېړۍ، چې ستا زامن د لرې نه راولى، د دوئ د سپينو او سرو زرو سره، ستا د پلار د نوم دپاره، د اِسرائيل د پاک ذات دپاره، ځکه چې هغۀ تا ته جلال درکړے دے.
10پردى به ستا دېوالونه جوړ کړى، او د دوئ بادشاهان به ستا خدمت وکړى؛ ځکه چې ما په خپل قهر کښې تۀ ووهلې، خو په خپل فضل کښې زما زړۀ پر تا رحم وکړو. 11ستا دروازې به تل خلاصې وى؛ د ورځې او د شپې به بندې نۀ کړى شى، دې دپاره چې د قومونو دولت تا ته راوړلى شى، او د دوئ بادشاهان په جلوس کښې راوستلى شى. 12ځکه چې هغه قوم او بادشاهى چې ستا خدمت ونۀ کړى هلاک به شى؛ هغه قومونه به بالکل برباد کړى شى.
13د لبنان لوئى به تا ته راشى — سرو، چنار او صنوبر سره يو ځائ — دې دپاره چې زما د مقدِس ځائ ښائسته کړى؛ او زۀ به د خپلو قدمونو ځائ ته جلال ورکړم. 14د هغو کسانو اولاد چې پر تا يې ظلم کړے وو تا ته به سر ټيټ کوى راشى؛ هغه ټول چې سپک يې ګڼلې وې ستا په قدمونو کښې به سجده کوى. دوئ به تا د زمونږ پلار ښار وبولى، د اِسرائيل د پاک ذات صيون.
15اګرچې تۀ پرېښودلې او بد ليدلې شوې وې، چې هيڅوک نۀ وو تېرېدونکے، زۀ به تا ابدى فخر جوړه کړم، نسل تر نسله خوشحالى. 16تۀ به د قومونو شيدې څښې، او د بادشاهانو تى به رومبې؛ او تۀ به پوهه شې چې زۀ، ستا پلار، ستا خلاصونکے يم او ستا فديه ورکوونکے، د يعقوب قادر — ستا پلار. 17د کاڼسى په بدل کښې به زۀ سره زر راوړم، د اوسپنې په بدل کښې به سپين زر راوړم، د لرګى په بدل کښې کاڼسى، او د کاڼو په بدل کښې اوسپنه. زۀ به سلامتى ستا حاکم جوړه کړم او صداقت ستا کارمشر. 18ستا په مُلک کښې به نور ظلم وا نۀ ورېدلى شى، او نه ستا په سرحدونو کښې تباهى او بربادى؛ خو تۀ به خپل دېوالونه خلاصون وبولې او خپلې دروازې ثناء.
19نمر به نور د ورځې ستا رڼا نۀ وى، او نه به سپوږمۍ تا ته خپله رڼا درکوى؛ خو زمونږ پلار به ستا ابدى رڼا وى، او ستا پلار به ستا لوئى وى. a a v19 مکاشفه دا وعده تکراروى: نوى يروشلم ته د نمر يا سپوږمۍ ضرورت نشته، ځکه چې د زمونږ پلار لوئى د هغۀ رڼا ده، او عيسىٰ ګډوريے د هغۀ ډيوه دے (مکاشفه ۲۱:۲۳). 20ستا نمر به نور نۀ پرېوځى، او ستا سپوږمۍ به نۀ کميږى؛ ځکه چې زمونږ پلار به ستا ابدى رڼا وى، او ستا د ماتم ورځې به ختمې شى. 21ستا ټول خلق به صادق وى؛ دوئ به تل دپاره د مُلک مالکان وى — زما د کرلو ښاخ، زما د لاسونو کار، دې دپاره چې زۀ ته جلال ورکړى شم. 22تر ټولو وړوکے به ۱۰۰۰ شى، او تر ټولو کوچنے به يو زورور قوم شى. زۀ ستا پلار يم؛ کله چې وخت مناسب شى، نو زۀ به دا په تيزۍ سره پوره کړم.