መዝሙር 140

140 ¹አባቴ ሆይ፣ ከክፉ ሰዎች አድነኝ፤ ከዐመፀኞችም ጠብቀኝ፤ ²በልባቸው ክፋትን የሚያውጠነጥኑ፣ ቀኑን ሙሉ ጦርነትን የሚያስነሡ ናቸው። ³ምላሳቸውን እንደ እባብ ይስላሉ፤ የእፉኝት መርዝ ከከንፈራቸው በታች ነው።

⁴አባቴ ሆይ፣ ከክፉዎች እጅ ጠብቀኝ፤ ከዐመፀኞችም ሰውረኝ፤ እግሬን ሊያሰናክሉ ከሚያስቡ። ⁵ትዕቢተኞች ወጥመድ ሠውረውልኛል፤ የመረብ ገመድም ዘርግተዋል፤ በመንገዱ ዳር ወጥመዶች አጥምደውብኛል።

⁶አባቴን፣ “አንተ አባቴ ነህ” አልሁት፤ የምሕረት ልመናዬን ድምፅ ስማ። ⁷ጌታ አባቴ ሆይ፣ የድነቴ ኀይል፣ በጦርነት ቀን ራሴን ጋርደሃል። ⁸አባቴ ሆይ፣ የክፉዎችን ምኞት አትስጥ፤ ሤራቸው እንዳይከናወን አድርግ፤ አለዚያ ይታበያሉ።

⁹የሚከቡኝ ሰዎች ራሶች፣ የከንፈሮቻቸው ክፋት ይሸፍናቸው። ¹⁰የሚነድድ ፍም ይውደቅባቸው፤ ወደ እሳት ይጣሉ፤ ዳግመኛ እንዳይነሡ ወደ ረግረግ ጉድጓድ ይጣሉ። ¹¹ሐሜተኛ በምድር ላይ አይጽና፤ ክፋት ዐመፀኛውን ሰው ድብደባ በድብደባ ያሳድደው።

¹²አባታችን ለተገፉት እንደሚፋረድ፣ ለችግረኞችም ፍትሕን እንደሚያስገኝ ዐውቃለሁ። ¹³በእውነት ጻድቃን ለስምህ ምስጋና ያቀርባሉ፤ ቅኖችም በፊትህ ይኖራሉ።