ஏசாயா 57

57 ¹நீதிமான் அழிந்துபோகிறான், அதை ஒருவரும் மனதில் வைப்பதில்லை; உண்மையுள்ளவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறார்கள், வரப்போகிற தீங்குக்கு நீதிமான்கள் தப்புவிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை ஒருவரும் உணர்வதில்லை. ²அவன் சமாதானத்திற்குள் பிரவேசிக்கிறான்; உத்தமமாய் நடக்கிற ஒவ்வொருவனும் தன் படுக்கையில் இளைப்பாறுகிறான்.

³ஆனால் நீங்கள்—சூனியக்காரியின் பிள்ளைகளே, இங்கே வாருங்கள், விபசாரக்காரனுக்கும் வேசிக்கும் பிறந்த சந்ததியே! ⁴நீங்கள் யாரைப் பரிகாசம்பண்ணுகிறீர்கள்? யாருக்கு விரோதமாய் உங்கள் வாயை விரிவாய்த் திறந்து நாக்கை நீட்டுகிறீர்கள்? நீங்கள் கலகத்தின் பிள்ளைகளும், பொய்யின் சந்ததியும் அல்லவோ, ⁵கர்வாலி மரங்களின் நடுவில் காமத்தால் எரிகிறவர்களே, பச்சையான எல்லா மரத்தின் கீழும், பள்ளத்தாக்குகளில் உங்கள் பிள்ளைகளை வெட்டிக் கொல்லுகிறவர்களே, கன்மலைப் பிளவுகளின் கீழ்? ⁶பள்ளத்தாக்கின் மழமழப்பான கற்கள் உங்கள் பங்கு; ஆம், அவைகளே உங்கள் பாகம். அவைகளுக்கு நீங்கள் பானபலியை வார்த்து, போஜனபலியைச் செலுத்தினீர்கள். இவை எல்லாவற்றிலும் நான் மனநிறைவு அடையவேண்டுமோ? ⁷உயரமும் உன்னதமுமான மலையின்மேல் உன் படுக்கையை வைத்தாய்; அங்கேயும் நீ பலியிடும்படி ஏறிப்போனாய். ⁸கதவுக்கும் நிலைக்கும் பின்னால் உன் அடையாளத்தை நிறுத்தினாய். என்னைவிட்டு விலகி, உன் படுக்கையை வெளிப்படுத்தினாய்; அதின்மேல் ஏறி அதை அகலமாக்கினாய். அவர்களோடு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டாய்; நேசித்தாய் அவர்களுடைய படுக்கையை, அவர்களுடைய நிர்வாணத்தைப் பார்த்தாய். ⁹நீ எண்ணெயுடன் ராஜாவினிடத்திற்குப் பிரயாணம்பண்ணி, உன் நறுமணங்களைத் திரளாய்க் குவித்தாய்; உன் தூதர்களைத் தூரத்திற்கு அனுப்பி, பாதாளம்வரைக்கும் அவர்களை இறங்கச்செய்தாய். ^a a v9 'ராஜா' என்பது, குழந்தைப் பலியோடு தொடர்புடைய கானானிய தேவதையாகிய மோளேகைப் பெரும்பாலும் குறிக்கிறது. ¹⁰உன் வழியின் நீளத்தால் நீ இளைத்துப்போனாய், ஆனாலும் ‘அது நம்பிக்கையற்றது’ என்று சொல்லவில்லை. புதுப்பெலனைக் கண்டடைந்தாய், ஆகையால் நீ தளர்ந்துபோகவில்லை. ¹¹நீ பொய்சொல்லி, என்னை நினையாமலும் மனதில் வையாமலும் போகும்படி, யாருக்கு அஞ்சிப் பயந்தாய்? நான் மௌனமாயிராதிருந்தேனோ, நீண்டகாலமாய், அதனால் அல்லவோ நீ எனக்குப் பயப்படாமற்போனாய்? ¹²நான் உன் நீதியையும் உன் செய்கைகளையும் வெளிப்படுத்துவேன், ஆனாலும் அவைகள் உனக்குப் பிரயோஜனப்படாது. ¹³நீ கூப்பிடும்போது, உன் விக்கிரகக் கூட்டம் விடுவிக்கட்டும் உன்னை! காற்று அவைகளையெல்லாம் அடித்துக்கொண்டு போகும், ஒரு சுவாசம் அவைகளைப் பறக்கடிக்கும். ஆனால் என்னை அடைக்கலமாய்ச் சேர்கிறவன் தேசத்தைச் சுதந்தரித்து, என் பரிசுத்த மலையை உரிமையாக்கிக்கொள்வான்.

