Mitsangàna, tonga ny fahazavanao

Mbola rakotry ny haizina ny tany, nefa nitsimoka ny mazava teo amin'ny tanàna iray, ary miova lalana ny fifamoivoizana: zanaka entina mody, rameva avy any Sheba, vahiny manorina indray ny manda rava nataony. Tsy mikatona mihitsy ny vavahady. Tsy ilaina intsony ny masoandro, satria Raintsika no mazava tsy milentika.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 7–22

Toko 60.

Mitsangàna, mamirà, fa tonga ny fahazavanao, ary niposaka teo aminao ny voninahitr’i Raintsika. Fa ny haizina handrakotra ny tany, ary ny aizim-pito ny firenena; fa Raintsika kosa hiposaka eo aminao, ary ho hita eo aminao ny voninahiny. Hankany amin’ny fahazavanao ny firenena, ary ny mpanjaka amin’ny famirapiratan’ny fiposahanao.

Atopazy manodidina ny masonao ka jereo: mivory izy rehetra, tonga aminao; avy lavitra ny zanakao-lahy, ary entina eo an-kiho ny zanakao-vavy. Dia ho hitanao izany ka hamirapiratra ianao; hitepo sy hiroborobo ny fonao, satria hitodika aminao ny haren’ny ranomasina, ary ho tonga aminao ny harenan’ny firenena. Hanarona anao ny rameva be dia be, ny zanak’ramevan’i Midiana sy Efa; ho tonga izay rehetra avy any Seba, mitondra volamena sy emboka, ary hitory ny fiderana an’i Raintsika.

Hangonina ho aminao ny ondry rehetra any Kedara, hanompo anao ny ondrilahy any Nebaiota; haterina ho amin’ny alitarako izy ka ho ekena, ary homeko voninahitra ny tranoko be voninahitra.

Iza ireto manidina tahaka ny rahona, sy tahaka ny voromailala mankany amin’ny varavarankeliny? Marina fa miandry Ahy ny nosy, ary ny sambon’i Tarsisy no mialoha, mitondra ny zanakao avy lavitra, mbamin’ny volafotsiny sy ny volamenany, ho an’ny anaran’i Rainao, ilay Masin’i Israely, satria nanome voninahitra anao Izy.

Ny vahiny no hanorina ny mandanao, ary ny mpanjakan’izy ireo hanompo anao; fa tamin’ny fahatezerako no namely anao Aho, fa tamin’ny fankasitrahako kosa dia niantra anao ny foko. Hisokatra mandrakariva ny vavahadinao; na andro na alina dia tsy hohidiana, mba hentina ho aminao ny haren’ny firenena, ary ho entina an-dalana ny mpanjakany. Fa ny firenena sy ny fanjakana izay tsy hanompo anao dia ho very; ireo firenena ireo dia ho rava tanteraka.

Ho tonga aminao ny voninahitr’i Libanona — ny sipresa, ny platana ary ny kesika miaraka — mba hanatsara ny fitoerako masina; ary homeko voninahitra ny toeran’ny tongotro. Hankaty anao mitodika ny zanaky ny nampahory anao; ary hiankohoka eo am-pototongotrao izay rehetra nanamavo anao. Ary hiantso anao hoe Tanànan’i Raintsika izy, Siona an’ilay Masin’i Israely.

Na dia nafoy sy halan’ny olona aza ianao, ka tsy nisy namakivaky, dia hataoko avo lenta mandrakizay ianao, fifaliana hatramin’ny taranaka ka hatramin’ny taranaka. Hosotroinao ny ronono avy amin’ny firenena, ary hinoninao ny nonon’ny mpanjaka; ary ho fantatrao fa Izaho, Rainao, no Mpamonjy anao sy Mpanavotra anao, Ilay Mahery an’i Jakoba — Rainao. Ho solon’ny varahina dia hentiko ny volamena, ho solon’ny vy ny volafotsy, ho solon’ny hazo ny varahina, ary ho solon’ny vato ny vy. Hataoko filoha ny fiadanana, ary mpampiasa anao ny fahamarinana. Tsy hisy ho henoina intsony ny herisetra ao amin’ny taninao, na ny fandravana sy ny fanimbana ao anatin’ny sisin-taninao; fa hantsoinao hoe Famonjena ny mandanao, ary hoe Fiderana ny vavahadinao.

Tsy ho fahazavanao intsony ny masoandro amin’ny antoandro, ary ny volana tsy hanome fahazavany anao; fa Raintsika no ho fahazavanao mandrakizay, ary Rainao no voninahitrao. ^a Tsy handenika intsony ny masoandronao, ary tsy hihena ny volananao; fa Raintsika no ho fahazavanao mandrakizay, ary ho tapitra ny andron’ny fisaonanao. Ho marina avokoa ny olonao rehetra; handova ny tany mandrakizay izy — ny rantsam-boly namboleko, ny asan’ny tanako, mba homena voninahitra Aho. Ny kely indrindra ho arivo, ary ny madinika indrindra ho firenena mahery. Izaho no Rainao; rehefa tonga ny fotoana mety, dia hataoko faingana izany.