Oë op u gevestig
’n Psalm van Dawid.
'n Aandgebed wat soos reukwerk opgestuur word. Wat hy sy Vader vra om te bewaak, is sy eie mond en begeertes: dat hy hom nie by kwaaddoeners aansluit of hulle lekkernye geniet nie. Hy verwelkom die teregwysing van 'n regverdige man soos olie op sy kop.
141 1My Vader, ek roep na u; kom gou na my toe. Luister na my stem wanneer ek na u roep.
2Laat my gebed soos wierook voor u opstyg, die ophef van my hande soos die aandoffer.
3Sit ’n wag, my Vader, oor my mond; hou wag oor die deur van my lippe. 4Moenie my hart na enige kwaad laat draai nie, om saam met dié wat verkeerd doen aan goddelose dade deel te neem nie; en moenie my aan hulle lekkernye laat smul nie.
5Laat die regverdige my slaan— dit is goedheid; laat hy my teregwys—dit is olie vir my kop; my kop sal dit nie weier nie. Tog is my gebed altyd teen die dade van die goddeloses.
6Wanneer hulle heersers van die rotskranse afgegooi word, dan sal die mense my woorde hoor, want dit is aangenaam. 7Soos iemand die aarde ploeg en oopbreek, so is ons bene verstrooi by die mond van die graf.
8Maar my oë is op u gevestig, my soewereine Vader; by u skuil ek— moenie my weerloos laat nie. 9Bewaar my van die strik wat hulle vir my gestel het, van die vangnette van dié wat verkeerd doen. 10Laat die goddeloses in hulle eie nette val, terwyl ek alleen veilig verbygaan.
