ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਪਸਾਰਦਾ ਹਾਂ
ਦਾਊਦ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ।
143 1 ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ; ਮੇਰੀਆਂ ਦਯਾ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਵੱਲ ਕੰਨ ਲਾ; ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ। 2 ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਿਆ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਉਂਦਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ। a a v2 ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਇਸ ਸਤਰ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਲੇਖੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ — ਕੇਵਲ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਹੀ। 3 ਕਿਉਂ ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਚਿਰੋਕਣੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਾਂਗ। 4 ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਨਿਢਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਘਬਰਾ ਗਿਆ ਹੈ। 5 ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। 6 ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪਸਾਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ; ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਹਾਈ ਹੈ। ਸਲਹ।
7 ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਛੇਤੀ ਉੱਤਰ ਦੇ; ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਢੱਲ਼ਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੈਥੋਂ ਨਾ ਲੁਕਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦੇ ਹਨ। 8 ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿਖਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਚੱਲਾਂ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। 9 ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਮੈਂ ਓਟ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੱਜ ਆਇਆ ਹਾਂ। 10 ਸਿਖਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਆਤਮਾ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲੇ ਪੱਧਰੀ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ। 11 ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਬਚਾ; ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਬਿਪਤਾ ਤੋਂ ਕੱਢ। 12 ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਸੁੱਟੇਂਗਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਂਗਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।