Mga Awit 143

143 ¹Ama ko, dinggin mo ang aking panalangin; pakinggan mo ang aking mga pagsamo para sa awa; sagutin mo ako sa iyong katapatan, sa iyong katuwiran. ²Huwag mong dalhin sa paghatol ang iyong lingkod, sapagkat walang sinumang nabubuhay ang matuwid sa harap mo. ^a a v2 Sinandigan ni Pablo ang linyang ito upang ituro na walang sinumang ginawang matuwid sa harap ng ating Ama sa pamamagitan ng sariling talaan — kundi sa pananalig lamang kay Jesus. ³Sapagkat hinabol ng kaaway ang aking kaluluwa; dinurog niya ang aking buhay hanggang sa lupa; pinatira niya ako sa kadiliman gaya ng mga matagal nang patay. ⁴Nanlulupaypay ang aking espiritu sa loob ko; ang aking puso sa kalooban ko ay nagigimbal. ⁵Naaalala ko ang mga araw noong una; binubulay-bulay ko ang lahat ng iyong ginawa; pinagninilayan ko ang gawa ng iyong mga kamay. ⁶Iniuunat ko ang aking mga kamay sa iyo; ang aking kaluluwa ay nauuhaw sa iyo gaya ng tuyong lupa.

⁷Sagutin mo ako agad, Ama ko; nanghihina ang aking espiritu. Huwag mong ikubli ang iyong mukha sa akin, o matutulad ako sa mga bumababa sa hukay. ⁸Iparinig mo sa akin ang iyong pag-ibig ng tipan sa umaga, sapagkat sa iyo ako nagtitiwala. Ipakita mo sa akin ang daang dapat kong lakaran, sapagkat sa iyo ko itinataas ang aking kaluluwa. ⁹Iligtas mo ako sa aking mga kaaway, Ama ko; sa iyo ako kumanlong para sa kalinga. ¹⁰Turuan mo akong gawin ang iyong kalooban, sapagkat ikaw ang aking Ama; hayaan mong akayin ako ng iyong mabuting Espiritu sa patag na lupa. ¹¹Alang-alang sa iyong pangalan, Ama ko, ingatan mo ang aking buhay; sa iyong katuwiran ay ilabas mo ang aking kaluluwa mula sa kabagabagan. ¹²At sa iyong pag-ibig ng tipan ay lilipulin mo ang aking mga kaaway at wawasakin ang lahat ng kalaban ng aking kaluluwa, sapagkat ako ay iyong lingkod.