Tangia, Pepadhangmu Wis Teka
Pepeteng isih nglimputi bumi, nanging pepadhang wis mlethek ing sawijining kutha, lan lakuning wong malik arah: anak-anak lanang digendhong mulih, unta saka Syeba, wong manca mbangun maneh tembok kang biyen dirubuhake. Gapurane ora tau ditutup. Srengenge ora dibutuhake maneh, awit Rama kita iku pepadhang kang ora tau surup.
60 1Tangia, sumunara, awit pepadhangmu wis teka, lan kamulyane Rama kita wis mlethek ing sadhuwurmu. 2Awit pepeteng bakal nutupi bumi, lan pepeteng kang kandel nutupi para bangsa; nanging Rama kita bakal mlethek ing sadhuwurmu, lan kamulyane bakal katon ing sadhuwurmu. 3Para bangsa bakal padha teka marang pepadhangmu, lan para raja marang cahya pletheking esukmu.
4Tumengaa ing saubengmu, lan sawangen: kabeh padha nglumpuk, padha marani kowe; anak-anakmu lanang padha teka saka panggonan adoh, lan anak-anakmu wadon padha digendhong. 5Ing nalika iku kowe bakal ndeleng lan sumunar; atimu bakal dheg-dhegan lan mongkog, awit kaluberaning sagara bakal diwalikake marang kowe, kasugihaning para bangsa bakal teka marang kowe. 6Unta akeh banget bakal nutupi kowe, unta-unta nom saka Midian lan Efa; kabeh wong saka Syeba bakal padha teka, padha nggawa emas lan menyan, lan bakal padha ngabarake pamujine Rama kita.
7Kabeh pepanthan wedhus saka Kedar bakal padha diklumpukake marang kowe, wedhus-wedhus lanang saka Nebayot bakal padha ngladeni kowe; kabeh mau bakal disaosake ing misbyahKu lan katampa, lan Aku bakal ngluhurake dalemKu kang mulya.
8Sapa ta iki kang padha mabur kaya mega, lan kaya manuk dara menyang cendhela-cendhelane? 9Sanyata, tanah-tanah pesisir padha ngenteni Aku, kapal-kapal Tarsis kang dhisik dhewe, prelu nggawa anak-anakmu saka panggonan adoh, dalah salaka lan emase, kanggo asmane Ramamu, Kang Mahasuci ing Israel, awit Panjenengane wis ngluhurake kowe.
10Wong-wong manca bakal padha mbangun tembok-tembokmu, lan para rajane bakal padha ngladeni kowe; awit ing bebenduKu, Aku wis ngajar kowe, nanging ing sih-palilahKu, panggalihKu trenyuh marga saka welas marang kowe. 11Gapura-gapuramu bakal padha menga tanpa kendhat; rina wengi ora bakal ditutup, supaya kasugihaning para bangsa bisa digawa marang kowe, dalah para rajane kang dituntun ing arak-arakan. 12Awit bangsa lan karajan kang ora gelem ngladeni kowe bakal tumpes; bangsa-bangsa iku bakal diremuk babar pisan.
13Kamulyaning Libanon bakal teka marang kowe—wit sanobar, wit berangan, lan wit cemara bebarengan— kanggo mapaesi papaning pasucenKu; lan Aku bakal ngluhurake papan ancik-anciking sampeyanKu. 14Anak-anake wong-wong kang wis nindhes kowe bakal padha teka sujud marang kowe; sakabehing wong kang wis ngremehake kowe bakal padha sumungkem ing sikilmu. Kowe bakal padha diarani Kuthaning Rama kita, Sione Kang Mahasuci ing Israel.
15Sanadyan kowe wis ditegakake lan disengiti, ora ana wong kang liwat, Aku bakal ndadekake kowe minangka kaagungan kang langgeng, kabungahan turun-tumurun. 16Kowe bakal ngombe powane para bangsa, lan nusu ing susune para raja; lan kowe bakal ngerti, yen Aku, Ramamu, iku Juru Slametmu lan Juru Tebusmu, Kang Mahakwasa ing Yakub—Ramamu. 17Minangka ijole tembaga, Aku bakal nggawa emas, minangka ijole wesi, Aku bakal nggawa salaka, minangka ijole kayu, tembaga, lan minangka ijole watu, wesi. Tentrem-rahayu bakal Dakdadekake pamongmu, lan kabeneran dadi panuntunmu. 18Tindak sawenang-wenang ora bakal keprungu maneh ing tanahmu, mangkono uga karusakan lan karusuhan ing sajroning watesmu; nanging tembok-tembokmu bakal ko-arani Karahayon, lan gapura-gapuramu ko-arani Pamuji.
19Srengenge ora bakal dadi pepadhangmu maneh ing wayah awan, lan rembulan ora bakal aweh pepadhang marang kowe; nanging Rama kita bakal dadi pepadhangmu kang langgeng, lan Ramamu bakal dadi kamulyanmu. a a v19 Kitab Wahyu mbaleni janji iki: Yerusalem anyar ora butuh srengenge utawa rembulan, awit kamulyane Rama kita iku pepadhange, lan Gusti Yesus Sang Cempe iku damare (Wahyu 21:23). 20Srengengemu ora bakal angslup maneh, lan rembulanmu ora bakal suda cahyane; awit Rama kita bakal dadi pepadhangmu kang langgeng, lan dina-dina kasusahanmu bakal rampung. 21Bangsamu bakal padha dadi wong bener kabeh; bakal padha ndarbeni tanah iku ing salawas-lawase— pang tanduranKu, pakaryaning astaKu, supaya Aku kaluhurake. 22Kang paling asor bakal dadi sewu, lan kang paling cilik dadi bangsa kang prakosa. Aku iki Ramamu; samangsa wektune wis tekan, Aku bakal enggal-enggal ngleksanani iku.