Papan ing Mejane Sang Rama
Wong manca kang wedi yen bakal dipisahake lan wong kebiri kang nyebut awake wit garing, kalorone padha diparingi papan ana ing dalemé Rama kita, lan jeneng kang luwih becik tinimbang anak. Banjur swarane malih: para pengawale Israel wuta, asu-asu kang bisu, pangon-pangon mendem kang isih ngarep-arep luwih akeh.
56 1Mangkene pangandikane Rama kita: Padha netepana kaadilan lan nindakna apa kang bener, awit kaslametanKu wis cedhak tekane, lan kabeneranKu wis bakal kawedharake. 2Rahayu wong kang nindakake iki, wong kang ngantepi marang bab iku: kang netepi dina Sabat tanpa najisake, lan ngreksa tangane saka nindakake sakabehing piala.
3Wong manca kang wis ngraketake awake marang Rama kita aja nganti ngucap: “Rama kita mesthi bakal misahake aku saka umate”; lan wong kang dikebiri aja nganti ngucap: “Aku iki mung wit garing.” a a v3 'Wit garing' iku nggambarake wong kang ora duwe anak—mula ora ana kang bakal nerusake jenenge sawise mati.
4Awit mangkene pangandikane Rama kita: “Marang wong-wong kang dikebiri kang netepi dina-dina SabatKu, kang milih apa kang gawe rena ing panggalihKu lan ngantepi prajanjianKu, 5marang wong-wong iku bakal Dakparingi ing padalemanKu lan ing sajroning balowartiKu, yaiku pengeling-eling lan jeneng kang luwih becik tinimbang anak lanang lan anak wadon; Aku bakal maringi wong-wong iku jeneng langgeng, kang ora bakal kapunah. b b v5 Marang wong-wong kang ora bisa duwe anak dhewe, Rama kita paring janji bab samubarang kang luwih becik tinimbang anak lanang lan anak wadon: papan ing daleme lan jeneng kang ora bakal kapunah ing salawase. Jatidiri kulawarga iku diparingake dening Rama kita, dudu asil kang dientuk saka turunan. 6Lan wong-wong manca kang ngraketake awake marang Rama kita, supaya ngladeni Panjenengane, nresnani asmane Rama kita, lan dadi abdine—saben wong kang netepi dina Sabat tanpa najisake lan ngantepi prajanjianKu, 7wong-wong iku bakal Dakgawa munggah menyang gunungKu kang suci, lan Dakparingi kabungahan ing padaleman pamujanKu; kurban-kurbane lan kurban obaran-obarane bakal katrima ing misbyahKu, awit padalemanKu bakal kasebut padaleman pamujan kanggo sakabehing bangsa. c c v7 Padalemane Rama kita wiwitane pancen dikarsakake kanggo nampa saben bangsa, dudu mung sabangsa wae — lan Gusti Yesus ngagem janji iki nalika Panjenengane ngresiki plataran Padaleman Suci (Matius 21:13). 8Mangkene pangandikane Rama kita kang Mahakuwasa, kang nglumpukake wong-wong Israel kang kabuwang: Aku bakal nglumpukake wong liyane maneh marang wong-wong iku, kejaba kang wis padha Daklumpukake.”
Para Pengawal kang Ora Ndeleng
9He, kowe kabeh kewan ing ara-ara, padha mrenea nguntal—kowe kabeh kewan ing alas. 10Para pengawale Israel iku padha wuta, kabeh pisan; padha ora ngerti apa-apa. Kabeh padha kaya asu bisu kang ora bisa njegog, padha ngimpi, nggloso, lan seneng turu. 11Asu-asu iku rakus banget; ora tau marem. Wong-wong iku pangon kang ora duwe pangreten; kabeh padha nyimpang menyang dalane dhewe-dhewe, saben wong marang kauntungane dhewe, siji lan sijine. 12Pangucape: “Mrenea,” kandhane, “aku arep njupuk anggur; ayo padha ngombe inuman keras nganti wareg. Lan sesuk bakal kaya dina iki, malah luwih gedhe tanpa upama.”