Σήκω, το φως σου ήρθε
Το σκοτάδι σκεπάζει ακόμη τη γη, αλλά φως ανέτειλε πάνω σε μία πόλη, και η κίνηση αντιστρέφεται: γιοι που τους φέρνουν σπίτι, καμήλες από τη Σαβά, ξένοι που ξαναχτίζουν τα τείχη που γκρέμισαν. Οι πύλες δεν κλείνουν ποτέ. Ο ήλιος γίνεται περιττός, αφού ο Πατέρας μας είναι φως που δεν δύει.
60 1Σήκω, λάμψε, γιατί ήρθε το φως σου, και η δόξα του Πατέρα μας ανέτειλε πάνω σου. 2Γιατί το σκοτάδι θα σκεπάσει τη γη, και πυκνό σκοτάδι τους λαούς· όμως ο Πατέρας μας θα ανατείλει πάνω σου, και η δόξα του θα φανεί πάνω σου. 3Έθνη θα έρθουν στο φως σου, και βασιλιάδες στη λάμψη της αυγής σου.
4Σήκωσε τα μάτια σου ολόγυρα και δες: όλοι μαζεύονται, έρχονται σ’ εσένα· οι γιοι σου έρχονται από μακριά, και οι κόρες σου κρατιούνται στην αγκαλιά. 5Τότε θα δεις και θα λάμψεις· η καρδιά σου θα πάλλεται και θα πλημμυρίσει, γιατί ο πλούτος της θάλασσας θα στραφεί προς εσένα, τα πλούτη των εθνών θα έρθουν σ’ εσένα. 6Πλήθος καμήλες θα σε σκεπάσουν, τα νεαρά καμήλια της Μαδιάμ και της Εφά· όλοι από τη Σαβά θα έρθουν, φέρνοντας χρυσάφι και λιβάνι, και θα διαλαλούν τους αίνους του Πατέρα μας.
7Όλα τα κοπάδια της Κηδάρ θα συναχθούν σ’ εσένα, τα κριάρια της Ναβαιώθ θα σε υπηρετήσουν· θα προσφερθούν πάνω στο θυσιαστήριό μου και θα γίνουν δεκτά, και θα δοξάσω τον ένδοξο οίκο μου.
8Ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν σύννεφο, και σαν περιστέρια στα παράθυρά τους; 9Βέβαια τα νησιά με προσμένουν, τα πλοία της Θαρσείς πρώτα, για να φέρουν τους γιους σου από μακριά, με το ασήμι και το χρυσάφι τους, για το όνομα του Πατέρα σου, του Αγίου του Ισραήλ, επειδή σε δόξασε.
10Ξένοι θα χτίσουν τα τείχη σου, και οι βασιλιάδες τους θα σε υπηρετήσουν· γιατί στην οργή μου σε χτύπησα, όμως με την εύνοιά μου η καρδιά μου σε σπλαχνίστηκε. 11Οι πύλες σου θα μένουν ανοιχτές συνεχώς· μέρα και νύχτα δεν θα κλείνουν, για να φέρνονται σ’ εσένα τα πλούτη των εθνών, με τους βασιλιάδες τους να οδηγούνται σε πομπή. 12Γιατί το έθνος και το βασίλειο που δεν θα σε υπηρετήσει θα χαθεί· εκείνα τα έθνη θα ερημωθούν ολοκληρωτικά.
13Η δόξα του Λιβάνου θα έρθει σ’ εσένα —το κυπαρίσσι, ο πλάτανος και το πεύκο μαζί— για να στολίσουν τον τόπο του αγιαστηρίου μου· και θα δοξάσω τον τόπο των ποδιών μου. 14Τα παιδιά εκείνων που σε καταπίεζαν θα έρθουν σκύβοντας μπροστά σου· όλοι όσοι σε περιφρόνησαν θα προσκυνήσουν στα πόδια σου. Θα σε ονομάσουν Πόλη του Πατέρα μας, Σιών του Αγίου του Ισραήλ.
15Αν και σε είχαν εγκαταλείψει και μισήσει, χωρίς κανείς να περνάει, θα σε κάνω αιώνια περηφάνια, χαρά από γενιά σε γενιά. 16Θα πιεις το γάλα των εθνών, και θα θηλάσεις από το στήθος βασιλιάδων· και θα γνωρίσεις ότι εγώ, ο Πατέρας σου, είμαι ο Σωτήρας σου και ο Λυτρωτής σου, ο Ισχυρός του Ιακώβ —ο Πατέρας σου. 17Αντί για χαλκό θα φέρω χρυσάφι, αντί για σίδερο θα φέρω ασήμι, αντί για ξύλο, χαλκό, και αντί για πέτρες, σίδερο. Θα κάνω την ειρήνη κυβερνήτη σου και τη δικαιοσύνη επιστάτη σου. 18Βία δεν θα ακούγεται πια στη γη σου, ούτε συντριμμός και καταστροφή μέσα στα σύνορά σου· αλλά θα ονομάσεις τα τείχη σου Σωτηρία και τις πύλες σου Αίνο.
19Ο ήλιος δεν θα είναι πια το φως σου την ημέρα, ούτε το φεγγάρι θα σου δίνει το φως του· αλλά ο Πατέρας μας θα είναι το αιώνιο φως σου, και ο Πατέρας σου η δόξα σου. a a v19 Η Αποκάλυψη αντηχεί αυτή την υπόσχεση: η νέα Ιερουσαλήμ δεν έχει ανάγκη από ήλιο ή φεγγάρι, γιατί η δόξα του Πατέρα μας είναι το φως της, και ο Ιησούς, το Αρνί, είναι το λυχνάρι της (Αποκ. 21:23). 20Ο ήλιος σου δεν θα δύει πια, και το φεγγάρι σου δεν θα χάνεται· γιατί ο Πατέρας μας θα είναι το αιώνιο φως σου, και οι ημέρες του πένθους σου θα τελειώσουν. 21Ο λαός σου θα είναι όλος δίκαιος· θα κατέχουν τη γη για πάντα — το βλαστάρι της φύτευσής μου, το έργο των χεριών μου, για να δοξαστώ. 22Ο πιο μικρός θα γίνει 1.000, και ο πιο ασήμαντος ένα ισχυρό έθνος. Εγώ είμαι ο Πατέρας σου· όταν έρθει ο κατάλληλος καιρός, θα το κάνω να γίνει γρήγορα.
