Daud Sasambat ti Jero Guha
Masmur pangajaran ti Daud, waktu anjeunna aya di jero guha. Hiji paneda.
Daud ngadoa di jero guha jeung nyaritakeun katiisan anu sagemblengna: tingali ka katuhu, teu aya anu wawuh ka kuring, teu aya deui tempat nyalindung, teu aya anu paduli kuring hirup atawa henteu. Anjeunna nyebut Rama-Na bagianana di tanah jalma-jalma hirup, sarta nyuhunkeun dikaluarkeun tina panjara.
142 1Ku sora abdi sasambat ka Rama abdi; ku sora abdi neneda piwelas ti Mantenna. a a v1 Maskil teh lagu pangajaran anu pikeun direnungkeun—hiji masmur anu dimaksudkeun pikeun dilenyepan, lain ngan saukur dihaleuangkeun. 2Abdi ngabudalkeun kasumpeg hate abdi ka payuneun Mantenna; di payuneun Mantenna abdi nyaritakeun kasusah abdi. 3Waktu roh abdi ngaleutikan di jero diri, Gusti anu uninga kana jalan abdi. Dina jalan anu diliwatan ku abdi, maranehna geus nyumputkeun jiret pikeun abdi. 4Tingali ka beulah katuhu abdi sarta titénan—taya saurang ogé anu wanoh ka abdi; taya pangungsian anu nyésa pikeun abdi; taya saurang ogé anu malire kana hirup abdi. 5Abdi sasambat ka Gusti, nun Ama; abdi ngucap, “Gusti pangungsian abdi, bagian abdi di tanah jalma-jalma nu harirup.” 6Mugi ngadangukeun panyambat abdi, sabab abdi geus dijieun asor pisan. Luputkeun abdi tina jalma-jalma nu ngudag-ngudag abdi, sabab maranehna leuwih kuat ti batan abdi. 7Kaluarkeun jiwa abdi tina panjara, supados abdi tiasa muji sukur ka jenengan Gusti. Para jalma bener bakal ngariung di sakuriling abdi, sabab Gusti bakal kacida saéna ka abdi.