Idanuna sun Kafu gare ka
Zabura ta Dawuda.
Addu'ar maraice da aka miƙa kamar turare. Abin da yake roƙon Ubansa ya tsare shi ne bakinsa da sha'awarsa — kada ya haɗa kai da masu mugunta ko ya ji daɗin abincinsu mai daɗi — yana kuma marabtar gyaran mai adalci kamar mai a kansa.
141 1Ya Ubana, ina kira gare ka; ka zo da sauri wurina. Ka saurari muryata sa'ad da nake kuka gare ka.
2Bari addu'ata ta taso a gabanka kamar turare, ɗagawar hannuwana kamar hadaya ta yamma.
3Ka sa mai tsaro, ya Ubana, a bakina; ka yi tsaron ƙofar leɓunana. 4Kada ka bar zuciyata ta juya ga wani mugun abu, don ta haɗa hannu cikin mugayen ayyuka tare da masu aikata mugunta; kuma kada ka bar ni in ci daɗaɗan abincinsu.
5Bari mai adalci ya buge ni—alheri ne; bari ya tsawata mini—mai ne don kaina; kaina ba zai ƙi shi ba. Duk da haka addu'ata kullum tana gāba da ayyukan mugaye.
6Sa'ad da aka jefar da masu mulkinsu daga kan duwatsu masu tsawo, sa'an nan mutane za su ji maganata, gama suna da daɗi. 7Kamar yadda ake noma ana farfasa ƙasa, haka aka watsar da ƙasusuwanmu a bakin kabari.
8Amma idanuna sun kafu gare ka, ya Ubana Mai Iko Duka; gare ka nake neman mafaka—kada ka bar ni ba kāriya. 9Ka tsare ni daga tarkon da suka kafa mini, daga tarkunan masu aikata mugunta. 10Bari mugaye su fāɗa cikin tarunansu, yayin da ni kaɗai nake wucewa lafiya.