መዝሙር 143

143 ¹አባቴ ሆይ፣ ጸሎቴን ስማ፤ የምሕረት ልመናዬን አድምጥ፤ በታማኝነትህ፣ በጽድቅህ መልስልኝ። ²ባሪያህን ወደ ፍርድ አታምጣ፤ ሕያው የሆነ ማንም በፊትህ ጻድቅ አይደለምና። ^a a v2 ጳውሎስ ከዚህ ኀይለ ቃል በመነሣት፣ ማንም ሰው በራሱ ሥራ ከአባታችን ጋራ ጻድቅ እንደማይሆን፣ ኢየሱስን በመታመን ብቻ እንደሚሆን አስተማረ። ³ጠላት ነፍሴን አሳዷልና፤ ሕይወቴን ወደ መሬት ጨፍልቋል፤ ከጥንት እንደ ሞቱ ሰዎች በጨለማ ውስጥ እንድኖር አድርጎኛል። ⁴መንፈሴ በውስጤ ደከመ፤ ልቤ በውስጤ ደነገጠ። ⁵የጥንቱን ዘመን አስታውሳለሁ፤ ያደረግኸውን ሁሉ አሰላስላለሁ፤ የእጆችህን ሥራ አስባለሁ። ⁶እጆቼን ወደ አንተ እዘረጋለሁ፤ ነፍሴ እንደ ደረቀች ምድር አንተን ተጠማች።

⁷ፈጥነህ መልስልኝ፣ አባቴ ሆይ፤ መንፈሴ ደከመች። ፊትህን ከእኔ አትሰውር፤ አለዚያ ወደ ጕድጓድ እንደሚወርዱ እሆናለሁና። ⁸በማለዳ ስለ ምሕረትህ አሰማኝ፤ በአንተ ታምኛለሁና። የምሄድባትን መንገድ አሳየኝ፤ ነፍሴን ወደ አንተ አንሥቻለሁና። ⁹ከጠላቶቼ አድነኝ፣ አባቴ ሆይ፤ ለመሸሸግ ወደ አንተ ሸሽቻለሁ። ¹⁰ፈቃድህን ለማድረግ አስተምረኝ፤ አንተ አባቴ ነህና፤ መልካሙ መንፈስህ በቀና ምድር ላይ ይምራኝ። ¹¹ስለ ስምህ ብለህ፣ አባቴ ሆይ፣ ሕይወቴን ጠብቅ፤ በጽድቅህ ነፍሴን ከመከራ አውጣ። ¹²በምሕረትህም ጠላቶቼን ትቆርጣለህ፤ የነፍሴንም ባላጋራዎች ሁሉ ታጠፋለህ፤ እኔ ባሪያህ ነኝና።