يشعياه 57 FHB Father's Heart Bible™

57 ¹صادق سړے هلاکيږى، خو هيڅوک دا په زړۀ نۀ راوړى؛ وفادار خلق اخستے کيږى، او هيڅوک نۀ پوهيږى چې صادقان د راتلونکې بدۍ نه بچ کړى شوى دى. ²هغه سلامتۍ ته ننوځى؛ هغوئ په خپلو بسترو باندې ارام کوى — هر هغه څوک چې په صداقت ګرځى.

³خو تاسو — دلته راشئ، اے د کوډګرې اولاده، اے د زناکار او کسبۍ زېږنده! ⁴تاسو په چا ملنډې وهئ؟ د چا په مقابله خپله خله غټه خلاصوئ او ژبه راباسئ؟ ايا تاسو د سرکښۍ اولاد، د دروغو زېږنده نۀ يئ، ⁵تاسو چې د بلوطو په ونو کښې په شهوت سوزئ، د هرې شنې ونې لاندې، چې خپل بچى په درو کښې حلالوئ، د ګټو د چاودونو لاندې؟ ⁶د درې د هوارو ګټو په مينځ کښې ستاسو برخه ده؛ هو، هغه ستاسو نصيب دى. هغوئ ته تاسو د څښاک نذرانه تويه کړې، د دانو نذرانه مو راوړې. ايا زۀ به په دې ټولو راضى شم؟ ⁷په يو اوچت او لوړ غر باندې تاسو خپله بستره جوړه کړې؛ هلته هم تاسو د قربانۍ کولو دپاره ختلئ. ⁸د دروازې او د دروازې د ستن شا ته تاسو خپله نښه ايښې ده. ما پرېښودلو سره، تاسو خپله بستره بربنډه کړه؛ تاسو پرې وختلئ او پراخه مو کړه. تاسو د هغوئ سره لوظ وکړو؛ تاسو د هغوئ په بستره مينه وکړه، تاسو د هغوئ بربنډتيا ته وکتل. ⁹تاسو د تېلو سره بادشاه ته سفر وکړو او خپل عطرونه مو ډېر کړل؛ تاسو خپل قاصدان ولېږل لرې، او حتىٰ د مړو عالم ته مو هم کوز کړل. ^a a v9 ”بادشاه“ ډېر امکان لرى چې مولک ته اشاره کوى، چې د کنعان يو دېوتا وو او د بچو له قربانۍ سره تړلے وو. ¹⁰تاسو د خپلې لارې د اوږدوالى نه ستړى شوئ، خو تاسو ونۀ وئيل چې، ”دا بې‌اُميده ده.“ تاسو نوے طاقت وموندو، ¹¹تاسو د چا نه دومره وېره او ترس درلودو چې دروغ مو ووئيل، او زۀ مو ياد نۀ کړم، او په زړۀ کښې مو هيڅ فکر ورته ونۀ کړو؟ ايا زۀ چوپ نۀ وم ¹²زۀ به ستاسو صداقت او ستاسو کارونه څرګند کړم، خو هغه به تاسو ته هيڅ فائده درنۀ کړى. ¹³کله چې تاسو چغې ووهئ، نو ستاسو د بتانو ټولګه دې تاسو ته خلاصى درکړى! هوا به هغه ټول يوسى، يو ساه به هغه بوځى. خو څوک چې په ما پناه اخلى، هغه به د زمکې مالِک شى او زما د پاک غر وارث به شى.

د کور لار صافه کړئ

¹⁴او وئيلى به شى چې، ”جوړ کړئ، جوړ کړئ، لار تياره کړئ! زما د قوم د لارې نه هر خنډ لرې کړئ.“

¹⁵ځکه چې هغه اوچت او سرلوړے داسې فرمائى — زمونږ پلار، چې د تل دپاره ژوندے دے، چې نوم يې پاک دے: ”زۀ په اوچت او پاک ځائ کښې اوسېږم، او هم د هغه چا سره چې په روح کښې ماتے زړے او عاجز وى، دې دپاره چې د عاجزانو روح بيا ژوندے کړم او د ماتے زړو زړۀ بيا ژوندے کړم. ^b b v15 زمونږ پلار په اوچت او پاک ځائ کښې اوسېږى — او هم د ماتے زړو خلقو سره خپل کور جوړوى. دا د خُدائ پاک د زړۀ څرګندونه ده: هم هغه پلار چې د تل دپاره ژوندے دے، ټيټيږى چې د هر هغه چا سره اوسېږى چې روح يې مات شوے وى. ¹⁶ځکه چې زۀ به تل جنګ نۀ کوم، او نۀ به تل غصه يم؛ ځکه چې بيا به روح زما په مخکښې سست شى — هم هغه د ژوند ساه چې ما جوړه کړې ده. ¹⁷د هغۀ د حرص د ګناه په سبب زۀ غصه شوم؛ ما هغه وواهو، ما خپل مخ پټ کړو، او زۀ غصه وم — خو هغه لا بيا هم مخ اړولو، د خپل زړۀ د لارې پسې روان وو. ¹⁸ما د هغۀ لارې وليدلې، خو زۀ به هغه روغ کړم؛ زۀ به هغۀ ته لار وښايم او تسلى به هغۀ ته او هغه چا ته چې د هغۀ دپاره ماتم کوى، بيا ورکړم، ¹⁹د هغوئ په شونډو حمد راوستل. سلامتى، سلامتى هغه چا ته چې لرې دے او هغه چا ته چې نزدې دے،“ زمونږ پلار فرمائى، ”او زۀ به هغوئ روغ کړم.“ ^c c v19 پولوس دا لرې والا او نزدې والا ته سلامتى په مستقيمه توګه عيسىٰ ته منسوبوى: ’هغه راغلو او تاسو ته چې لرې وئ سلامتى، او هغو ته چې نزدې وُو سلامتى يې اعلان کړه‘ (افسيانو ۲:۱۷). د پلار د سلامتۍ وعده د زوئ په وسيله هم يهوديانو او هم غيريهوديانو ته رسېږى.

²⁰خو بدکاران د هغه چپل‌وهونکى سمندر په شان دى، چې ارام نۀ شى کېدے، چې اوبۀ يې خټه او چټلى راپورته کوى.

²¹”د بدکارانو دپاره هيڅ سلامتى نشته،“ زمونږ پلار فرمائى.