Yeşaya 57

57 ¹Doğru kişi yok olup gidiyor, kimse aldırmıyor; sadık insanlar alınıp götürülüyor, kimse anlamıyor ki doğru kişi gelecek kötülükten esirgenmek için götürülüyor. ²O huzura kavuşuyor; dürüstçe yürüyen herkes yatağında rahat ediyor.

³Ama siz, buraya gelin, ey büyücü kadının çocukları, ey zina edenle fahişenin dölü! ⁴Kiminle alay ediyorsunuz? Kime karşı ağzınızı ardına dek açıp dilinizi çıkarıyorsunuz? Başkaldırının çocukları, yalanın dölü değil misiniz siz, ⁵ey meşeler arasında, her bol yapraklı ağacın altında şehvetle yanan sizler, çocuklarınızı vadilerde, kaya yarıklarının altında boğazlayanlar? ⁶Vadinin düzgün taşları arasındadır payınız; evet, kısmetiniz onlardır. Onlara dökmelik sunu döktünüz, tahıl sunusu getirdiniz. Bütün bunlardan hoşnut mu olayım? ⁷Yüksek, ulu bir dağın üstüne yatağını serdin; oraya da kurban sunmaya çıktın. ⁸Kapının ve sövenin arkasına simgeni koydun. Beni bırakıp yatağını açtın; ona çıkıp genişlettin. Onlarla antlaşma yaptın; onların yatağını sevdin, çıplaklıklarını seyrettin. ⁹Zeytinyağıyla krala yolculuk ettin, güzel kokularını yığdın; elçilerini uzaklara gönderdin, ta ölüler diyarına dek indirdin. ^a a v9 'Kral' büyük olasılıkla çocuk kurban etmeyle bağdaştırılan bir Kenan ilahı olan Molek'i belirtmektedir. ¹⁰Yolunun uzunluğundan yorgun düştün, ama «Umut yok» demedin. Yenilenmiş güç buldun, bu yüzden de bitkin düşmedin. ¹¹Kimden bu denli korkup ürktün de yalan söyledin, beni anımsamadın, hiç düşünmedin? Uzun süredir suskun kalmadım mı, bu yüzden benden korkmuyor musun? ¹²Senin doğruluğunu ve yaptıklarını açığa çıkaracağım, ama bunlar sana yarar sağlamayacak. ¹³Feryat ettiğinde, biriktirdiğin putlar seni kurtarsın bakalım! Rüzgâr hepsini alıp götürecek, bir soluk onları silip süpürecek. Ama bana sığınan ülkeyi mülk edinecek, kutsal dağımı miras alacak.

Eve Giden Yolu Açın

¹⁴Ve denecek ki: «Yükseltin, yükseltin, yolu hazırlayın! Halkımın yolundan her engeli kaldırın.»

¹⁵Çünkü yüce ve ulu Olan, sonsuza dek yaşayan, adı Kutsal olan Babamız şöyle diyor: «Ben yüksek ve kutsal yerde otururum, ezik ve alçakgönüllü ruhlu olanla da beraberim; alçakgönüllülerin ruhunu canlandırmak, eziklerin yüreğini diriltmek için. ^b b v15 Babamız yüksek ve kutsal yerde yaşar — ve aynı zamanda yüreği kırık olanlarla birlikte konut kurar. Tanrı'nın yüreği işte budur: sonsuza dek yaşayan aynı Baba, ruhu ezilmiş olan herkesle beraber olmak için eğilir. ¹⁶Çünkü sonsuza dek çekişmeyeceğim, her zaman öfkeli de kalmayacağım; yoksa yarattığım o yaşam soluğu, ruh önümde bitkin düşerdi. ¹⁷Günahlı açgözlülüğü yüzünden öfkelendim; onu vurdum, yüzümü gizledim ve öfkelendim—yine de o kendi yüreğinin yolunca giderek yüz çevirmeyi sürdürdü. ¹⁸Yollarını gördüm, ama yine de onu iyileştireceğim; ona yol göstereceğim, onu ve onun için yas tutanları yeniden avutacağım, ¹⁹dudaklarına övgü getireceğim. Uzaktakine de yakındakine de esenlik, esenlik olsun,» diyor Babamız, «ve ben onları iyileştireceğim.» ^c c v19 Pavlus bu uzaktakine ve yakındakine esenlik sözünü doğrudan İsa'ya uygular: 'Gelip hem uzakta olan sizlere hem de yakındakilere esenliği müjdeledi' (Ef. 2:17). Babamız'ın esenlik vaadi, Oğul aracılığıyla hem Yahudi'ye hem de öteki uluslara ulaşır.

²⁰Ama kötüler çalkalanan deniz gibidir, dinginleşemeyen, suları çamur ve pislik savuran.

²¹«Kötülere esenlik yoktur,» diyor Babamız.