Oʻrningdan tur, nuring keldi
Zulmat hali ham yer yuzini qoplab turibdi, lekin bir shahar uzra nur porladi va oqim teskari buriladi: oʻgʻillar uyga koʻtarib keltiriladi, Shabadan tuyalar keladi, musofirlar oʻzlari buzgan devorlarni qayta quradi. Darvozalar hech qachon yopilmaydi. Quyoshga ehtiyoj qolmaydi, chunki Otamiz botmaydigan nurdir.
60 1Oʻrningdan tur, nur soch, chunki nuring keldi va Otamizning ulugʻvorligi sening uzra porladi. 2Chunki zulmat yer yuzini qoplaydi, qap-qora qorongʻulik esa xalqlarni qoplaydi; lekin Otamiz sening uzra porlaydi va Uning ulugʻvorligi sening ustingda namoyon boʻladi. 3Xalqlar sening nuringga, shohlar esa tongging yogʻdusiga kelishadi.
4Koʻzingni koʻtarib atrofingga boq va qara: ularning bari toʻplanadi, sening oldingga kelishadi; oʻgʻillaring uzoqdan keladi, qizlaring esa quchoqda koʻtarib kelinadi. 5Shunda sen buni koʻrib, nurafshon boʻlasan; yuraging hapriqib, sevinchdan toshadi, chunki dengizning moʻl-koʻlligi senga yuzlanadi, xalqlarning boyligi sening oldingga keladi. 6Tuyalar galasi seni qoplaydi, Midiyon va Efoning yosh tuyalari; Shabadan kelganlarning bari keladi, oltin va xushboʻy tutatqi olib kelib, Otamizga hamdu sanolar aytishadi.
7Kedarning hamma suruvlari sening oldingga toʻplanadi, Nabayotning qoʻchqorlari senga xizmat qiladi; ular Mening qurbongohimda qurbon qilinib qabul etiladi va Men Oʻzimning ulugʻvor uyimni shonu sharafga toʻldiraman.
8Bulut kabi uchayotgan, kaptarlar oʻz derazalariga intilgandek kelayotgan bular kimlardir? 9Albatta, qirgʻoq oʻlkalari Meni kutadi, avvalida Tarshish kemalari keladi, oʻgʻillaringni kumush va oltinlari bilan uzoqdan olib kelish uchun, Otang nomi — Isroil Muqaddasi uchun, chunki U seni ulugʻladi.
10Begonalar devorlaringni quradi, ularning shohlari senga xizmat qiladi; chunki gʻazabimda seni urdim, lekin marhamatimda senga rahm-shafqatim keldi. 11Darvozalaring doimo ochiq turadi; kecha-yu kunduz yopilmaydi, toki xalqlarning boyligi senga keltirilsin, shohlari esa tantanali tarzda boshlab kelinsin. 12Chunki senga xizmat qilmaydigan xalq va shohlik halok boʻladi; oʻsha xalqlar butunlay vayron qilinadi.
13Lubnonning ulugʻvorligi sening oldingga keladi — sarv, chinor va qaragʻay birgalikda — muqaddas maskanim joyini bezash uchun; va Men oyoqlarim turgan joyni shonu sharafga toʻldiraman. 14Seni ezgan kimsalarning farzandlari oldingga taʼzim qilib keladi; seni mensimaganlarning bari oyoqlaring ostiga bosh egadi. Ular seni Otamizning Shahri, Isroil Muqaddasining Sioni deb ataydi.
15Sen tashlab qoʻyilgan va nafratlangan boʻlsang-da, hech kim oʻtib yurmaydigan joy boʻlsang-da, Men seni abadiy faxr, avloddan-avlodga quvonch qilaman. 16Sen xalqlarning sutini ichasan, shohlarning koʻksini emasan; va bilib olasanki, Men — Otang sening Najotkoringman va Qutqaruvchingman, Yoqubning Qudratlisi — Otangman. 17Bronza oʻrniga oltin, temir oʻrniga kumush, yogʻoch oʻrniga bronza, toshlar oʻrniga temir keltiraman. Tinchlikni senga hokim, solihlikni senga nozir qilaman. 18Yurtingda boshqa zoʻravonlik eshitilmaydi, sarhadlaring ichida vayronagarchilik va halokat ham eshitilmaydi; sen devorlaringni Najot, darvozalaringni Hamd deb ataysan.
19Endi kunduzi quyosh senga nur boʻlmaydi, oy ham senga oʻz nurini bermaydi; lekin Otamiz sening abadiy nuring, Otang esa sening ulugʻvorliging boʻladi. a a v19 Vahiy kitobi bu vaʼdani takrorlaydi: yangi Quddusga quyosh ham, oy ham kerak emas, chunki Otamizning ulugʻvorligi uning nuridir, Qoʻzi — Iso esa uning chirogʻidir (Vah 21:23). 20Quyoshing endi botmaydi, oying ham tutilmaydi; chunki Otamiz sening abadiy nuring boʻladi, motaming kunlari tugaydi. 21Xalqingning bari solih boʻladi; ular yurtga abadiy ega boʻladi — Men ekkan nihol, qoʻllarim ishi, toki Men ulugʻlanay. 22Eng kichkinasi 1 000 taga aylanadi, eng arzimasi esa qudratli xalqqa aylanadi. Men Otangman; vaqti kelganda, buni tezda amalga oshiraman.