Die Regverdiges Rus, die Rebelle Dwaal

Goeie mense sterf en niemand merk dit op nie. Ons Vader noem die kinderoffers en die beddens op hoë heuwels by die naam, en vra dan vir wie hulle so bang was dat hulle hom vergeet het. Die Hoë en Heilige sê hy woon by die verbrysdes en genees die man wat aanhoudend weggeloop het.

Hoofstuk 57.

Die regverdige vergaan, en niemand neem dit ter harte nie; getroue mense word weggeneem, en niemand begryp dat die regverdiges gespaar word van die onheil wat kom nie. Hy gaan die vrede binne; hulle rus op hulle beddens—elkeen wat in opregtheid wandel.

Maar julle—kom hierheen, julle kinders van ’n towenares, julle nageslag van ’n egbreker en ’n hoer! Vir wie spot julle? Teen wie maak julle die mond wyd oop en steek julle die tong uit? Is julle nie kinders van opstand nie, nageslag van bedrog, julle wat van wellus brand tussen die eikebome, onder elke groen boom, wat julle kinders slag in die dale, onder die rotsklowe? Tussen die gladde klippe van die dal is jou deel; ja, hulle is jou lot. Vir hulle het jy ’n drankoffer uitgegiet, jy het ’n graanoffer gebring. Moet ek met dit alles tevrede wees? Op ’n hoë en verhewe berg het jy jou bed opgemaak; ook daarheen het jy opgegaan om offers te bring. Agter die deur en die deurpos het jy jou simbool opgerig. Jy het my verlaat en jou bed oopgemaak; jy het daarop geklim en dit wyd gemaak. Jy het ’n verbond met hulle gesluit; jy het hulle bed liefgehad, jy het na hulle naaktheid gestaar. Jy het na die koning gereis met olie en jou reukwerke opgehoop; jy het jou gesante ver weg gestuur, en hulle selfs afgestuur na die doderyk toe. ^a Jy het moeg geword van die lengte van jou pad, tog het jy nie gesê: “Dit is hopeloos” nie. Jy het nuwe krag gekry, en daarom het jy nie verswak nie. Vir wie was jy so bang en bevrees dat jy gelieg het, en my nie onthou het nie, en nie daaraan gedink het nie? Het ek nie te lank stilgebly nie, sodat jy my nie meer vrees nie? Ek sal jou geregtigheid en jou dade aan die lig bring, maar hulle sal jou nie baat nie. Wanneer jy om hulp roep, laat jou versameling afgode jou red! Die wind sal hulle almal wegdra, ’n asem sal hulle wegvat. Maar wie by my skuil, sal die land besit en my heilige berg erf.

Baan die Pad Huis Toe

En daar sal gesê word: “Bou op, bou op, berei die pad voor! Verwyder elke struikelblok uit die pad van my volk.”

Want so sê die Hoë en Verhewe Een—ons Vader, wat vir ewig leef, wie se naam Heilig is: “Ek woon in die hoë en heilige plek, en ook by die een wat verslae en nederig van gees is, om die gees van die nederiges te laat herleef en om die hart van die verslaenes te laat herleef. ^b Want ek sal nie vir ewig bly stry nie, en ek sal ook nie altyd toornig wees nie; want dan sou die gees voor my verswak—die asem van die lewe wat ek self gemaak het. Oor sy sondige hebsug was ek toornig; ek het hom geslaan, ek het my gesig weggesteek, en ek was toornig—tog het hy bly wegdraai en die weg van sy eie hart gevolg. Ek het sy weë gesien, maar ek sal hom genees; ek sal hom lei en troos teruggee aan hom en aan dié wat oor hom treur, en lof op hulle lippe bring. Vrede, vrede vir dié wat ver is en vir dié wat naby is,” sê ons Vader, “en ek sal hulle genees.” ^c

Maar die goddeloses is soos die onstuimige see, wat nie tot rus kan kom nie, waarvan die waters modder en slyk opwoel.

“Daar is geen vrede,” sê ons Vader, “vir die goddeloses nie.”