Mezmurlar 143

143 ¹ Babam, duamı işit; merhamet dileyen yalvarışlarımı dinle; sadakatinle, doğruluğunla yanıtla beni. ² Kulunu yargılama, çünkü yaşayan hiç kimse senin önünde doğru sayılmaz. ^a a v2 Pavlus bu dizeye dayanarak, hiç kimsenin kendi sicili sayesinde Babamız'la doğru ilişkiye kavuşamayacağını, bunun ancak İsa'ya güvenmekle olduğunu öğretti. ³ Çünkü düşman canımın peşine düştü; yaşamımı yere serdi; beni karanlıkta oturttu, çoktan ölmüş olanlar gibi. ⁴ Ruhum içimde bayılıyor; yüreğim içimde dehşete düşüyor. ⁵ Eski günleri anımsıyorum; yaptığın her şeyi derin derin düşünüyorum; ellerinin yapıtlarını aklımdan geçiriyorum. ⁶ Ellerimi sana açıyorum; canım kurak toprak gibi sana susamış. Sela.

⁷ Çabuk yanıtla beni, Babam; ruhum tükeniyor. Yüzünü benden gizleme, yoksa ölüm çukuruna inenler gibi olacağım. ⁸ Sabahleyin bana vefalı sevgini duyur, çünkü sana güveniyorum. Gideceğim yolu göster bana, çünkü canımı sana açıyorum. ⁹ Kurtar beni düşmanlarımdan, Babam; sana sığındım. ¹⁰ Öğret bana isteğini yapmayı, çünkü Babam sensin; iyi Ruhun bana düz yolda önderlik etsin. ¹¹ Adın uğruna, Babam, canımı koru; doğruluğunla canımı sıkıntıdan çıkar. ¹² Vefalı sevginle düşmanlarımı yok edeceksin ve canıma düşman olanların hepsini ortadan kaldıracaksın, çünkü ben senin kulunum.