Ny Masoko Mibanjina Anao
Salamo nataon’i Davida.
Vavaka hariva atolotra tahaka ny emboka. Ny angatahiny amin'ny Rainy hiaro dia ny vavany sy ny filany — tsy hiray amin'ny mpanao ratsy na hankafy ny hanin-tsarobidiny — ary raisiny tsara ny fanitsiana avy amin'ny olo-marina tahaka ny menaka eo amin'ny lohany.
141 1Raiko ô, miantso Anao aho; faingana mankanesa amiko. Henoy ny feoko rehefa mitaraina Aminao aho.
2Aoka hisondrotra eo anatrehanao ny vavako tahaka ny emboka, ny fanandratako ny tanako tahaka ny fanatitra hariva.
3Asio mpiambina ny vavako, Raiko ô; zahao tsara ny varavaran’ny molotro. 4Aza avela hirona amin’ny ratsy ny foko, hiombon’ny asa ratsy miaraka amin’ireo mpanao meloka; ary aza avela hihinana ny hanina matsiro ataon’izy ireo aho.
5Aoka ny marina handaha ahy—hatsaram-panahy izany; aoka hananatra ahy izy—menaka ho an’ny lohako izany; tsy handà izany ny lohako. Nefa mandrakariva ny vavako dia manohitra ny asan’ny ratsy fanahy.
6Rehefa atsipy avy eny amin’ny havoana vatolampy ny mpanapaka azy, dia hihaino ny teniko ny olona, satria mahafinaritra izy ireo. 7Tahaka ny olona mamaky sy mivonoka ny tany, dia miely eo am-bavan’ny fasana ny taolanay.
8Kanefa ny masoko dia mibanjina Anao, Raiko Mpanapaka ô; mialoka Aminao aho—aza avela tsy misy fiarovana aho. 9Arovy aho amin’ny fandrika napetrany ho ahy, sy amin’ny tonta ataon’ireo mpanao meloka. 10Aoka ny ratsy fanahy hianjera ao anaty haratony, raha izaho kosa irery ihany no mandalo soa aman-tsara.
