ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟି

ଦାଉଦଙ୍କର ଗୀତ।

ଧୂପ ପରି ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରାର୍ଥନା। ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଯାହା ଜଗିବାକୁ କହନ୍ତି ତାହା ହେଉଛି ତାଙ୍କ ନିଜ ମୁଖ ଓ ଲାଳସା, ଯେପରି ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀଙ୍କ ସହ ନ ମିଶନ୍ତି କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭୋଜନ ଉପଭୋଗ ନ କରନ୍ତି। ଧାର୍ମିକ ଲୋକର ସଂଶୋଧନକୁ ସେ ମସ୍ତକରେ ତୈଳ ପରି ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 141।

ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକୁଅଛି; ଶୀଘ୍ର ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କଲାବେଳେ ମୋʼ ରବ ଶ୍ରବଣ କର।

ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଧୂପ ପରି, ମୋʼ ହସ୍ତ ଉତ୍ତୋଳନ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳୀନ ନୈବେଦ୍ୟ ପରି ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗାମୀ ହେଉ।

ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋʼ ମୁଖ ଉପରେ ଜଣେ ପ୍ରହରୀ ନିଯୁକ୍ତ କର; ମୋʼ ଓଷ୍ଠାଧରର ଦ୍ଵାର ଜଗି ରୁହ। ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋʼ ହୃଦୟକୁ କୌଣସି ମନ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ଢଳିବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ; ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ସୁସ୍ଵାଦୁ ଖାଦ୍ୟରେ ମୋତେ ତୃପ୍ତ ହେବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ।

ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ମୋତେ ପ୍ରହାର କରୁ—ତାହା ଦୟା; ସେ ମୋତେ ଅନୁଯୋଗ କରୁ—ତାହା ମୋʼ ମସ୍ତକ ନିମନ୍ତେ ତୈଳ ସ୍ଵରୂପ; ମୋʼ ମସ୍ତକ ତାହା ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିବ ନାହିଁ। ତଥାପି ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ କର୍ମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ସର୍ବଦା ରହିବ।

ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିପତିମାନେ ଶୈଳ ଶିଖରରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବେ, ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ମୋʼ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବେ, କାରଣ ତାହା ମନୋହର। କେହି ଯେପରି ଭୂମି ହଳ କରି ଚିରିପକାଏ, ସେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥିସବୁ କବରର ମୁଖ ନିକଟରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଅଛି।

କିନ୍ତୁ ହେ ମୋହର ସର୍ବାଧିପତି ପିତା, ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ସ୍ଥିର ଅଛି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଅଛି—ମୋତେ ଅସହାୟ କରି ଛାଡ଼ି ଦିଅ ନାହିଁ। ସେମାନେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଫାନ୍ଦ ପାତିଅଛନ୍ତି, ତହିଁରୁ ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଜାଲରେ ପତିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଆଉ ମୁଁ ଏକାକୀ ନିରାପଦରେ ଗମନ କରେ।