Koʻzlarim Senga qadalgan
Dovudning zaburi.
Tutatqidek taqdim etilgan kechki ibodat. U Otasidan qoʻriqlashni soʻragan narsa — oʻz ogʻzi va ishtahasi: yovuzlarga qoʻshilmaslik, ularning noz-neʼmatlaridan bahramand boʻlmaslik. Solih odamning tanbehini esa boshiga surilgan moydek qabul qiladi.
141 1Otam, Senga iltijo qilaman; menga tezda yetib kelgin. Senga faryod qilganimda, ovozimga quloq solgin.
2Ibodatim Sening huzuringda tutatqi kabi koʻtarilsin, qoʻllarimni koʻtarishim kechki qurbonlik kabi boʻlsin.
3Otam, ogʻzimga posbon qoʻygin; lablarim eshigini qoʻriqlagin. 4Qalbim hech qanday yomonlikka burilmasin, yomonlik qiluvchilar bilan birga qabih ishlarga qoʻshilmayin; ularning lazzatli taomlaridan bazm qilmayin.
5Solih kishi meni ursin — bu mehribonlikdir; u meni tanbeh qilsin — bu boshim uchun moydir; boshim bundan bosh tortmaydi. Lekin ibodatim doimo yovuzlarning qilmishlariga qarshidir.
6Ularning hukmdorlari qoyali jarliklardan uloqtirilganda, oʻshanda xalq mening soʻzlarimni eshitadi, chunki ular yoqimlidir. 7Kimdir yerni haydab, uni yorib ochganidek, suyaklarimiz qabr ogʻzida shunday sochilgan.
8Lekin koʻzlarim Senga qadalgan, ey Hukmron Otam; Senga panoh izlayman — meni himoyasiz qoldirma. 9Ular men uchun qurgan tuzoqdan meni asragin, yomonlik qiluvchilarning domlaridan saqlagin. 10Yovuzlar oʻz toʻrlariga tushsin, men esa yolgʻiz oʻzim eson-omon oʻtib ketayin.