መዝሙር 142

142 ¹በድምፄ ወደ አባቴ እጮኻለሁ፤ በድምፄ ምሕረትን እለምነዋለሁ። ^a a v1 ማስኪል የሚያስተምር የማሰላሰያ መዝሙር ነው፤ ዝም ብሎ የሚዘመር ሳይሆን ሊታሰብበት የተገባ መዝሙር ነው። ²አቤቱታዬን በፊቱ አፈስሳለሁ፤ መከራዬን በፊቱ እናገራለሁ። ³መንፈሴ በውስጤ ሲደክም፣ መንገዴን የምታውቅ አንተ ነህ። በምሄድበት መንገድ ላይ ወጥመድ ደብቀውብኛል። ⁴ወደ ቀኜ ተመልክተህ እይ፤ የሚያውቀኝ ማንም የለም፤ መጠጊያ አልቀረልኝም፤ ለሕይወቴ የሚጨነቅ ማንም የለም። ⁵ወደ አንተ እጮኻለሁ፣ አባቴ ሆይ፤ “አንተ መጠጊያዬ ነህ፤ በሕያዋን ምድር ዕድል ፈንታዬ ነህ” እላለሁ። ⁶ጩኸቴን አድምጥ፤ እጅግ ዝቅ ብያለሁና። ከሚያሳድዱኝ አድነኝ፤ ከእኔ ይልቅ ብርቱዎች ናቸውና። ⁷ነፍሴን ከእስር ቤት አውጣት፤ ስምህን አመሰግን ዘንድ። ጻድቃን በዙሪያዬ ይሰበሰባሉ፤ መልካም ታደርግልኛለህና።