வீட்டிற்கு வழியை ஆயத்தப்படுத்துங்கள்

¹⁴அப்பொழுது சொல்லப்படும்: “கட்டுங்கள், கட்டுங்கள், வழியை ஆயத்தப்படுத்துங்கள்! என் ஜனத்தின் பாதையிலிருந்து ஒவ்வொரு தடையையும் அகற்றுங்கள்.”

¹⁵உயர்ந்தவரும் உன்னதமானவருமாகிய எங்கள் பிதா, என்றென்றைக்கும் வாழ்கிறவர், பரிசுத்தர் என்னும் நாமமுள்ளவர் சொல்லுகிறது இதுவே: “நான் உயரமும் பரிசுத்தமுமான இடத்தில் வாசம்பண்ணுகிறேன், ஆவியில் நொறுங்குண்டு தாழ்மையுள்ளவனோடும் வாசம்பண்ணுகிறேன், தாழ்மையுள்ளவர்களின் ஆவியை உயிர்ப்பிக்கவும், நொறுங்குண்டவர்களின் இருதயத்தை உயிர்ப்பிக்கவும். ^b b v15 எங்கள் பிதா உயரமும் பரிசுத்தமுமான இடத்தில் வாசம்பண்ணுகிறார்—மேலும் நொறுங்குண்ட இருதயமுள்ளவர்களோடும் தமது வாசஸ்தலத்தை அமைக்கிறார். இதுவே வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய இருதயம்: என்றென்றைக்கும் வாழ்கிற அதே பிதா, ஆவி நொறுங்குண்ட ஒவ்வொருவரோடும் வாசம்பண்ண இறங்கிவருகிறார். ¹⁶நான் என்றென்றைக்கும் போராடிக்கொண்டிருப்பதில்லை, எப்பொழுதும் கோபமாயிருப்பதுமில்லை; அப்படியிருந்தால், ஆவி தளர்ந்துபோகும் எனக்கு முன்பாக—நான் உண்டாக்கின ஜீவசுவாசமே. ¹⁷அவனுடைய பாவமான பொருளாசையினிமித்தம் நான் கோபங்கொண்டேன்; அவனை அடித்து, என் முகத்தை மறைத்து, கோபங்கொண்டேன்—ஆனாலும் அவன் தன் சொந்த இருதயத்தின் வழியைப் பின்பற்றி விலகிக்கொண்டேயிருந்தான். ¹⁸நான் அவனுடைய வழிகளைக் கண்டேன், ஆனாலும் அவனைக் குணமாக்குவேன்; அவனை வழிநடத்தி, ஆறுதலை மறுபடியும் அளிப்பேன் அவனுக்கும் அவனுக்காகத் துக்கிக்கிறவர்களுக்கும், ¹⁹அவர்களுடைய உதடுகளுக்குத் துதியைக் கொண்டுவருவேன். தூரத்திலிருக்கிறவனுக்கும் சமீபத்திலிருக்கிறவனுக்கும் சமாதானம், சமாதானம்,” என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார், “நான் அவர்களைக் குணமாக்குவேன்.” ^c c v19 தூரத்திற்கும் சமீபத்திற்கும் என்னும் இந்தச் சமாதானத்தை பவுல் இயேசுவுக்கு நேரடியாகப் பொருத்துகிறார்: ‘அவர் வந்து, தூரமாயிருந்த உங்களுக்குச் சமாதானத்தையும், சமீபமாயிருந்தவர்களுக்குச் சமாதானத்தையும் பிரசங்கித்தார்’ (எபே 2:17). குமாரன் மூலமாய் யூதனுக்கும் புறஜாதியானுக்கும் பிதாவின் சமாதான வாக்குத்தத்தம் வந்தடைகிறது.

²⁰ஆனால் துன்மார்க்கர் கொந்தளிக்கும் கடலைப்போலிருக்கிறார்கள், அது அமைதலாயிருக்கமாட்டாது, அதின் தண்ணீர்கள் சேற்றையும் அழுக்கையும் கிளப்புகின்றன.

²¹“துன்மார்க்கருக்குச் சமாதானம் இல்லை,” என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார்.