Qoʻllarimni Senga choʻzaman
Dovud zaburi.
Taʼqib qilinib, yerga ezib tashlangan holda u hukmga tortilmaslikni soʻraydi, chunki Otasi oldida hech bir tirik jon solih emas. U bugungi kunga bardosh berish uchun qadimgi ishlarni yodga oladi va ikki narsa soʻraydi: tongda bir soʻz va tekis yer.
143 1Ey Otam, ibodatimni eshitgin; rahm-shafqat soʻragan iltijolarimga quloq solgin; sadoqating bilan, solihliging bilan menga javob bergin. 2Qulingni hukm qilma, chunki hech bir tirik jon Sening oldingda solih emas. a a v2 Pavlus bu satrga tayanib shuni oʻrgatdiki, hech kim oʻz amallari bilan Otamiz oldida oqlanmaydi — faqatgina Isoga ishonish orqali oqlanadi. 3Chunki dushman jonimni taʼqib qildi; hayotimni yerga urib ezdi; meni zulmatda yashashga majbur qildi, xuddi azaldan oʻlganlar kabi. 4Ichimda ruhim holsizlanmoqda; koʻnglimda yuragim dahshatga tushgan. 5Qadimgi kunlarni eslayman; Sen qilgan barcha ishlar haqida mulohaza yuritaman; qoʻllaring ishini oʻylab koʻraman. 6Qoʻllarimni Senga choʻzaman; jonim qaqragan yer kabi Senga chanqaydi.
7Menga tez javob bergin, ey Otam; ruhim tugab bormoqda. Yuzingni mendan yashirma, aks holda goʻrga tushadiganlar kabi boʻlib qolaman. 8Ertalab sodiq sevging haqida eshitay, chunki Senga ishonaman. Yurishim kerak boʻlgan yoʻlni menga koʻrsatgin, chunki jonimni Senga koʻtaraman. 9Meni dushmanlarimdan qutqargin, ey Otam; panoh izlab Senga qochib keldim. 10Menga irodangni bajarishni oʻrgatgin, chunki Sen Otamsan; ezgu Ruhing meni tekis yoʻldan yetaklasin. 11Oʻz noming haqqi-hurmati, ey Otam, hayotimni asragin; solihliging bilan jonimni balodan olib chiqgin. 12Sodiq sevging bilan dushmanlarimni qirib tashlaysan va jonimning barcha gʻanimlarini yoʻq qilasan, chunki men Sening qulingman.