Abdi Nyodorkeun Leungeun ka Gusti
Jabur ti Daud.
Diudag-udag jeung ditincak nepi ka taneuh, anjeunna nyuhunkeun ulah dibawa ka pangadilan, sabab teu aya hiji ogé jalma hirup anu bener di payuneun Rama-Na. Anjeunna ngémutan deui padamelan-padamelan baheula pikeun tahan dina mangsa kiwari, sarta nyuhunkeun dua hal: pangandika isuk-isuk, jeung taneuh anu rata.
143 1Nun Ama, mugi ngadangu paneda abdi; reungeukeun panyambat abdi anu nyuhunkeun piwelas; waler abdi ku karana kasatiaan sareng kaadilan Ama. 2Ulah nyeret abdi, kawula Ama, ka pangadilan, karana taya jalma hirup anu bener di payuneun Ama. a a v2 Rasul Paulus nganggo ieu ungkara pikeun ngawulang yen taya saurang oge anu dibenerkeun di payuneun Rama urang ku jasana sorangan — ngan ukur ku karana percaya ka Yesus. 3Karana musuh geus ngudag jiwa abdi; geus ngaremukkeun hirup abdi kana taneuh; geus maksa abdi cicing di nu poek lir jalma anu geus lila maot. 4Sumanget abdi leuleus di jero diri; hate abdi di jero ieu ngarasa gimir. 5Abdi emut kana jaman baheula; abdi ngalenyepan sagala anu parantos didamel ku Ama; abdi neuleuman damelan panangan Ama. 6Abdi nyodorkeun leungeun ka Gusti; jiwa abdi hanaang ka Gusti lir taneuh anu kagaringan.
7Mugi enggal ngawaler abdi, nun Ama; sumanget abdi geus lastari. Ulah nyumputkeun pameunteu Ama ti abdi, bisi abdi jadi lir jalma anu turun ka jero kubur. 8Mugi dina wanci isuk abdi ngadangu hal kaasih satia Ama, karana ngan ka Ama abdi percaya. Tuduhkeun jalan anu kedah dijugjug ku abdi, karana abdi ngunjukkeun jiwa ka Ama. 9Luputkeun abdi ti musuh-musuh abdi, nun Ama; abdi ngungsi ka Ama neda pangreksa. 10Ajar abdi ngalampahkeun pangersa Ama, karana Ama teh Rama abdi; mugi Roh Ama anu sae nungtun abdi di tanah anu rata. 11Demi jenengan Ama, nun Ama, mugi ngariksa hirup abdi; ku karana kaadilan Ama, kaluarkeun jiwa abdi tina kasusah. 12Sareng ku karana kaasih satia Ama, Ama bakal numpes musuh-musuh abdi sarta ngabasmi sakabeh lawan jiwa abdi, karana abdi teh kawula Ama.