യെശയ്യാ 57 FHB Father's Heart Bible™

57 ¹നീതിമാൻ നശിക്കുന്നു, ആരും അതു ഗണ്യമാക്കുന്നില്ല; വിശ്വസ്തരായ മനുഷ്യർ എടുക്കപ്പെടുന്നു, വരാനിരിക്കുന്ന തിന്മയിൽനിന്ന് നീതിമാൻ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ആരും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ²അവൻ സമാധാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു; പരമാർഥതയിൽ നടക്കുന്ന ഏവരും തങ്ങളുടെ കിടക്കകളിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.

³എന്നാൽ നിങ്ങൾ—ക്ഷുദ്രക്കാരിയുടെ മക്കളേ, ഇവിടെ വരുവിൻ; വ്യഭിചാരിയുടെയും വേശ്യയുടെയും സന്തതികളേ! ⁴നിങ്ങൾ ആരെയാണു പരിഹസിക്കുന്നത്? ആർക്കെതിരെയാണു നിങ്ങൾ വായ് പിളർന്നു നാക്കു നീട്ടുന്നത്? നിങ്ങൾ മത്സരത്തിന്റെ മക്കളും വ്യാജത്തിന്റെ സന്തതികളും അല്ലയോ, ⁵കരുവേലകങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഓരോ പച്ചമരത്തിൻകീഴിലും കാമത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നവരേ, താഴ്വരകളിൽ, പാറകളുടെ വിള്ളലുകൾക്കു കീഴിൽ നിങ്ങളുടെ മക്കളെ അറുക്കുന്നവരേ? ⁶താഴ്വരയിലെ മിനുസമുള്ള കല്ലുകൾക്കിടയിലാണ് നിന്റെ ഓഹരി; അതേ, അവയാണു നിന്റെ പങ്ക്. അവയ്ക്കു നീ പാനീയബലി പകർന്നു, ഭോജനബലി അർപ്പിച്ചു. ഇതെല്ലാം കണ്ടു ഞാൻ തൃപ്തനാകണമോ? ⁷ഉയർന്ന പൊക്കമുള്ള മലമേൽ നീ നിന്റെ കിടക്ക വിരിച്ചു; അവിടെയും നീ ബലിയർപ്പിക്കാൻ കയറിച്ചെന്നു. ⁸വാതിലിനും കട്ടിളയ്ക്കും പിന്നിൽ നീ നിന്റെ അടയാളം സ്ഥാപിച്ചു. എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് നീ നിന്റെ കിടക്ക അനാവരണം ചെയ്തു; അതിലേക്കു കയറി അതു വിശാലമാക്കി. നീ അവരോട് ഉടമ്പടി ചെയ്തു; അവരുടെ കിടക്ക നീ സ്നേഹിച്ചു, അവരുടെ നഗ്നത നീ നോക്കിക്കണ്ടു. ⁹നീ എണ്ണയുമായി രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ യാത്രചെയ്തു നിന്റെ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ കൂട്ടിവെച്ചു; നീ നിന്റെ ദൂതന്മാരെ ദൂരത്തേക്ക് അയച്ചു, പാതാളത്തോളം അവരെ താഴ്ത്തിയയച്ചു. ^a a v9 ‘രാജാവ്’ എന്നത് മിക്കവാറും ശിശുബലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കനാന്യ ദേവനായ മോലേക്കിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ¹⁰നിന്റെ വഴിയുടെ ദൈർഘ്യത്താൽ നീ ക്ഷീണിച്ചു, എന്നിട്ടും “ഇത് നിരാശയാണ്” എന്നു നീ പറഞ്ഞില്ല. നീ പുതുബലം കണ്ടെത്തി, അതിനാൽ നീ തളർന്നുപോയില്ല. ¹¹നീ വ്യാജം പറയുകയും എന്നെ ഓർക്കാതിരിക്കുകയും അതു മനസ്സിൽ വെക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമാറ് ആരെയാണു നീ അത്രയധികം ഭയന്നുവിറച്ചത്? ഞാൻ ഏറെക്കാലം മൗനമായിരുന്നതുകൊണ്ടല്ലയോ നീ ഇനി എന്നെ ഭയപ്പെടാതായത്? ¹²നിന്റെ നീതിയും നിന്റെ പ്രവൃത്തികളും ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തും, എന്നാൽ അവ നിനക്കു പ്രയോജനം ചെയ്യുകയില്ല. ¹³നീ നിലവിളിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ വിഗ്രഹസമൂഹം നിന്നെ വിടുവിക്കട്ടെ! കാറ്റ് അവയെ എല്ലാം പാറ്റിക്കൊണ്ടുപോകും, ഒരു ശ്വാസം അവയെ നീക്കിക്കളയും. എന്നാൽ എന്നിൽ ശരണം തേടുന്നവൻ ദേശം കൈവശമാക്കും, എന്റെ വിശുദ്ധപർവതം അവകാശമാക്കും.

വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി ഒരുക്കുവിൻ

¹⁴അപ്പോൾ ഇപ്രകാരം പറയപ്പെടും: “പണിയുവിൻ, പണിയുവിൻ, വഴി ഒരുക്കുവിൻ! എന്റെ ജനത്തിന്റെ വഴിയിൽനിന്ന് എല്ലാ തടസ്സവും നീക്കിക്കളയുവിൻ.”

¹⁵എന്തെന്നാൽ, എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനും വിശുദ്ധൻ എന്നു നാമമുള്ളവനുമായ, ഉന്നതനും ഉയർന്നവനുമായ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഉന്നതവും വിശുദ്ധവുമായ സ്ഥലത്ത് ഞാൻ വസിക്കുന്നു, അനുതപിക്കുന്നവനും ആത്മാവിൽ താഴ്മയുള്ളവനുമായവനോടുകൂടെയും ഞാൻ വസിക്കുന്നു, താഴ്മയുള്ളവരുടെ ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിക്കേണ്ടതിനും അനുതപിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തെ ജീവിപ്പിക്കേണ്ടതിനുംതന്നെ. ^b b v15 നമ്മുടെ പിതാവ് ഉന്നതവും വിശുദ്ധവുമായ സ്ഥലത്തു വസിക്കുന്നു—കൂടാതെ ഹൃദയം തകർന്നവരോടുകൂടെയും അവിടുന്ന് തന്റെ വാസം ഒരുക്കുന്നു. ഇതാണു വെളിപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം: എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന അതേ പിതാവുതന്നെ, ആത്മാവു തകർന്ന ഏവനോടുംകൂടെ വസിക്കാൻ കുനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നു. ¹⁶എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ എന്നേക്കും കലഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയില്ല, എന്നും കോപിച്ചിരിക്കുകയുമില്ല; അല്ലെങ്കിൽ ആത്മാവ് എന്റെ മുമ്പാകെ തളർന്നുപോകുമല്ലോ— ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയ ജീവശ്വാസംതന്നെ. ¹⁷അവന്റെ പാപകരമായ അത്യാഗ്രഹംനിമിത്തം ഞാൻ കോപിച്ചു; ഞാൻ അവനെ അടിച്ചു, എന്റെ മുഖം മറച്ചു, ഞാൻ കോപിച്ചു—എന്നിട്ടും അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വഴിയെ പിന്തുടർന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ¹⁸ഞാൻ അവന്റെ വഴികൾ കണ്ടിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഞാൻ അവനെ സൗഖ്യമാക്കും; ഞാൻ അവനെ നയിക്കുകയും അവനും അവനെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കുന്നവർക്കും ആശ്വാസം തിരികെ നൽകുകയും ചെയ്യും, ¹⁹അവരുടെ അധരങ്ങളിൽ സ്തുതി വരുത്തിക്കൊണ്ട്. ദൂരത്തുള്ളവർക്കും സമീപത്തുള്ളവർക്കും സമാധാനം, സമാധാനം,” എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, “ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കും.” ^c c v19 ഈ ‘ദൂരത്തുള്ളവർക്കും സമീപത്തുള്ളവർക്കുമുള്ള സമാധാനം’ പൗലോസ് നേരിട്ടു യേശുവിനോടു ചേർത്തു പറയുന്നു: ‘ദൂരത്തായിരുന്ന നിങ്ങളോടും സമീപത്തായിരുന്നവരോടും അവിടുന്ന് വന്നു സമാധാനം പ്രസംഗിച്ചു’ (എഫെ. 2:17). പിതാവിന്റെ സമാധാനവാഗ്ദാനം പുത്രൻ മുഖാന്തരം യെഹൂദനും വിജാതീയനും ഒരുപോലെ എത്തുന്നു.

²⁰എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ഇളകിമറിയുന്ന കടൽപോലെയാകുന്നു, അതിന് അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല, അതിന്റെ വെള്ളം ചേറും ചെളിയും ഇളക്കിമറിക്കുന്നു.

²¹“സമാധാനമില്ല,” എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, “ദുഷ്ടന്മാർക്ക്.”