சங்கீதம் 143

143 ¹ என் பிதாவே, என் ஜெபத்தைக் கேளும்; என் இரக்க விண்ணப்பங்களுக்குச் செவிகொடும்; உம்முடைய உண்மையிலும், உம்முடைய நீதியிலும் எனக்கு உத்தரவு அருளும். ² உமது அடியேனை நியாயத்தீர்ப்புக்குள் கொண்டுவராதேயும்; ஏனெனில் உயிரோடிருக்கிற ஒருவனும் உமக்கு முன்பாக நீதிமானல்ல. ^a a v2 தன் சொந்தச் செயல்களால் ஒருவனும் எங்கள் பிதாவோடு நீதிமானாக்கப்படுவதில்லை — இயேசுவை நம்புவதன் மூலமாய் மாத்திரமே என்று போதிக்க பவுல் இந்த வசனத்தை பயன்படுத்தினார். ³ சத்துரு என் ஆத்துமாவைத் தொடர்ந்து துன்பப்படுத்தினான்; என் ஜீவனைத் தரையில் நசுக்கினான்; என்னை இருளில் தங்கவைத்தான் வெகுகாலமாய் மரித்தவர்களைப்போல். ⁴ என் ஆவி எனக்குள் தளர்ந்துபோகிறது; என் இருதயம் எனக்குள் திகைக்கிறது. ⁵ பூர்வநாட்களை நினைக்கிறேன்; நீர் செய்த யாவையும் தியானிக்கிறேன்; உம்முடைய கரங்களின் கிரியையைச் சிந்திக்கிறேன். ⁶ உம்மிடத்தில் என் கைகளை விரிக்கிறேன்; வறண்ட நிலத்தைப்போல் என் ஆத்துமா உம்மேல் தாகமாயிருக்கிறது. சேலா.

⁷ என் பிதாவே, சீக்கிரமாய் எனக்கு உத்தரவு அருளும்; என் ஆவி தளர்ந்துபோகிறது. உம்முடைய முகத்தை என்னைவிட்டு மறைக்காதேயும்; இல்லாவிட்டால் நான் குழியில் இறங்குகிறவர்களைப்போல் ஆவேன். ⁸ காலையிலே உம்முடைய உடன்படிக்கையின் அன்பைக் கேட்கப்பண்ணும்; ஏனெனில் உம்மையே நம்பியிருக்கிறேன். நான் நடக்கவேண்டிய வழியை எனக்குக் காண்பியும்; ஏனெனில் உம்மிடத்தில் என் ஆத்துமாவை உயர்த்துகிறேன். ⁹ என் பிதாவே, என் சத்துருக்களிடமிருந்து என்னை விடுவியும்; அடைக்கலமாய் உம்மிடத்தில் ஓடிவந்தேன். ¹⁰ உம்முடைய சித்தத்தின்படி செய்ய எனக்குப் போதியும்; நீரே என் பிதா; உம்முடைய நல்ல ஆவி என்னைச் செம்மையான பூமியில் நடத்துவாராக. ¹¹ என் பிதாவே, உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் என்னை உயிரோடு காத்தருளும்; உம்முடைய நீதியின்படி என் ஆத்துமாவை இக்கட்டிலிருந்து வெளியே கொண்டுவாரும். ¹² உம்முடைய உடன்படிக்கையின் அன்பினால் என் சத்துருக்களை நீர் சங்காரம்பண்ணுவீர் என் ஆத்துமாவின் எதிரிகள் யாவரையும் அழிப்பீர்; ஏனெனில் நான் உமது அடியேன்.