መዝሙር 141

141 ¹አባቴ፣ ወደ አንተ እጠራለሁ፤ ፈጥነህ ወደ እኔ ና። ወደ አንተ በምጮኽበት ጊዜ ድምፄን አድምጥ።

²ጸሎቴ በፊትህ እንደ ዕጣን ትውጣ፤ የእጆቼ መነሣት እንደ ማታው መሥዋዕት ይሁን።

³አባቴ፣ በአፌ ላይ ጠባቂ አኑር፤ የከንፈሮቼን ደጅ ጠብቅ። ⁴ልቤ ወደ ማንኛውም ክፋት እንዳያዘነብል፤ ክፉ ከሚያደርጉ ሰዎች ጋራ በክፉ ሥራ እንዳልተባበር፤ ከማዕዳቸውም እንዳልጠግብ አድርግ።

⁵ጻድቁ ይምታኝ፤ ይህ ቸርነት ነው፤ ይገሥጸኝ፤ ይህ ለራሴ ዘይት ነው፤ ራሴም እምቢ አይልም። ነገር ግን ጸሎቴ ሁልጊዜ በክፉዎች ሥራ ላይ ነው።

⁶ገዦቻቸው ከዐለታማው ገደል ላይ በሚወረወሩበት ጊዜ፣ ሕዝቡ ቃሎቼን ይሰማሉ፤ ደስ የሚያሰኙ ናቸውና። ⁷ሰው መሬትን አርሶ እንደሚሰነጥቅ፣ እንዲሁ ዐጥንቶቻችን በመቃብር አፍ ላይ ተበትነዋል።

⁸ነገር ግን ዐይኖቼ ወደ አንተ ተተክለዋል፣ ጌታዬ አባቴ ሆይ፤ በአንተ እጠጋለሁ፤ መከታ የሌለኝ አድርገህ አትተወኝ። ⁹ከዘረጉብኝ ወጥመድ ጠብቀኝ፤ ክፉ ከሚያደርጉ ሰዎች ወጥመድ ጠብቀኝ። ¹⁰ክፉዎች በገዛ መረባቸው ውስጥ ይውደቁ፤ እኔ ግን ብቻዬን በሰላም አልፋለሁ።