Ka Kāre Ni daga Masu Tashin Hankali

Don mai bi da waƙa. Zabura ta Dawuda.

Addu'a game da zalunci da aka shirya: mutane masu dafin maciji a ƙarƙashin leɓunansu, waɗanda suke tayar da yaƙi kowace rana, suke kuma kafa tarkuna a gefen hanya. Dawuda ya roƙi Ubansa ya kare shi a ranar yaƙi, ya kuma dogara cewa za a saurari ƙarar masu wahala.

Babi na 140.

Ka cece ni, Ya Ubana, daga mugayen mutane; ka kiyaye ni daga masu tashin hankali, waɗanda suke ƙulla mugunta a zuciyarsu, suna kuma tā da yaƙe-yaƙe dukan yini. Suna wasa harsunansu kamar maciji; dafin gamsheƙa yana ƙarƙashin leɓunansu.

Ka tsare ni, Ya Ubana, daga hannuwan mugaye; ka kiyaye ni daga masu tashin hankali, waɗanda suke shirin sa ni in yi tuntuɓe. Masu girman kai sun ɓoye mini tarko; sun shimfiɗa igiyoyin raga; a gefen hanya sun kafa mini tarkuna.

Na ce wa Ubana, “Kai ne Ubana.” Ka ji muryar roƙe-roƙena na neman jinƙai. Ya Uba Mai Iko Duka, ƙarfin cetona, ka kāre kaina a ranar yaƙi. Kada ka cika wa mugaye marmarinsu, Ya Ubana; kada ka bar makircinsu yă yi nasara, don kada su ɗaga kai.

Game da shugabannin waɗanda suka kewaye ni, bari masifar leɓunansu ta rufe su. Bari garwashin wuta mai ci yă fāɗo a kansu; a jefa su cikin wuta, cikin ramummuka masu laka, kada su ƙara tashi. Kada a bar mai ɓata suna yă kafu a ƙasar; bari mugunta ta farauci mai tashin hankali, bugu bisa bugu.

Na sani Ubanmu zai kāre shari'ar masu shan wahala, yă kuma yi wa matalauta adalci. Hakika masu adalci za su yi godiya ga sunanka; masu gaskiya za su zauna a gabanka.