Ishayo 57 FHB Father's Heart Bible™

57 ¹Solih inson halok boʻladi, ammo hech kim buni dilga olmaydi; sodiq odamlar olib ketiladi, lekin hech kim solih kishilar kelgusi balodan saqlanishini anglamaydi. ²U tinchlikka kiradi; oʻz toʻshaklarida halovat topadilar — halol yoʻldan yurgan har bir inson.

³Lekin sizlar — bu yoqqa kelinglar, ey sehrgar ayolning farzandlari, ey zinokor bilan fohishaning naslisiz! ⁴Kimning ustidan masxara qilyapsizlar? Kimga qarshi ogʻzingizni katta ochib, tilingizni chiqaryapsizlar? Sizlar isyon farzandlari, yolgʻon avlodi emasmisizlar, ⁵eman daraxtlari orasida shahvat bilan yonayotganlar, har bir koʻm-koʻk daraxt tagida, vodiylarda bolalaringizni soʻyayotganlar, qoyalarning yoriqlari ostida? ⁶Vodiyning silliq toshlari orasida sizning nasibangiz; ha, oʻshalar sizning qismatingiz. Ularga sharob nazrini toʻkdingiz, don qurbonligini keltirdingiz. Shularning barchasidan Men rozi boʻlaymanmi? ⁷Baland va yuksak togʻ ustiga toʻshagingizni yoydingiz; oʻsha yerga ham qurbonlik keltirgani chiqdingiz. ⁸Eshik va eshik kesakisi orqasiga oʻz timsolingizni oʻrnatdingiz. Meni tark etib, toʻshagingizni ochdingiz; unga chiqib, uni kengaytirdingiz. Ular bilan ahd tuzdingiz; ularning toʻshagini sevdingiz, ularning yalangʻochligiga tikildingiz. ⁹Moy bilan podshoh oldiga bordingiz va atirlaringizni moʻl-koʻl surdingiz; elchilaringizni uzoqqa yubordingiz, hatto oʻliklar diyorigacha tushirdingiz. ^a a v9 «Podshoh» soʻzi, ehtimol, bola qurbonligi bilan bogʻliq Kanʼon xudosi Molexga ishora qiladi. ¹⁰Yoʻlingizning uzunligidan charchadingiz, ammo “Umid yoʻq” demadingiz. Qaytadan kuch topdingiz, shuning uchun holdan toymadingiz. ¹¹Kimdan shunchalik qoʻrqib, dahshatga tushdingizki, yolgʻon gapirdingiz, Meni eslamadingiz, bu haqda oʻylab ham koʻrmadingiz? Men shuncha uzoq jim turmadimmi, shu bois endi Mendan qoʻrqmay qoʻydingiz? ¹²Men sizning solihligingiz va qilmishlaringizni fosh qilaman, lekin ular sizga foyda keltirmaydi. ¹³Faryod qilganingizda, toʻplagan butlaringiz sizni qutqarsin-chi! Shamol ularning barchasini uchirib yuboradi, bir nafas esa ularni olib ketadi. Lekin Menga panoh topgan har kim yurtga ega boʻladi va Mening muqaddas togʻimni meros qilib oladi.

Uyga eltar yoʻlni ochinglar

¹⁴Shunda aytiladi: “Koʻtaringlar, koʻtaringlar, yoʻlni tayyorlanglar! Xalqimning yoʻlidan har qanday toʻsiqni olib tashlanglar.”

¹⁵Zero, baland va yuksak Zot — abadiy barhayot Otamiz, nomi Muqaddas boʻlgan Zot shuni aytadi: “Men baland va muqaddas maskanda yashayman, shuningdek, dili siniq va ruhan kamtar kishi bilan ham birga boʻlaman, kamtarlarning ruhini tiriltirish uchun va dili siniqlarning qalbini tiriltirish uchun. ^b b v15 Otamiz baland va muqaddas maskanda yashaydi — shu bilan birga, dili siniq kishilar bilan ham maskan tutadi. Mana shu yerda Xudoning yuragi ochiladi: abadiy barhayot boʻlgan oʻsha Otaning Oʻzi ruhi ezilgan har qanday inson bilan birga yashash uchun egiladi. ¹⁶Zero, Men abadiy kurashavermayman, doimo ham gʻazablanavermayman; aks holda ruh Mening oldimda holdan toyardi — Men yaratgan hayot nafasining oʻzi. ¹⁷Uning gunohkor ochkoʻzligi tufayli gʻazablandim; Men uni urdim, yuzimni yashirdim va gʻazablandim — ammo u oʻz koʻngli yoʻlidan yurib, yuz oʻgiraverdi. ¹⁸Men uning yoʻllarini koʻrdim, lekin uni shifolayman; uni yetaklab, unga va u uchun motam tutganlarga tasalli qaytaraman, ¹⁹Men ularning lablarida hamdu sano uygʻotaman. Yiroqdagiga ham, yaqindagiga ham tinchlik, tinchlik boʻlsin!” — deydi Otamiz, — “Men ularni shifolayman.” ^c c v19 Pavlus bu “yiroqdagiga ham, yaqindagiga ham tinchlik” degan soʻzni bevosita Isoga tatbiq etadi: “U kelib, yiroqda boʻlgan sizlarga tinchlik, yaqinda boʻlganlarga esa tinchlik vaʼz qildi” (Efes. 2:17). Otamizning tinchlik haqidagi vaʼdasi Oʻgʻil orqali ham yahudiyga, ham gʻayriyahudiyga yetib boradi.

²⁰Ammo fosiqlar notinch dengizga oʻxshaydi, u hech tinchiy olmaydi, uning suvlari loyqa-balchiqni qaynatib chiqaradi.

²¹“Tinchlik yoʻq”, — deydi Otamiz, — “fosiqlar uchun.”