Ija Koo Si Irratti Kaa'uu
Faarfannaa Daawit.
Kadhannaa galgalaa akka ixaanaatti dhiyaatu. Wanti inni Abbaa isaa eegsisuuf kadhatu afaan isaa fi fedhii nyaataa isaa mataa isaati — warra balleessaa hojjetan wajjin akka hin makamneef, nyaata mi'aawaa isaanii akka hin nyaanneef — sirreeffama nama qajeelaa irraa dhufu immoo akka zayitaa mataa isaa irra dhangala'uutti simata.
141 1Yaa Abbaa koo, ani si waammadha; dafii gara koo kottu. Yeroo ani sitti iyyadhutti sagalee koo dhaggeeffadhu.
2Kadhannaan koo akka ixaanaatti fuula kee dura haa ol baatu; harka koo ol kaasuun akka aarsaa galgalaatti haa ta'u.
3Yaa Abbaa koo, afaan koo irratti eegduu kaa'i; balbala funyaan koo eegi. 4Onnee koo gara hammina kamiyyuu akka hin jallanne, hojii hamaa namoota hammina hojjetan wajjin akka hin hirmaanne, nyaata isaanii mi'aawaa irraas akka hin nyaanne na godhi.
5Nama qajeelaan haa na rukutu— gaarummaa dha; inni haa na sirreessu—zayitii mataa kootii dha; mataan koo isa hin didu. Garuu kadhannaan koo yeroo hunda hojii hamootaan faallaa dha.
6Bulchitoonni isaanii gaara dhagaa irraa yeroo gadi darbataman, namoonni jecha koo in dhaggeeffatu, sababii jechoonni koo mi'aawoo ta'aniif. 7Akkuma namni lafa qotee caccabsu, lafeen keenya afaan awwaalaatti bittinnaa'e.
8Garuu ijji koo si irra jira, yaa Abbaa koo Bulchaa; si keessatti baqadha— qullaa na hin dhiisin. 9Kiyyoo isaan naaf kaa'an irraa, kiyyoo warra hammina hojjetanii irraa na eegi. 10Hamoonni kiyyoo mataa isaanii keessatti haa kufan, ani immoo kophaa koo nagaan darbee deema.
