چاپ شوی
کتاب

د پلار په دسترخوان کښې ځائ

هغه پردی چې ډارېږي له نورو به بېل کړای شي، او هغه خواجه سرای چې ځان وچه ونه بولي، دواړو ته زموږ د پلار په کور کې ځای ورکول کېږي، او داسې نوم چې له اولادونو غوره دی. بیا لهجه ښکته کېږي: د اسرائيلو څوکيداران ړانده دي، چوپ سپي، نشه شپانه چې لا نور غواړي.

څپرکی 56.

زمونږ پلار داسې فرمائى چې، انصاف وساتئ او هغه څۀ کوئ چې صحيح وى، ځکه چې زما خلاصون ژر راروان دے، او زما صداقت به ژر څرګند شى. برکت دے په هغه چا باندې چې دا کوى، او هغه کس چې په دې باندې ټينګ ولاړ وى، څوک چې سبت ساتى او بې حُرمته يې نۀ کوى، او د هر بد کار نه ځان ساتى.

هغه پردے چې ځان يې زمونږ پلار سره ملګرے کړے دے، دا دې نۀ وائى چې، ”زمونږ پلار به زۀ خامخا د خپلو خلقو نه بېل کړى“؛ او هغه خواجه سرا دې دا نۀ وائى چې، ”زۀ خو يوه وچه ونه يم.“ a a v3 ”وچه ونه“ د داسې چا انځور دے چې بچى يې نۀ وى — او ځکه نو د مرګ نه پس داسې څوک نۀ وى چې د هغۀ نوم روان وساتى.

ځکه چې زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ”هغه خواجه سرا ته چې زما سبتونه ساتى، او هغه څۀ خوښوى چې ما خوشحالوى، او زما لوظ ته ټينګ پاتې کيږى، هغوئ ته به زۀ په خپل کور او خپلو ديوالونو کښې يوه يادګار او يو نوم ورکړم چې د زامنو او لوڼو نه به غوره وى؛ هغوئ ته به زۀ داسې يو ابدى نوم ورکړم چې هيچرې به ختم نۀ شى. b b v5 هغه چا ته چې خپل بچى يې نۀ شول کېدے، زمونږ پلار د زامنو او لوڼو نه د غوره شى وعده کوى: په خپل کور کښې يو ځائ او داسې يو نوم چې هيچرې به ختم نۀ شى. د کورنۍ پېژندګلو زمونږ پلار ورکوى، د نسل په وسيله نۀ ګټلے کيږى. او هغه پردى چې ځان يې زمونږ پلار سره ملګرے کوى، دې دپاره چې د هغۀ خدمت وکړى، او د زمونږ پلار نوم سره مينه وکړى، او د هغۀ نوکران شى — هر هغه څوک چې سبت ساتى او بې حُرمته يې نۀ کوى او زما لوظ ته ټينګ پاتې کيږى، دا به زۀ خپل پاک غر ته بوځم، او په خپل د دُعا کور کښې به ورته خوشحالى ورکړم؛ د هغوئ قربانى او سوزنى قربانى به زما په قربان‌ګاه باندې قبُولې شى، ځکه چې زما کور به د ټولو قومونو دپاره د دُعا کور ونومولے شى. c c v7 د زمونږ پلار کور تل د دې دپاره وو چې هر قوم ته هرکلے ووائى، نۀ يوازې يو قوم ته — او عيسىٰ هم هم دا وعده ونيوله کله چې هغۀ د هيکل انګنونه پاک کړل (متى ٢١:١٣). دا د مالِک پلار اعلان دے، چې د اِسرائيل بې‌کوره خلق راغونډوى: زۀ به د هغوئ سره نور هم راغونډ کړم، سوا د هغو نه چې لا دمخه راغونډ شوى دى.“

هغه څوکيدار چې نۀ به ويني

اے د ميدان ټولو ځناورو، راشئ چې وخورئ — اے د ځنګل ټولو ځناورو. د اِسرائيل څوکيدار ړندۀ دى، ټول يې؛ هيڅ نۀ پوهيږى. ټول بې‌زبانه سپى دى چې غپلے نۀ شى، خوبونه ويني، پراتۀ دى، خوب خوښوى. دا سپى سخت تږى دى؛ هيچرې مړه نۀ شى. دا داسې شپانۀ دى چې هيڅ عقل نۀ لرى؛ ټول خپلې لارې ته اوختلى دى، هر يو خپلې ګټې ته، هر يو تر يوه. هغوئ وائى چې، ”راشئ،“ ”زۀ شراب راوړم؛ راځئ چې د نشې مشروب نه مړه شُو. او سبا به هم د نن په شان وى، بلکې تر دې هم ډېر لوئ.“