زبور 140 FHB Father's Heart Bible™

140 ¹اي منهنجا بابا، مون کي بڇڙن ماڻهن کان ڇوٽڪارو ڏي؛ ظالمن کان مون کي بچائي رک، ²جيڪي پنهنجين دلين ۾ برائيءَ جا منصوبا ٺاهين ٿا ۽ سڄو ڏينهن جنگيون اٿارين ٿا. ³هو پنهنجين زبانن کي نانگ وانگر تکو ڪن ٿا؛ سندن چپن هيٺان ناگن جو زهر آهي.

⁴اي منهنجا بابا، مون کي بدڪارن جي هٿن کان بچائي رک؛ مون کي انهن ظالمن کان محفوظ رک، جيڪي مون کي ڪيرائڻ جو ارادو ڪن ٿا. ⁵مغرورن مون لاءِ ڦاندو لڪايو آهي؛ جال جون ڏوريون پکيڙيون اٿن؛ رستي جي ڪناري تي مون لاءِ ڦندا رکيا اٿن.

⁶مون پنهنجي پيءُ کي چيو تہ ”تون منهنجو پيءُ آهين.“ منهنجي رحم جي فرياد جو آواز ٻڌ. ⁷اي بااختيار بابا، منهنجي نجات جي طاقت، تو جنگ جي ڏينهن منهنجي مٿي کي ڍڪيو آهي. ⁸اي منهنجا بابا، بدڪارن جون خواهشون پوريون نہ ڪر؛ سندن منصوبي کي ڪامياب ٿيڻ نہ ڏي، نہ تہ اهي مٿي اڀرندا.

⁹جيڪي مون کي گهيرو ڪري بيٺا آهن، تن جي مٿن تي سندن پنهنجن چپن جي مصيبت ڇانئجي وڃي. ¹⁰مٿن ٻرندڙ ڪوئلا ڪري پون؛ کين باهه ۾، دلدل واريون کڏن ۾ اڇلايو وڃي، جتان اهي ڪڏهن بہ نہ اڀرن. ¹¹ڪوبہ تهمت هڻندڙ ملڪ ۾ قائم نہ رهي؛ برائي ظالم ماڻهوءَ جو پيڇو ڪري کيس ڌڪ مٿان ڌڪ هڻي ڪيرائي.

¹²مون کي خبر آهي تہ اسان جو پيءُ مصيبت ماريلن جو مقدمو بيهاريندو ۽ ضرورتمندن کي انصاف ڏيندو. ¹³يقيناً سچار ماڻهو تنهنجي نالي جو شڪر ڪندا؛ سڌا ماڻهو تنهنجي حضور ۾ رهندا.