Bi Dengekî Bilind Bang Bike — Birînê Bi Nav Bike

Gel rojî digire û gilî dike ku Bavê me bala xwe nedayê. Ew bersivê dide ku wan rojî girtiye lê di heman demê de karkerên xwe xebitandine û şer kirine. Rojiya ku ew dixwaze ev e: zincîr bên vekirin, nan bê parvekirin, bêmal bên anîn hundir. Vê bikin û ronahiya wan wê mîna berbangê bişkê.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–8, 10–14

Beş 58.

“Bi dengekî bilind biqîre, xwe negire; dengê xwe mîna bêrîyê bilind bike. Serhildana wan ji gelê min re, gunehên wan ji mala Aqûb re ragihîne.

“Lê dîsa jî roj bi roj li min digerin û kêfa wan ji zanîna rêyên min re tê, mîna miletekî ku tiştê rast dike û dadperweriya Bavê xwe bernedaye. Ew ji min hukmên rast dixwazin; kêfa wan ji nêzîkbûna Bavê me re tê. Çima me rojî girt, û te ew nedît? Çima me xwe nizm kir, û te bala xwe nedayê?’ Binêrin—di roja rojîgirtina we de hûn li dû daxwaza xwe dikevin, û hûn hemû karkerên xwe dixebitînin.

“Binêrin—hûn tenê ji bo pevçûn û şer rojî digirin û ji bo ku bi mistekî xerab lê bixin. Hûn nikarin wekî îro rojî bigirin û hêvî bikin ku dengê we li ezmanan bê bihîstin. Ma ev celebê rojiyê ye ku ez hildibijêrim, rojek ji bo ku mirovek xwe nizm bike? Ma ew tenê ew e ku mirov serê xwe mîna qamîşekî xwar bike, û li bin xwe cilên qalind û ax raxe? Ma ev e ya ku hûn jê re dibêjin rojî, rojeke li ber dilê Bavê we?

“Ma ne ev e rojiya ku ez hildibijêrim: ku zincîrên xerabiyê vekî, qayîşên nîrî sist bikî, bindestan azad bikî, û her nîrekî bişkînî? Ma ne ew e ku nanê xwe bi birçiyan re parve bikî, û belengazên bêmal bînî mala xwe; gava ku tazî bibînî, cilan lê bikî, û xwe ji goşt û xwîna xwe veneşêrî?

“Hingê ronahiya te wê mîna berbangê bişkêve, û saxbûna te wê zû bişkive; rastiya te wê li pêşiya te here, û rûmeta min wê pawana te ya paşiyê be.”

Hingê tê bang bikî, û ezê bersivê bidim; tê ji bo alîkariyê biqîrî, û ezê bibêjim, ‘Ez li vir im.’ Heke tu nîrî ji nav xwe rakî, tiliya ku nîşan dide û peyva xerab,

“heke tu xwe ji bo birçiyan bidî û daxwaza belengazan têr bikî, hingê ronahiya te wê di tariyê de hilbê, û şeva te wê mîna nîvro bibe. Ezê her û her rêberiya te bikim, û li deverên şewitî te têr bikim; ezê hestiyên te xurt bikim. Tê mîna baxçeyekî avdayî bî, mîna kaniyeke avê ku avên wê qet najel nabin. Gelê te wê wêranên kevnar ji nû ve ava bike; tê binyadên sedsalan rakî. Tê jê re bê gotin Çêkerê Qul, Vegerînerê Kolanan ji bo Jiyanê. ^a

“Heke tu lingê xwe ji şikandina Şemiyê biparêzî, ji li dû daxwaza xwe ketinê di roja min a pîroz de; heke tu ji Şemiyê re bibêjî kêfxweşî û roja min a pîroz birûmet bikî; heke tu wê birûmet bikî bi neçûna rêya xwe, bi neketina li dû daxwaza xwe an bi negotina gotinên vala, hingê tê kêfa xwe di min de bibînî, û ezê te li ser bilindahiyên welêt siwar bikim û te bi mîrata bavê te Aqûb têr bikim—çimkî devê Bavê te peyivî.”